Heb het al vaker vermeld dacht ik via deze pagina’s dat ik mijn leven nog net geen 10 geef , er moet iets te wensen over blijven maar oh mensjes zo rijdend door dit fantastisch mooi land. Vandaag van Dingle (hotelletje) onderweg naar Tralee waar ik voor twee nachten een appartementje geboekt heb. Moet je je voorstellen ……. 23gr. , ca 80km/uur , schitterende weg helemaal voor mij , op de cruisecontroll , leg je beide handen op de tank en ga rechtop achterop zitten. Kijk rond en geniet. Vandaag niet op de navigatie ( the wild atlantic way ) maar gewoon op weg van Dingle naar Tralee.
Het ene uitzicht is al mooier dan het vorige. In Dingle had ik een kleine maar mooie en schone hotelkamer boven een kroeg …… absoluut geen last van herrie oid , lag trouwens aan de achterzijde en heerlijk en lang geslapen.
Hier in Dingle zoals gezegd een kamer boven de kroeg, gisteren een mini-appartementje in de middle of no ware , klein , maar alles zat er in van douche, toilet, oven, koelkast, kookplaatjes en ja …… een broodrooster , lachen natuurlijk want ik had nog wat brood van huis mee genomen dus roosteren, schijven leverworst er op , kopje thee erbij , ja , zo kun je ook ontbijten .
De keuken 🙂 De zithoek 🙂
Ja , groot is anders maar ‘k eb er prima geslapen, Paula de vriendelijke hostess vroeg meerdere malen of ik het naar de zin had dus ja wat wil een mens meer ! Gisteren op weg naar Dingle vroeg ik mij af of ik nog bepaalde zaken zou herkennen want c.a. 10 jaren geleden heb ik met Huyb hier de Dingleway gelopen in een dag of tien. Het enige wat ik nog herkende was het strand voor Dingle waar je met de auto op kon …… dus ja, ook met de brommer natuurlijk.
De volgende dag, gisteren dus zag ik een richtingwijzer met daarop Brandon Creeck en herinnerde ik mij Mount Brandon waar Huyb en ik over moesten om aan de andere zijde aan het strand (vervolg van het pad destijds) te komen. Was best een helse klus met c.a. 12 kg in je ransel maar goed, we zijn er gekomen. Dus ook maar eens even naar Brandon Creeck gereden. Nou …… ook daar geen spijt van.
Daar hebben wij destijds langs gelopen en toeristen zie je hier dus niet. De enigen die ik wel zag waren een stel uit Frankrijk waarmee even gebabbeld en welke ook aangaven dit aan niemand anders te vertellen want dit moest zo onbetreden blijven. Nou dat heb ik dus maar beloofd 🙂
Zoals gezegd thans een appartementje in Tralee voor twee nachten. ‘t leek mij leuk om weer eens zelf te koken en ff rustig neer te kunnen ploffen voor oa ‘t schrijven van dit stukkie. Heb in de afgelopen 11 arbeidsloze jaren al zeker 120 keer geboekt via Booking.com en ook nog wel een aantal malen via AirBNB en als je dan boekt is er altijd zoiets van …….. nou ‘t zal mij benieuwen want de foto’s bij jouw keuze vertellen niet altijd het hele verhaal. Zoiets had ik ook nu …… een appartementje boven een winkel tegenover een supermarkt midden in het drukke centrum van Tralee. Ik ging naar binnen met sleutels via een sleutelkluisje en was aangenaam verrast. Een mini woonkamertje, een minislaapkamertje een wat grotere keuken v.v. wasmachine , droger en inventaris een zeer nette doucheruimte en toilet, kortom , geheel perfect. Hier ga ik morgen eens verder plannen aangaande de Wild Atlantic Way so keep in touch.
Ja , en toen was het 25 april , de dag van vertrek naar Ierland. Bandjes gepompt, verse olie, koffers gevuld en gaan. Droog weer dat wel maar 9 gr. en da’s verrekte koud. Ik dacht goed gekleed op weg te gaan maar ‘t viel tegen. Stomme snelwegen ook, komt geen eind aan maar gaande weg werd het 10, 11, 12 ja zelfs 15 gr. Koffie in Etten-Leur om op te warmen en door naar Goes voor de lunch. Tegen drieën (getankt in Belgie ) aangekomen in Duinkerken en op zoek naar de ferry voor Ierland. Na ‘t inchecken bij de receptie zeker drie kwartier staan wachten voor je aan boord kon rijden maar dan hoor/zie je ook wat.
Naast mij in de rij stond een heul dikke BMW met een bootje erachter. De auto, je weet wel , zo’n patser PC Hoofttractor en nog electrisch ook. Daarin twee ook al Olivier Hardy achtige mannen met beiden een serie onderkinnen en idem dito buiken dus net zoveel spek als aan de auto. Beide Hardy’s waren overigens reuze aardig want zij vonden mijn motor mooi dus ik hun auto/bootje ………… ja zo gaat dat nu eenmaal in de diplomatie. Het meest opmerkelijk was dat ze beiden ook van “DIKKE” omwegen hielden want wat bleek. ‘t bootje was in midden Engeland gekocht en moest naar Ierland dus zou je zeggen, rij naar Wales, steek daar over en je bent in Ierland. Maar nee, men was naar Dover gereden, daar over gestoken naar Duinkerken en van hier uit samen met mij (oa) met de ferry naar Ierland ??? Maar beste Hardy’s vroeg ik nog , waarom zo’n dikke omweg ……. ? Simpel antwoord , de dikke PC-Hooft-tractor moest om de twee uur aan de lading en daar werden ze helemaal gek van . Tsja ……. Zo had ik het nog niet bekeken. Derhalve houd ik het voorlopig toch maar bij mijn benzinepruttelaartje. Eenmaal aan boord ging het restaurant open ( All inclus.) en kon er van harte geschept worden. Niet druk en hoofdzakelijk vrachtwagenchauffeurs en ook nog grotendeels van oost-Europese origine. Ongelooflijk welk een hoog gehalte Hardy’s ……. De een al dikker en vetter dan de ander. Maar …… dat moet gezegd worden ……. Lekker en veel gegeten dus rij ik wellicht binnenkort op zo’n Scania.
Weinig toeristen aan boord, lekker rustig dus en vanmiddag nog uitgebreid zitten keuvelen met een stel welke onderweg waren met een campertje en al vaak in Ierland geweest waren. Straks het avondeten en om 21.00 uur van boord. Heb al contact met de plaatselijke B&B gehad en ja ………. Dat stomme schip blijft maar voorbij komen ………… 🙂
Hans
26 april 2025
Ja, met bovenstaande uitspraken kun je de dag aardig doorkomen . We schrijven 16 april, vanmorgen een leuk potje padel met oa zij van 17 en zit nu in de luie stoel, ‘t regent, heb hiervoor nog even wat spulletjes in de motorkoffer gedaan ter voorbereiding van Ierland en filosofeer nu over bezigheden van afgelopen dagen. Het is inmiddels wel bekend dat ik mij uitstekend kan vermaken met lanterfanterij en andere zalige zaken. Liep gisteren rond op mijn landgoed, normale mensen zeggen dan gewoon “tuintje” maar ik heb een landgoed of eigenlijk een estate wat natuurlijk nog maffer klinkt. Ik doe daar de meest onnozele dingen zoals hier en daar een beetje water gieten, ergens een ijzerdraadje verwijderen of verbuigen ivm het op de juiste wijze laten groeien van ‘t een of andere lullige plantje kortom U begrijpt het , zeer academische bezigheden . Kijk hier of daar eens naar een ontluikend struikje en vind het altijd weer grappig omdat soort ontwikkelingen te aanschouwen. Ik kan mij totaal niet voorstellen dat iemand zich kan vervelen dus ja , spannender wordt het niet. Van plan om op 26 april a.s. weer eens wat te gaan schrijven, ik zit dan op de boot van Duinkerken naar Ierland waar ik die avond om 21.00 uur hoop aan te komen. Mocht er voor die tijd nog iets spannends voor vallen dan bericht ik daar van maar de kans is niet groot. Heerlijk saai leven 😁
