Na het circuit en Texascity verder naar Almaria c.a. 50 km van af mijn tijdelijke stulp in Gochar. Was hier een keer geweest om René naar ‘t vliegveld te brengen. Motormaatje Pedro is hier geboren en was hier ook enkele weken in het begin van dit jaar. Een aardige maar niet heel bijzondere stad. Je hebt hier op de top van de aanwezige berg het christelijke Alcazaba, een paleisvesting in 1490 gebouwd op de resten van een moorse veste. Een soort Alhambra (Granada) maar wel iets meer bescheiden waar ook nog druk wordt gerestaureerd. Mooi uitzicht daarboven en deels ook een mooie binnentuin met waterloopjes waarbij je je altijd weer af vraagt hoe dat stromende water destijds boven kwam.
De brommert had ik beneden bij de ingang gestald met een dikke ketting aan een paaltje. De helm met een dun kabeltje aan het stuur, de motorbroek en jack in de koffers en de berg af om de stad te verkennen. Schitterend weer alleen de winkels gaan om 14.00 uur dicht om dan pas weer om 17.30 open te gaan. Niet zo gek veel te beleven verder dus lekker gegeten hier en de overdekte markt bezocht waarbij het mij altijd weer opvalt hoe vers en uitgebreid hier alles aangeboden wordt.
Paella gegeten onder toezicht 🙂
En toen terug de berg op naar de motor en bij toeval viel mijn blik op de achterband.
Met alleen een schroevendraaiertje en een half uur pulken kreeg ik het kreng eruit en had het geluk dat het hier een dikke nog vrije nieuwe achterband betreft want voor hetzelfde geld heb je ook direct een gaatje en ben je verder van huis ( dan Almaria ) 🙂
De volgende dag thuis kreeg ik een appje van René dat ie a.s. zaterdag al weer terug zou komen nu met auto en vriendin. Beiden vonden wij de tocht hier naar toe op de motor en hij nu met de auto t/m Frankrijk vanwege het weer tegenvallen. Mijn bedoeling was om na zijn terugkomst zelf via een omweg naar huis te gaan rijden maar ja dan moet je toch een keer door Frankrijk en België en dat lekkere weer in Nederland en dat trekt mij niet echt. Afgesproken nu dat ik de brommer hier lekker laat staan a.s. dinsdag naar huis vlieg en half april hier terugkom om die rit naar huis te gaan maken welke ik ooit van plan was. Thuis heb ik immers nog een brommer staan dus hoef ik motorrij-technisch niets te missen.
Vandaag begonnen met koffie bij buurvrouw Karin ……. zij heeft een printer en kan dus de puzzels van de Volkskrant uitprinten. Karin is producente van films en series etc. Heeft o.a. Zwartboek met Carice van Houten en Paul Verhoeven op haar naam staan en de serie Mocro Maffia. In gesprek met haar krijg je een boeiend beeld van het flimwereldje. Na de puzzels op weg naar Mojacar, een schitterend dorpje op een berg aan de kust. Leuke straatjes, kroegjes en winkeltjes met amper een toerist precies zoals dat hoort ( bij mij 😄). Wat moet je met die stomme lui, toch ? Lekker hapje gegeten tussen de locals in een minizaakje.
Als je na die hap/glas door de straatjes hier zwerft en wederom geen (zwerf)hond tegen komt gaat bij mij m’n ♥️ open.
Daarna vijf km. verder naar de kust want …… tijd voor koffie op een terrasje met eveneens een schitterend uitzicht.
De volgende dag naar Almaria en onderweg kom je dan langs het racecircuit. Buiten de baan was alles open en op de track waren een grote groep Nederlanders aan het racen onder aanvoering van ex-coureur Wilco Zeelenberg. Om hier te komen laten ze hun brommers vervoeren en stappen zelf op ‘t vliegtuig ……… de watjes 😜. Naast de baan in gesprek met een aantal Britse BMW-rijders …. goed volk dus echter ook deze mannen waren hun getransporteerde motoren na gevlogen .
Na het circuit stond Texas op de planning…. een western film decor-stadje waar beroemde westerns zijn opgenomen. In dit deel van Spanje bevind zich een heuse woestijn. Na de entree betaald te hebben en op mijn stalen ros de hoofdstraat ingereden te zijn had ik zo iets als ……. tsjaaah …… er was mij tevoren van alles beloofd maar ik vond ‘t wat tegenvallen. Ook hier kunststof pistolen, holsters en koojboojhoeden te koop. ‘t is wel zo natuurlijk dat Claudia Cardinale, Charles Bronson, Henry Fonda en vele andere grootheden uit de westernwereld hier hebben rondgelopen. Nou …. ik ook ….. in mijn motor laarzen 😁
In een achterafstraatje vond ik wat wrakken van die z.g. Mad Max films ….. stomme voertuigen waar wat oude kachelpijpen, kettingzagen en spijkers etc. opgeplakt waren. Ik vond de films destijds al stom maar met de gebruikte voertuigen is ‘t al niet beter. Resumé ……… Texascity een 6je 🤓
Op naar Almaria …….. echter ik zit hier te bloggen op een klein dorpspleintje waarbij de zon achter de huizen verdwijnt en dan word het toch iets minder aangenaam dus sluiten wij nu het loket.
Vanaf mijn dorp Gochar, slechts 25 huizen waarvan 1/4 ongeveer bezet, is het c.a. 30km rijden naar de kust via een schitterende motorrijweg wat inhoud dat de route slingert via lange en S-bochten waarbij het voor een motorrijder constant likkebaarden is . Geen hond voor of achter je, lekker temperatuurtje kortom …… hier heb je ‘t voor gedaan. Hoezo voorzitter ? Wat gedaan ? ……….. Nou, ‘s-morgens de kloof van de gorges du Tarn uit, ja, daar onder de brug van Millau met ik lieg niet 0.0gr op het display dan vraag je je wel zo iets af als “ wie is er hier nu gek ?” of op de hoogvlakte in Spanje richting Teruel met 2gr. en een hevige wind ………. zo fukking koud . Nee, hier aan de kust is ‘t genieten, kleine terrasjes, niet druk, prima koffie, lekkere eenvoudige gerechtjes. Op de terug/omweg wist René nog een kroeg voor voornamelijk motorrijders.
Een gigantische takkenherrie , of is het takkeherrie ? van een band die slechte covers speelden. Wel grappig als je ziet wat daar rondloopt aan simpleminds compleet met plastic colts en overig wapentuig.
Kereltjes o.a. van c.a. 80 jaren met lang grijs haar en idem-dito dames met beiden gevaarlijke kunststof pistolen, lagguh dus. Ze hadden daar overigens prima spaghetti , dat dan weer wel 👨🌾
Temperatuur hier vandaag 22gr. René naar ‘t vliegveld van Almaria gebracht vanwaar hij terug vliegt naar Schiphol teneinde met vrouw, auto en aanhangertje terug te keren. Heb dus ‘t hele huis voor mij alleen.
Na een prima nachtrust en daar op volgend ontbijt eerst de voordeur en straatje ontdaan van struikgewas. Daarna de wasmachine aan en het daaruit voortgekomen sokken,onderbroeken en overig nu schone spul aan de waslijn.
De schone was wappert op een schitterend plekkie
Zoals al eerder vermeld eten de Spanjaarden vaak warm rond of kort na 12.00 uur dus pas je je natuurlijk aan . Het eenvoudig eetlokaaltje in het dorp “ La Bomba” met een idem eenvoudig menuutje wordt dan bezocht . Eenvoudig ……. Maar wel snoepen. Kleine o.a. vleesgerechtjes , een glas wijn, ijs en/of koffie na en verder met genieten.
De volgende dag kregen we bezoek van Ruud en Marjan,bekenden van de Cruiserclub , die met hun camper in de buurt waren. Ook zij aan de eenvoudige lunch , wel lachen natuurlijk want zij waren reeds twee weken in Spanje en hadden uitsluitend in de camper gegeten. Hoezo cultuur snuiven ? 🙂
Carne con tomateLomo combinados
Leuke middag en avond gehad en plannen gemaakt voor de volgende dag.
Gepland stond een rit naar de kust c.a. 30 km en via een omweg door het binnenland terug
Zaterdag 15 nov. vertrokken en op 20 nov. rond 18.00 uur stonden we voor de garagedeuren van René z’n stulp in Gochar. met ruim 2500 km op de teller.
18 gr. hier dus da’s de moeite waard geweest. Onderweg hierheen geen spectaculaire zaken maar wel leuk onder de noemer “ hoe klein is de wereld”. We boeken een hotel in Teruel en ontmoeten daar Patrick uit Limburg welke onderweg was zoals wij naar het zuiden eveneens op de motor. Zegt René …… moet je naar Theo Jegerings gaan in Torrox die wij weer kennen van de BMW-cruiser club. Oh zegt Patrick maar die ken ik ook want die heeft ooit bij mij in de tuin gekampeerd. Patrick, een chemisch-analist met sabbatical eet met ons mee in het hotel en ‘s-avonds volgen allerlei verhalen over verre reizen met de motor.
Volgende dag op weg naar Murcia voor het laatste deel van onze reis. Spanjaarden eten warm rond 12 uur en als je dan zo’n tentje langs de weg inloopt is het daar mega druk en wat je op je bord krijgt ( althans ik ) moet je maar afwachten maar meestal prima.
Stuk brood erbij en happen maar. Opstappen , keertje tanken en zoals reeds gezegd rond 18.00 uur aankomst in Cochar.
René is hier sinds april niet meer geweest en moeten wij gelijk Doornroosje’s kasteel eerst met enig kapwerk de entree vrijmaken.
Nou …. Op de brommer naar Spanje tuffen in november bijvoorbeeld . We hadden een route bedacht geheel binnendoor dus geen snelwegen. Af Vianen c.a. 14gr. viel nog wel mee. De eerste stop in Boullion vlak voor de Franse grens c.a. 7gr. Volgende stop was Autun en 3gr. De volgende dag richting Millau , onderweg daar naar toe tanken en na de koffie daar buiten gekomen was het 1 gr. oftewel hoe gek moet je zijn. Je hebt natuurlijk Wim Hof/de Iceman die met z’n blote kont in een ijsbad gaat zitten en volgens mij lichtelijk debiel is maar heel eerlijk , ……… daar zitten wij nu niet ver vandaan en natuurlijk werd het nog gekker want vertrekkend vanuit Millau de kloof uit rijdend zag ik op m’n dashboard 0,0 gr knipperen en dacht ik ….. wat doe ik hier ?Echter schitterende weg richting Perpignan, strak blauwe lucht, droog en gaandeweg naar 18gr …… dan krijg je er zin in. Onderweg een koffietje en een taartje
Ik wilde graag een keer naar Andorra …… nooit geweest, wist ik veel. Volgens René was er geen bips aan maar toch maar even neergestreken en een koffietje. Heel veel meer dan hoogbouw midden in een kloof in de Pyreneën was het niet maar wellicht dat ik er op de terugweg nog een keer heen ga.
Thans neergestreken in Coll de Nargo, een gat nog steeds in de Pyreneën met in het hotel een menu in het catalaans ….. als je dat wil vertalen vanuit ‘t Spaans loop je gegarandeerd hopeloos vast. Dus maar iets besteld waarvan wij dachten dat het was wat wij zelf bedacht hadden.
De steak die ik hoopte te krijgen verscheen inderdaad levensgroot voor mij. Het puddinkje als toetje was ook niet verkeerd maar het leukste achteraf nog was de rekening want 2,20 euro voor een royaal gevuld glas rode wijn is natuurlijk lachen.
Vrijdag 14 nov. Vianen vd Valk hotel 09.30 uur , kopje koffie, afspraak 10.00 uur met René om vandaar uit richting Spanje te rijden. ……….. 10.15 uur …. Waar blijft die gast ? Bellen ….. ikke ? ….. ik zit thuis … in Monnickendam ……. Verkeerde afspraak, we zouden toch zaterdag vertrekken ?? Ohh ….$#@$$. Dus maar weer terug naar huis, maak van de nood een deugt en rij in Amersfoort langs “ van Harten” oftewel de BMW-dealer en laat je uitgebreid voorlichten over de nieuwste 1300RS o.a. met automatische koppeling.
Daar is ie dan , lief brommertje op z’n BMW’s samengesteld …… prijs ? Willen jullie niet weten …… voorlopig even van dromen.
Volgende dag , zaterdag …… 09.30 van de Valk Vianen …….. koffie en een appje. Motor ( 4mnd. oud) start niet , ik probeer van alles wacht nog ff ….. ik kom er zo aan . Dan moet je goed van vertrouwen zijn en jezelf ff vermaken. Nou dat laatste lukte wel want wat was het geval …….. bij van de Valk hier was er een internationaal treffen van Harley D. rijders …….. da’s lagguh hoor als je dan je zuid-Duits kwaliteitsproduct voor de ingang parkeert en dan dat zwart geklede linedance volk met touwtjes aan de mouwen er langs moet. Alleen die blikken al ……. Genieten dus. Afijn , René kwam er alsnog aan en uiteindelijk vertrokken wij om 11.15 uur om rond c.a. 18.uur in Boullion vlak bij de Franse grens te eindigen tegenover het kasteel aldaar. Kasteel, kasteel ?? Ooit …. tijdens mijn werkzame leven deed ik zaken met Herman , facilitymanager van het KDC in Emmen. Herman reed een GS v.v. van enorme zij-koffers en een idem dito topkoffer gelijk de huidige BMW van René . Als die motor voor de school stond zei een van de directeuren steevast …… Herman is binnen want z’n kasteel staat buiten.
Links het kasteel van Rene Kasteel in Boullion .
Over associaties gesproken ……… die motor van René is hoger dan die van mij en de gast is zelf ook langer dus krijg je naast elkaar rijdend een behoorlijk hoogte/lengte-verschil. Ik moet dan ff denken aan Don Quichot de la Mancha met naast zich op een ezeltje z’n niet zo slimme knecht Sancho Panza
