Ja , dit moest even. We schrijven maandag 13 april 08.30 uur en hebben net een prima uitgebreid ontbijt achter de rug in het prima hotel in Albacete. Stel je voor ……………….. het plan is om vandaag naar Teruel te rijden, hebben daar een prima goedkoop hotel met parking voor het brommertje. Afstand c.a. 230 km , een peulenschilletje dus , het weer prima kortom goeie vooruitzichten. Zit je aan het ontbijt na een goeie overnachting en verneem je via het spaanse nieuws ( vertaling overbodig ) dat die klootzak van een Orban na de Hongaarse verkiezingen het veld dient te ruimen. Nou, echt ! Dat ontbijt smaakt dubbel zo goed. Bij terugkomst op de kamer dacht ik ……. dit moet ik toch even vast leggen waarvan akte. Nu afsluiten , omkleden , uitchecken en op pad gaan. Zien we vanavond wel weer hoe deze dag verlopen zal zijn. De start is voorlopig perfect 🙂
Die twee van hierboven waren overigens niet zo happy maar dat komt straks aan bod. Nu op weg naar Teruel, stad waar Rene en ik in november aan kwamen, onderweg 4gr. ( te doen ) maar met een f…wind die overal doorheen ging waardoor wij ‘s-avonds bij aankomst in hotel Isabel de Segura tegen elkaar zeiden ……” eigenlijk moet je volkomen van de pot gerukt zijn om zo iets te ondernemen ” volkomen verkleumd onder de douche waarbij ’t toch nog allemaal een beetje goed kwam maar wel “eens maar nooit weer ” uitspraken. Vandaag dus vanuit het zuiden naar Teruel……………. zon scheen voluit maar wel tussen zes en negen gr. en wederom die f………….wind. Handvaatverwarming aan , extra trui onder de jas en maar rammen ……………… schitterende weg, niemand te zien en lange bochten waarbij af en toe de 120km/uur aangetikt werd …………….. de lange rechte stukken hebben we ’t vandaag ff nie over 🙂 Kortom, wederom steenkoud maar wel genieten . Onderweg ff een americano en cake en blazen maar weer. Rond 14.00 uur ingecheckt , brommer op de binnenplaats, omkleden en de stad in ………….. cultuur snuiven . Een mooie stad ( lekker rustig ) en al slenterend sta je ineens bij FundacionAmantesDeTeruel …….. ?? wist ik veel …… laat ik eens 7,50-euri lappen en zien wat we krijgen. Nou, dat was kleuters en overig volk het verhaal van Isabel en Juan Diego uit de achtste eeuw in deze stad waarbij Romeo en Julia ( zij op haar balkonnetje ) in Verona bleekjes afsteken. Overigens ook nog verzonnen door ene Wim Schudspier terwijl dit verhaal echt was. Isabel de Segura ( huh? hotelnaam ! ) en Juan Diego de Marcilla waren smoor op elkaar alleen Juan D. had geen centen en de Pa van Isabel ………… wel 🙂 kortom Juan D. kon het schudden. Nou ff in telegramstijl ……………. Juan D. verdwijnt voor vijf jaar om fortuin te gaan maken wat ook lukt, komt terug in Teruel waar blijkt dat Isabel intussen is uitgehuwelijkt. Juan D. vraagt dan om slechts een kus welk verzoek ( fatsoenlijk getrouwde vrouw ) zij weigert. De volgende dag sterft Juan ( luddeveduh heet dat geloof ik ) waarna Isabel besluit bij zijn lijk gekomen te zijn hem alsnog een kus te geven en zelf sterft de dag daarop. Zo iets verzin je toch niet ! Anyway, in 1555 worden er twee mummies gevonden waarvan blijkt via officiele stukken dat dat Isabel en Juan zijn.
Nou dan bezoek je natuurlijk nog een kerk en een kapel in de zijbeuk , heb je dat ook weer gehad , neem in het hotel een glas rode wijn mee naar boven, pel een zooitje pinda’s , klop dit verhaal ff in en ’t is alweer tijd voor het diner. Beetje eten, beetje slapen en morgen naar Tarragona onder Barcelona aan de middellandse zee waar als ’t goed is de temperatuur beter is en geen wind staat.
Kwam hier aan rond 14.00 uur, hotel zoeken, nooit moeilijk, inchecken, motor in de garage, lendedoek en overige spullen naar boven sjouwen, omkleden en ja c.a. 15.00 uur , misschien iets later met een platte- grond op zak de stad in. Enkele aardige straatjes door waarbij ’t op viel dat er zowat geen mens op straat was. Nou prima toch ……. lekker rustig. Kom ik in de buurt van de kathedraal en de romeinse brug …………. christus …….. nog an toe ……………… geen gewoon mens te zien alleen tourristen en niet zo weinig ook. Gidsen met parapluutjes , wezens met selfiesticks kortom het hele afschuwelijke circus was aanwezig…… waarom, waarom, waarom moet mij dat nu weer overkomen ? De stad wat doorgeslenterd, mooie gebouwen, absoluut, prullariawinkeltjes rij aan rij , eettenten ….. 14 op een rij waar slechts plaats was voor tien ….. adres voor ’t boeken van een fietstour niet te vinden, het oude koninklijk paleis welk ik graag wilde bezoeken ……………. gesloten wegens verbouwing. Nee dat begon goed …………. dan maar buiten dat hele circus een rustig tentje opgezocht en de frustraties proberen weg te vreten. Wat dan leuk is is het contact met de bediening, altijd aardig en de prijzen want zelfs hier is veel een koopje.
Frustratie wegvreetmoment.
‘s-avonds op een druk terras een andaluciaas gerecht met vlees in een knapperig omhulsel genuttigd. Score een zesje, bediening idem, tip derhalve 0,0 daarna op weg naar het hotel het adresje van de prima koffie met taart opgezocht en ditmaal uitsluitend de koffie besteld. Kwam het toch nog allemaal goed.
De volgende dag om negen uur de andere kant opgelopen, een volkswijk in waarbij het opvalt dat waar je ook kijkt overal sinaasappels hangen en anderzijds worden aangeboden kortom , erg sappig allemaal.
in de bomen …. overalweet niet waar te kijken .
In een groot winkelcentrum niveau Primark, een koffie en croissant gescoord want ja ontbijten moet je ook. Daarna een stevige wandeling en via een omweg naar de touristische bende want ik had inmiddels besloten enkele musea te gaan bezoeken. Door die wijk lopend zie je dan de echte spanjaarden die o.a. op zaterdagochtend churros bestellen, ook wel spaanse donut genaamd. Gefrituurd tarwedeeg met chocolade waarbij ik geen foto durfde te maken dus maar met een glimlach doorliep. Het beeld beschreven …… een oudere man op weg naar een tafeltje buiten met een bord churros ongeveer 30 cm hoog opgestapeld als ware ’t een stapel gekruiste spareribs. Schitterend …… op zo’n moment loop ik te genieten. Groente en fruitstalletjes waarbij alles buiten opgesteld wordt kortom het echte leven in Spanje. Maar ’t werd nog leuker ….. althans voor deze onnozele die historie o.a. als interesse heeft. Daar waar het tourristenvolk, inmiddels wakker , aan de andere zijde van de romeinse brug de selfiesticks hanteerden ging ik de toren in ( niet druk ) waarbij het verhaal verteld wordt van de moorse cultuur tot c.a. ’t jaar 1500 waarbij ik begreep dat Cordoba ooit de grootste stad was van europa waarbij moren, christenen en joden naast elkaar leefden ….. ? Moet ik toch nog eens wat meer over te weten zien te komen. Religie boeit mij absoluut niet, is in 90% van de gevallen alleen maar goed voor oorlog maar dit triggerd je . Wat er thans plaatsvind in/aan de straat van Hormuz zal mij grof uitgedrukt aan m’n bips oxideren , voorlopig valt er iets op als ik de tank vol gooi maar daar heb ik ook iets op gevonden ……………. als je nooit meer dan een tientje tankt merk je niets van die verhoogde benzineprijzen 🙂 Na de toren aan de rand van de inmiddels bereikte tourristenwijk in een klein zaakje een koffie gescoord voor 1euro ……. uitsluitend cash betalen. Door de rest van de stad geslenterd, twee aardige musea bezocht en inmiddels tijd voor de lunch. Een fantastische artisjoksalade, een goed glas wijn , heerlijke koffie na en wat bleek de twee musea welke ik nog wilde bezoeken lagen c.a. 200 m. verder kortom de wereld was weer een gelukkig mens rijker.
Twee heel leuke/mooie musea gelegen aan een mooie binnentuin met bijzonder weinig gepeupel aanwezig kortom de voorzitter was weer in z’n element.
mooileukapartaparten achterlijk !
Onderweg terug naar de koninklijke stallen en rijschool waarbij best voorspelbaar paarden aanwezig waren …… echt waar maar ook ( nooit gezien ) een paardenwasstraat …….
ik ben geborsteld en gezadeldAchteraan de wasstraat.Geen hond aanwezig, laat staan een paard. Alleen de huiskat 🙂
Terug naar het hotel nog even gewinkeld kortom Cordoba viel niet tegen .
Zoek de klant …………….. de verkoper vond men twee weken later dood achter een schoenendoos 🙂
Morgen op weg naar het noorden in de richting van Madrid.
Gisteren avond route uitgezet via binnenwegen naar Cordoba van ruim 400 km. Onderweg in de bergen ligt Baza bekend van warmwaterbronnen. Na een schitterende route van c.a. 150 km ,temperatuur 23gr. hogerop 13gr. bereikte ik rond de middag dit plaatsje. Niet zo heel spectaculair allemaal en de bronnen liggen c.a. 20 km van de route. Bij een eenvoudig kroegje naar binnen gegaan voor een koffietje. Enkele mannetjes zaten daar met schoteltjes voor zich met ?? varkensoor ? salade(tje) ? Doe mij ook maar zo’n schaaltje ……. helaas uitverkocht. Hier … zei een der mannetjes, neem de mijne maar. Naar buiten met slaatje en een perfecte dubbele espresso lekker in de zon. Ga je wat later naar binnen om af te rekenen ……………..1,20 euro ……… huh? Ja senor dat slaatje kreeg je van iemand dus dat was gratis 🙂
Bij de bronnen aangekomen op het terras een heerlijke salade met een goed glas wijn. Bron toegang euro 2,50 …… lachen. Heb bijzonder weinig bij mij, geen shorts maar toevallig wel een zwembroekske. Eerst ff een kilometer verder gereden waar een luxe hotel zat. Kamer geboekt en terug gereden. Stap je daar dat heerlijk warme water in voor een baantje word ik aangesproken in het engels maar dat bleek niet noodzakelijk want na voorstellen bleek dit Jan uit Eindhoven. Stond met vrouw en camper ergens hoger op de berg. Ruim anderhalf uur, ik verzin dit niet, hebben we tegenover elkaar liggen dobberen en de gehele wereldpolitiek besproken. Aardige vent en wij waren het eens over alles .
warm waterbronnenShirt zou nog uitgaan hoor
Na de bronnen terug naar het niet goedkope hotel wat liggen luieren en rond 20.00 uur naar het restaurant waar geen hond (en mens ) aanwezig was. Een zalmsalade besteld en een hoofdschotel, dat moest lamsvlees worden volgens de ober, hier uit de streek en magistraal. Nou vooruit zei de niet zo lamskoteletjes-specialist. Wat volgde was een lamsbout waarmee je een weeshuis kon voeden.
Morgen afrekenen en de eerstkomende drie dagen maar naar les arcs dór oftewel de gouden bogen oftewel de magic golden M .
De fiets naast de hotelkamer ……… prima plekkie daar , morgen naar Cordoba .
Eindelijk, het is zo ver. 7 april om 14.58 vertrekt de intercity vanuit Meppel naar Lelystad. Daar overstappen en rechtstreeks naar Rotterdam, beetje rondneuzen daar …… de Lijnbaan is niet zo ver van het centraal station, uurtje of zeven of later met bus 33 naar Rotterdam-airport want de volgende dag om 5.45 uur uit de veren om op tijd bij de gate te zijn. Dat was het plan ……………… Nou ……….. 14.58 werd een kwartier later, kan gebeuren echter daardoor miste ik de overstap. Koffie drinken en 25 min. wachten, ook nog te dragen. Echter daar kwamen nog eens 20 min. bij en kwam er een verkorte versie van een trein naar Brussel waarbij het zo druk was dat iedereen, op 1 lucky basterd na 🙂 moest staan. Deze trein reed door omstandigheden ook nog eens langzamer kortom om 19.30 uur was deze avonturier in het hotel en had er helemaal schoon genoeg van. Enige lichtpuntje was dat je tegenwoordig met je telefoon of bankpasje door ’t poortje kan ( ook in bus of tram ) wat ik wel zo gemakkelijk vind maar voor de rest was het begin van dit avontuur ronduit knudde. Volgende dag vlucht naar Almeria, om 10 uur de vliegtuigtrap af en ( kleine luchthaven ) om 10.10 uur in de auto van Rene op weg naar Gochar waar mijn brommer al bijna 4 maanden geparkeerd stond. Op de trailer ( ivm de ruimte ) , Rene had er netjes een hoes over geplaatst. Na de koffie en het bijpraten de hoes er af, de accu weer aangesloten en toen ……. starten …………….. eerst ging het alarm af toen 1 tik en lopen …… dat viel niet tegen.
Daarna naar het dorp gereden om te tanken ( had nog 20km te gaan) en oh boy wat rijdt dit anders dan die ouwe cruiser. Alsof je echt een brommertje onder de kont hebt maar toch nog altijd 230 kg. 20 gr. hier, schitterende wegen kortom de big smile was weer snel aanwezig. Bij terugkomst de datum en tijd op het display nog bijstellen want dat was natuurlijk maanden stroomloos geweest, banden ff op spanning brengen en plannetjes maken. Morgen via de warmwaterbronnen van Baza, de Banos de Zujar in de richting van Cordoba.
Vandaag beginnen we met enige statistieken. Krijg van deze en gene weleens te horen dat de voorzitter het bijzonder rustig aan doet en dat er wel eens wat vaker gepost zou mogen worden ! ……………… Welnu arbeiders , pensionado’s en overige ongelukkigen , mijn blik viel gisteren op een scherm waarbij bleek dat ik inmiddels 296 van dit soort onzin blogs gepost heb. Op 1 april 2014 was mijn laatste werkdag en op 15 april van dat jaar verscheen mijn eerste onzin-verhaal. Dat maakt duidelijk dat in tot op heden 144 maanden 296/144 ik ruim twee maal per maand gepost heb. Voor een luie sodemieter is dat vind ik een meesterlijk score waarvan akte !
Morgen eerst even in sportkleding naar de huisarts want ‘s-ochtends daarna dient er gepadeld te worden. Snel op de fiets terug naar huis, even eten en om 13.30 uur wederom een potteke . Dan moet er daarna die week nog wat op de camping geklust worden.
Zeilboot ( ligt inmiddels weer te water ) schoonmaken, optuigen, motortje plaatsen en aan de praat zien te krijgen. Bootje verplaatsen naar de jachthaven en zo langzamerhand wat gaan voorbereiden voor mijn vliegreisje naar zuidoost Spanje naar Rene want daar wacht mijn brommertje waarmee ik vanaf daar de terugreis nog moet gaan maken. Als het leuk\interessant is onderweg zou ik zo maar eens in de maand mei pas weer terug zijn. Wellicht daarna een week met de boot van Jeannet weg, zelf een beetje zeilen, motortripje hier motortripje daar kortom dat wordt weer een drukke agenda.
Camper nr2 in aanbouwdruk bezig met het interieur.
En als bonus heeft JC die samen met een vriend een bestelwagen aan het ombouwen is tot camper nog een reeds volledig keurig opgeknapte andere camper in de stalling staan waarbij geldt…………. Pap, als je ‘m ontschorst en een kwartaal wegenbelasting betaald kun je ‘m zo mee krijgen . Persoonlijk ben ik niet zo van de campers ( m.i. is een caravan leuker ) maar een gegeven p…amper kijk je niet onder de motorkap. Da’s koeterwaals voor een gegeven paard kijk je niet in de bek waarbij overigens een paard een mond heeft maar dat terzijde. Best wel leuk lijkt het mij om eens een weekje (of wat ) met zo’n ding op pad te gaan.
Kortom, druk druk druk dus wacht maar ff voorlopig op de volgende onzin 🙂
Eigenlijk een stomme aanhef want ik realiseer mij dat er altijd wel wat gedaan moet worden en ook gebeurt en dat als ik op vakantie/reis ben het nooit zal voor komen dat ik aan een strand of zwembad o.i.d. ga liggen luieren. Als er iets is wat ik haat en zonde van de tijd vind dan is het wel stompzinnig op een stretcher liggen. Aardig voorbeeld is mijn laatste tripje naar Londen met lief en twee mijner gespuisjes . Dat laatste zijnde een vertaling voor kleinkinders. Twee jaar geleden met hetzelfde team met de trein enkele dagen naar Berlijn geweest en nu dus Londen. Je stapt uit op St.Pancras-station ( niet voor ’t eerst ) en iedere keer als ik buiten ben kijk ik even achterom naar dat ongelooflijke grote imposante gebouw. Geweest daar van Maandag t/m Vrijdag en iedere dag iets leuks gedaan. Je hoeft met die gasten (12 en 15 jaren) natuurlijk geen museum in te gaan want dan zitten ze na de voordeur al op de I-phone te kijken. Heb het wel eenmaal geprobeerd bij de Wallace Collection in Herford House maar daar liep ik al snel alleen door die imposante zalen.
Gelukkig waren wij daar ook om echt engels thee te gaan drinken waarbij je plaatst neemt in een overdekte binnentuin vriendelijk voorzien wordt van potjes thee en scones en overige lekkernijen en kon het niet nalaten het gespuis te wijzen op het daar aanwezige publiek. Echt engels volk en geen enkele stomme toerist. Nou ja, er waren dus geen spiegels daar. Leuk leuk leuk en zeer naar mijn zin. Geen musea dus verder maar wat dan wel. Nou zaken die een hoge score haalden waren een fietstocht door o.a. Westminster met een nederlandse gids waarbij je huizen aantreft (niet vrij staande ) van over, ik verzin dit niet, 60 miljoen ….. pond !! . Ook zijn wij in de “Shard” geweest …… de watte ? De Shard is het hoogste gebouw van west-europa met c.a. 310 meter. Via twee supersnelle liften kom je op ruim 220 meter hoogte dus nog 100 meter hoger dan “the Londen Eye” , op die hoogte kun je rondom lopen met een fantastisch uitzicht en champagne drinken.
Towerbridge met daarachter the ShardLangs Westminster
Een lange tocht per boot op de Thames van Greenwich naar Battersea Powerstation, beroemd van de omslag op de Pink Floyd LP “Animals” , de oude taxitunnel op de southbank met graffity van o.a. Banksy, ‘s-avonds sushi eten in Soho en bij “the Outhernet ” via je I-phone Tetris spelen op een huge beeldscherm van 30 bij 20 meter waarbij ook geprojecteerd wordt op het plafond.
Lichtorgeltje 🙂bedienen met je I-phone
Portobello roadmarket met het boekwinkeltje uit de film Notting Hill, Camden Market aan het Regent’s canal, perfecte plaats voor streetfood en Carnabystreet , winkelen in Regentstreet met o.a. Hamley’s met volgens mij de grootste speelgoedzaak ter wereld ( zes verdiepingen met roltrappen ) en uiteraard Oxfortstreet , kortom geen halve dag verveeld en die vijf dagen waren dan ook zo om.
De gespuisjes .Max in de Aston Martin op ware grootte gemaakt van LegoRegentstreet vanuit het deftige Hackett of London voor het nodige shoppen voor de heren.
Op de laatste dag nog op Hornseyroad geweest bij het stadion van Arsenal alwaar wij natuurlijk even op de foto moesten voor het beeld van Arsenal-legende Dennis Bergkamp. Vrijdagavond met de trein terug en om 23.00 uur was ik weer aan mijn voordeur .
Na het weekend een beetje rustig aan gedaan vanwege een schouderblessure dus geen padel en de week erop moest er geklust worden op de camping want de beschoeiing langs de waterkant werd vervangen en moesten wij zelf een nieuwe vlonder plaatsen. HOE ZO ZALIG NIETS DOEN ?
Hallo voorzitter, waar slaat dat nu weer op ? Nou arbeiders en overige ongelukkigen , filosoferen doe ik graag althans ik probeer er al jaren achter te komen wat nou precies filosofie is. Heb stellingen van beroemde filosofen gelezen en meestal niet begrepen. Wat alvast iets zegt over mijn zeer beperkte intelligentie en als je dan op een gegeven moment tot je enkels in de sneeuw staat te wateren in het bos dan komt er zomaar …………………… Te wateren in het bos in de sneeuw ???
Mijn eigen Estateen tractor
Ja , toevallig wel …………………… toen ik ( straks op 1 april ) 12 jaar geleden stopte met werken nam ik mij voor om allerlei ( in mijn ogen ) leuke dingen te gaan doen. Op een fietsje door Londen , op de motor naar Spanje , ( inmiddels ook ) Italië, Kroatië, Ierland, Schotland, een week mee met een binnenvaartschip, dagje mee met een vuilnisauto, koken in Spanje voor een ploeg bungalowtentenbouwers ( hoezo Scrabble ? ) het meeste is gelukt. Deze week ben ik alweer voor de tweede maal mee geweest om aan bosbouw te doen. Nou ja . bos-afbouw eigenlijk want van een landgoed in de buurt van Dronten moesten boomstammen gezaagd worden in verkoopbare haardhoutbrokken en ja …… dat had ik nou toevallig nog nooit gedaan.
De jachthuten de didgeridooblazers
Dus zagen, stapelen, zagen en nog eens stapelen ………… nou ……… een sportschool is niet meer nodig. Toch al niet want soms sta ik drie maal per week op de Padelbaan. Ff terug naar Dronten , fucking koud daar op een open vlakte en vandaag ook nog eens in de enkelhoge sneeuw. Maar best wel leuk, in de jachthut werd tussen de middag naast eten ook didgeridoo gespeeld kortom ’t was weer verre van saai, s’morgens beginnen met appeltaart en koffie …………….. nee ’t vak van houthakken is zo slecht nog niet .
Opbrengst voor persoonlijk gebruik 🙂
En ja , in de jachthut was geen toilet dus daar achter die jachthut kwam het tot de overpeinzing dat je maar beter geen gele sneeuw moest eten !
Ja , dan ben je weer thuis, eerder dan oorspronkelijk gepland en dan moet je wat ! Nou ja, je moet niks natuurlijk sprak de lui en lanterfantdeskundige want aangenaam de dagen voor kerst doorbrengen is echt niet moeilijk hoor , gaat bijna vanzelf . Ter illustratie van e.e.a. ……………….
De Sligro dus …… eerst gratis koffie en soms er nog iets bij, daarna met Kwek achter het winkelwagentje op het gemakje , de drie zijn gepensioneerd, tussen de schappen en standjes door, kijkend, keurend en soms iets in de kar plaatsend de vestiging afschuimend. Ook hier en daar bij enig standje een hapje proevend van de een of andere delicatesse en als ‘t lekker is gewoon nog een keer terug gaan en zeggen “ nee nee zojuist was ‘t m’n tweeling broer “ Verder genietend van alle lekkere zaken en wederom iets in de kar pl…. Afrekenen bij de kassa, verrekenen wie wat betaald, not easy want lage btw, hoge btw, wat is van wie kortom enige wiskundige kennis kwam nu goed van pas.
Jongens jongens jongens- jongens jongens jongens – jongens jongens jongens wat genoten die drie van deze fantastische culinaire escapade met natuurlijk daarnaast het goddelijk vocht en tevens in overvloed gelardeerd met amusante gesprekken welke meestal wel enige waarheden bevatten….. nou ja ? 🙂
en gaf Kwek college aangaande brand en opstalverzekeringen ……. 🙂 Ondertussen werd de hymalayazoutsteen op temperatuur gebracht, de tournedos afmeting-technisch aangepast en kon dit tweede culinair festijn aanvangen.
Wederom smaakten drank en producten dermate dat overwogen werd dit nogmaals te herhalen ( ever ) waarbij dan natuurlijk Kwak de L ….. eider zou zijn .
Nou Hans, plantechnisch was je nu op de brommer in Spanje aan het cruisen dus zul je je nu wel vervelen ! ………. Antw. Nee hoor gewoon zo’n onzinverhaal in kloppen en de tijd vliegt.
Zeven uur op Schiphol , dan nog even een enkele reis naar Meppel met enige vertraging, opgehaald van het station door (buur)vrouw van 17 <3 en 23.30 in bed. Dit verhaal begon die ochtend om 11.10 uur in Almeria dus zeg maar 12 uur eerder en 2600 km zuidelijker.
De brommert had ik beneden bij de ingang gestald met een dikke ketting aan een paaltje. De helm met een dun kabeltje aan het stuur, de motorbroek en jack in de koffers en de berg af om de stad te verkennen. Schitterend weer alleen de winkels gaan om 14.00 uur dicht om dan pas weer om 17.30 open te gaan. Niet zo gek veel te beleven verder dus lekker gegeten hier en de overdekte markt bezocht waarbij het mij altijd weer opvalt hoe vers en uitgebreid hier alles aangeboden wordt.
Paella gegeten onder toezicht 🙂
En toen terug de berg op naar de motor en bij toeval viel mijn blik op de achterband.
Met alleen een schroevendraaiertje en een half uur pulken kreeg ik het kreng eruit en had het geluk dat het hier een dikke nog vrije nieuwe achterband betreft want voor hetzelfde geld heb je ook direct een gaatje en ben je verder van huis ( dan Almaria ) 🙂
