JA JA WIJ MOGEN WEER !

Eindelijk, het is zo ver. 7 april om 14.58 vertrekt de intercity vanuit Meppel naar Lelystad. Daar overstappen en rechtstreeks naar Rotterdam, beetje rondneuzen daar …… de Lijnbaan is niet zo ver van het centraal station, uurtje of zeven of later met bus 33 naar Rotterdam-airport want de volgende dag om 5.45 uur uit de veren om op tijd bij de gate te zijn. Dat was het plan ……………… Nou ……….. 14.58 werd een kwartier later, kan gebeuren echter daardoor miste ik de overstap. Koffie drinken en 25 min. wachten, ook nog te dragen. Echter daar kwamen nog eens 20 min. bij en kwam er een verkorte versie van een trein naar Brussel waarbij het zo druk was dat iedereen, op 1 lucky basterd na 🙂 moest staan. Deze trein reed door omstandigheden ook nog eens langzamer kortom om 19.30 uur was deze avonturier in het hotel en had er helemaal schoon genoeg van. Enige lichtpuntje was dat je tegenwoordig met je telefoon of bankpasje door ’t poortje kan ( ook in bus of tram ) wat ik wel zo gemakkelijk vind maar voor de rest was het begin van dit avontuur ronduit knudde. Volgende dag vlucht naar Almeria, om 10 uur de vliegtuigtrap af en ( kleine luchthaven ) om 10.10 uur in de auto van Rene op weg naar Gochar waar mijn brommer al bijna 4 maanden geparkeerd stond. Op de trailer ( ivm de ruimte ) , Rene had er netjes een hoes over geplaatst. Na de koffie en het bijpraten de hoes er af, de accu weer aangesloten en toen ……. starten …………….. eerst ging het alarm af toen 1 tik en lopen …… dat viel niet tegen.

Daarna naar het dorp gereden om te tanken ( had nog 20km te gaan) en oh boy wat rijdt dit anders dan die ouwe cruiser. Alsof je echt een brommertje onder de kont hebt maar toch nog altijd 230 kg. 20 gr. hier, schitterende wegen kortom de big smile was weer snel aanwezig. Bij terugkomst de datum en tijd op het display nog bijstellen want dat was natuurlijk maanden stroomloos geweest, banden ff op spanning brengen en plannetjes maken. Morgen via de warmwaterbronnen van Baza, de Banos de Zujar in de richting van Cordoba.

Keep in touch.

HOE ZO EEN LUIE RAT ?

Vandaag beginnen we met enige statistieken. Krijg van deze en gene weleens te horen dat de voorzitter het bijzonder rustig aan doet en dat er wel eens wat vaker gepost zou mogen worden ! ……………… Welnu arbeiders , pensionado’s en overige ongelukkigen , mijn blik viel gisteren op een scherm waarbij bleek dat ik inmiddels 296 van dit soort onzin blogs gepost heb. Op 1 april 2014 was mijn laatste werkdag en op 15 april van dat jaar verscheen mijn eerste onzin-verhaal. Dat maakt duidelijk dat in tot op heden 144 maanden 296/144 ik ruim twee maal per maand gepost heb. Voor een luie sodemieter is dat vind ik een meesterlijk score waarvan akte !

Morgen eerst even in sportkleding naar de huisarts want ‘s-ochtends daarna dient er gepadeld te worden. Snel op de fiets terug naar huis, even eten en om 13.30 uur wederom een potteke . Dan moet er daarna die week nog wat op de camping geklust worden.

Zeilboot ( ligt inmiddels weer te water ) schoonmaken, optuigen, motortje plaatsen en aan de praat zien te krijgen. Bootje verplaatsen naar de jachthaven en zo langzamerhand wat gaan voorbereiden voor mijn vliegreisje naar zuidoost Spanje naar Rene want daar wacht mijn brommertje waarmee ik vanaf daar de terugreis nog moet gaan maken. Als het leuk\interessant is onderweg zou ik zo maar eens in de maand mei pas weer terug zijn. Wellicht daarna een week met de boot van Jeannet weg, zelf een beetje zeilen, motortripje hier motortripje daar kortom dat wordt weer een drukke agenda.

En als bonus heeft JC die samen met een vriend een bestelwagen aan het ombouwen is tot camper nog een reeds volledig keurig opgeknapte andere camper in de stalling staan waarbij geldt…………. Pap, als je ‘m ontschorst en een kwartaal wegenbelasting betaald kun je ‘m zo mee krijgen . Persoonlijk ben ik niet zo van de campers ( m.i. is een caravan leuker ) maar een gegeven p…amper kijk je niet onder de motorkap. Da’s koeterwaals voor een gegeven paard kijk je niet in de bek waarbij overigens een paard een mond heeft maar dat terzijde. Best wel leuk lijkt het mij om eens een weekje (of wat ) met zo’n ding op pad te gaan.

Kortom, druk druk druk dus wacht maar ff voorlopig op de volgende onzin 🙂

HET ZALIG NIETS DOEN

Eigenlijk een stomme aanhef want ik realiseer mij dat er altijd wel wat gedaan moet worden en ook gebeurt en dat als ik op vakantie/reis ben het nooit zal voor komen dat ik aan een strand of zwembad o.i.d. ga liggen luieren. Als er iets is wat ik haat en zonde van de tijd vind dan is het wel stompzinnig op een stretcher liggen. Aardig voorbeeld is mijn laatste tripje naar Londen met lief en twee mijner gespuisjes . Dat laatste zijnde een vertaling voor kleinkinders. Twee jaar geleden met hetzelfde team met de trein enkele dagen naar Berlijn geweest en nu dus Londen. Je stapt uit op St.Pancras-station ( niet voor ’t eerst ) en iedere keer als ik buiten ben kijk ik even achterom naar dat ongelooflijke grote imposante gebouw. Geweest daar van Maandag t/m Vrijdag en iedere dag iets leuks gedaan. Je hoeft met die gasten (12 en 15 jaren) natuurlijk geen museum in te gaan want dan zitten ze na de voordeur al op de I-phone te kijken. Heb het wel eenmaal geprobeerd bij de Wallace Collection in Herford House maar daar liep ik al snel alleen door die imposante zalen.

Gelukkig waren wij daar ook om echt engels thee te gaan drinken waarbij je plaatst neemt in een overdekte binnentuin vriendelijk voorzien wordt van potjes thee en scones en overige lekkernijen en kon het niet nalaten het gespuis te wijzen op het daar aanwezige publiek. Echt engels volk en geen enkele stomme toerist. Nou ja, er waren dus geen spiegels daar. Leuk leuk leuk en zeer naar mijn zin. Geen musea dus verder maar wat dan wel. Nou zaken die een hoge score haalden waren een fietstocht door o.a. Westminster met een nederlandse gids waarbij je huizen aantreft (niet vrij staande ) van over, ik verzin dit niet, 60 miljoen ….. pond !! . Ook zijn wij in de “Shard” geweest …… de watte ? De Shard is het hoogste gebouw van west-europa met c.a. 310 meter. Via twee supersnelle liften kom je op ruim 220 meter hoogte dus nog 100 meter hoger dan “the Londen Eye” , op die hoogte kun je rondom lopen met een fantastisch uitzicht en champagne drinken.

Een lange tocht per boot op de Thames van Greenwich naar Battersea Powerstation, beroemd van de omslag op de Pink Floyd LP “Animals” , de oude taxitunnel op de southbank met graffity van o.a. Banksy, ‘s-avonds sushi eten in Soho en bij “the Outhernet ” via je I-phone Tetris spelen op een huge beeldscherm van 30 bij 20 meter waarbij ook geprojecteerd wordt op het plafond.

Portobello roadmarket met het boekwinkeltje uit de film Notting Hill, Camden Market aan het Regent’s canal, perfecte plaats voor streetfood en Carnabystreet , winkelen in Regentstreet met o.a. Hamley’s met volgens mij de grootste speelgoedzaak ter wereld ( zes verdiepingen met roltrappen ) en uiteraard Oxfortstreet , kortom geen halve dag verveeld en die vijf dagen waren dan ook zo om.

Op de laatste dag nog op Hornseyroad geweest bij het stadion van Arsenal alwaar wij natuurlijk even op de foto moesten voor het beeld van Arsenal-legende Dennis Bergkamp. Vrijdagavond met de trein terug en om 23.00 uur was ik weer aan mijn voordeur .

Na het weekend een beetje rustig aan gedaan vanwege een schouderblessure dus geen padel en de week erop moest er geklust worden op de camping want de beschoeiing langs de waterkant werd vervangen en moesten wij zelf een nieuwe vlonder plaatsen. HOE ZO ZALIG NIETS DOEN ?

DON’T EAT YELLOW SNOW

Hallo voorzitter, waar slaat dat nu weer op ? Nou arbeiders en overige ongelukkigen , filosoferen doe ik graag althans ik probeer er al jaren achter te komen wat nou precies filosofie is. Heb stellingen van beroemde filosofen gelezen en meestal niet begrepen. Wat alvast iets zegt over mijn zeer beperkte intelligentie en als je dan op een gegeven moment tot je enkels in de sneeuw staat te wateren in het bos dan komt er zomaar …………………… Te wateren in het bos in de sneeuw ???

Ja , toevallig wel …………………… toen ik ( straks op 1 april ) 12 jaar geleden stopte met werken nam ik mij voor om allerlei ( in mijn ogen ) leuke dingen te gaan doen. Op een fietsje door Londen , op de motor naar Spanje , ( inmiddels ook ) Italië, Kroatië, Ierland, Schotland, een week mee met een binnenvaartschip, dagje mee met een vuilnisauto, koken in Spanje voor een ploeg bungalowtentenbouwers ( hoezo Scrabble ? ) het meeste is gelukt. Deze week ben ik alweer voor de tweede maal mee geweest om aan bosbouw te doen. Nou ja . bos-afbouw eigenlijk want van een landgoed in de buurt van Dronten moesten boomstammen gezaagd worden in verkoopbare haardhoutbrokken en ja …… dat had ik nou toevallig nog nooit gedaan.

Dus zagen, stapelen, zagen en nog eens stapelen ………… nou ……… een sportschool is niet meer nodig. Toch al niet want soms sta ik drie maal per week op de Padelbaan. Ff terug naar Dronten , fucking koud daar op een open vlakte en vandaag ook nog eens in de enkelhoge sneeuw. Maar best wel leuk, in de jachthut werd tussen de middag naast eten ook didgeridoo gespeeld kortom ’t was weer verre van saai, s’morgens beginnen met appeltaart en koffie …………….. nee ’t vak van houthakken is zo slecht nog niet .

Opbrengst voor persoonlijk gebruik 🙂

En ja , in de jachthut was geen toilet dus daar achter die jachthut kwam het tot de overpeinzing dat je maar beter geen gele sneeuw moest eten !

NOG MEER ONZIN.

Ja , dan ben je weer thuis, eerder dan oorspronkelijk gepland en dan moet je wat ! Nou ja, je moet niks natuurlijk sprak de lui en lanterfantdeskundige want aangenaam de dagen voor kerst doorbrengen is echt niet moeilijk hoor , gaat bijna vanzelf . Ter illustratie van e.e.a. ……………….

Er waren eens drie vrienden , ……….. laten wij ze voor’t gemak eens Kwik, Kwek en Kwak noemen die op een gegeven moment samen besloten een reis te plannen naar het verre Zwolle teneinde de lokale Sligro met één bezoek te vereren . Kwik staat natuurlijk voor mijzelf zijnde snel van begrip, snel en adequaat reagerend op alles. Kwek , de figuur met de praatjes , onzin en broodje aap verhalen maar voor de rest een coole gast en kwak de ietwat bedachtzame/rustigste van het stel die relativeerd en regelmatig Kwik en Kwek tot overleg maant .

De Sligro dus …… eerst gratis koffie en soms er nog iets bij, daarna met Kwek achter het winkelwagentje op het gemakje , de drie zijn gepensioneerd, tussen de schappen en standjes door, kijkend, keurend en soms iets in de kar plaatsend de vestiging afschuimend. Ook hier en daar bij enig standje een hapje proevend van de een of andere delicatesse en als ‘t lekker is gewoon nog een keer terug gaan en zeggen “ nee nee zojuist was ‘t m’n tweeling broer “ Verder genietend van alle lekkere zaken en wederom iets in de kar pl…. Afrekenen bij de kassa, verrekenen wie wat betaald, not easy want lage btw, hoge btw, wat is van wie kortom enige wiskundige kennis kwam nu goed van pas.

Naderhand bij Kwek thuis gekomen de eerder aangeschafte oesters open gepulkt, Kwik had voor een keurige Chablis gezorgd en Kwak had daar nog een alcoholhoudend super bruiswater aan toegevoegd. Kortom een culinair feestje had één aanvang genomen.

Jongens jongens jongens- jongens jongens jongens – jongens jongens jongens wat genoten die drie van deze fantastische culinaire escapade met natuurlijk daarnaast het goddelijk vocht en tevens in overvloed gelardeerd met amusante gesprekken welke meestal wel enige waarheden bevatten….. nou ja ? 🙂

Een aantal weken later stelde Kwak voor om zo een dergelijke happening te herhalen en besloten werd om afgelopen vrijdagochtend wederom naar de Sligro af te reizen teneinde het voorgaande te herhalen. Kwek wederom achter de winkelwagen, gratis koffie vooraf en struinen maar weer. Kwik heeft thuis een hymalayazoutsteen waar Kwek en Kwak weer nooit van gehoord hadden en kocht ter plekke een set tournedo’s (tjes) en div. andere lekkernijen en stelde voor om dit keer zijn eigen residentie als culinair plaats-delict uit te buiten. Kwek en kwak vonden dat uitstekend dus zo gezegd zo gedaan. Eerst werd na het arrivé de open haard geactiveerd, serveerde kwik snel als altijd een koffie geëscorteerd met een kruidenbittertje , hield Kwak ondertussen het vuur gaande.

en gaf Kwek college aangaande brand en opstalverzekeringen ……. 🙂 Ondertussen werd de hymalayazoutsteen op temperatuur gebracht, de tournedos afmeting-technisch aangepast en kon dit tweede culinair festijn aanvangen.

Wederom smaakten drank en producten dermate dat overwogen werd dit nogmaals te herhalen ( ever ) waarbij dan natuurlijk Kwak de L ….. eider zou zijn .

Nou Hans, plantechnisch was je nu op de brommer in Spanje aan het cruisen dus zul je je nu wel vervelen ! ………. Antw. Nee hoor gewoon zo’n onzinverhaal in kloppen en de tijd vliegt.

NAAR HUIS !

Het weer elders in Frankrijk en hoger nodigde mij niet echt uit om nu terug te gaan rijden dus zoals al eerder aangegeven de motor hier lekker laten staan, terug naar huis vliegen in april hier wederkeren teneinde het oorspronkelijke plan af te maken. Dat plan is om vanaf Gochar de woonplaats van René en Ellie in het bijna uiterste Z.O. van Spanje via de uitlopers van het Sierra Nevada-gebergte naar Cordoba te brommeren. Ben inmiddels al in behoorlijk wat mooie spaanse steden geweest maar hier nog niet, vandaar uit noord-waards richting huis alleen weet ik nog niet hoe. Ga je links omhoog of oost-waards, wat kom je nog allemaal voor leuks en/of interessants tegen …… ? Allah weet het …. 🙂 ikke nog niet .

Men boekt een goedkope vlucht uiteraard altijd rechtstreeks bij de gekozen vliegmij. gevonden via Google-Flights en niet bij die wezenloze ticketcowboys als cheaptickets.nl etc. en je vliegt ( in dit geval dan ) voor enkele tientjes naar Amsterdam. Overigens wel via Liverpool waar ik enkele uurtjes moest rondhangen voordat mijn vlucht naar Schiphol één aanvang zou nemen. ( mooie zin Hans, die houden we erin ) . Liverpool dus, je komt nog eens ergens. Twee maal eerder geweest ….. gevlogen teneinde met de ferry op het Isle of Man te geraken met wandelmaatje Huyb ooit maar ook met dochtertje Esther lopend met rugzak vanaf Manchester.

Ruim vier uurtjes moest ik doorbrengen op John Lennon-airport …….. Nou, da’s voor mij te lang ……… dus naar buiten alwaar een aardige dame op de bus wachtte. Please madam can you tell me …………… we zijn in Engeland hé ….. dus alle vragen beginnen met “please” ….. Certainly young man ( zei ze echt hoor ) 🙂 Als ik de 500 zou nemen was ik in 20 min. in het centrum van Liverpool. Dus maar gedaan, dubbeldeksbus, bovenin vooraan gezeten , ’t is dan net of ie overal tegenop botst maar nee, een kort half uur later was ik in het centrum. Reeds geheel in kerstsfeer en altijd leuk om juist daar ff de tijd te doden. Dronk een glas wijn en at een chickenburger bij F…….. Gordon Ramsey. Die gast mag z’n keuken daar ook wel eens updaten. De bijgeleverde frietjes waren super en goed gekruid de grote kipfilé in between moet afkomstig geweest zijn van pluimvee uit de tijd van queen Victoria oftewel stug als een deurmat. Lekker nog ff wat rondgeslenterd daar en vervolgens met de 500 terug naar J.Lennon-airport.

Zeven uur op Schiphol , dan nog even een enkele reis naar Meppel met enige vertraging, opgehaald van het station door (buur)vrouw van 17 <3 en 23.30 in bed. Dit verhaal begon die ochtend om 11.10 uur in Almeria dus zeg maar 12 uur eerder en 2600 km zuidelijker.

Niet slecht toch ? 🙂

ALMERIA

Na het circuit en Texascity verder naar Almaria c.a. 50 km van af mijn tijdelijke stulp in Gochar. Was hier een keer geweest om René naar ‘t vliegveld te brengen. Motormaatje Pedro is hier geboren en was hier ook enkele weken in het begin van dit jaar. Een aardige maar niet heel bijzondere stad. Je hebt hier op de top van de aanwezige berg het christelijke Alcazaba, een paleisvesting in 1490 gebouwd op de resten van een moorse veste. Een soort Alhambra (Granada) maar wel iets meer bescheiden waar ook nog druk wordt gerestaureerd. Mooi uitzicht daarboven en deels ook een mooie binnentuin met waterloopjes waarbij je je altijd weer af vraagt hoe dat stromende water destijds boven kwam.

De brommert had ik beneden bij de ingang gestald met een dikke ketting aan een paaltje. De helm met een dun kabeltje aan het stuur, de motorbroek en jack in de koffers en de berg af om de stad te verkennen. Schitterend weer alleen de winkels gaan om 14.00 uur dicht om dan pas weer om 17.30 open te gaan. Niet zo gek veel te beleven verder dus lekker gegeten hier en de overdekte markt bezocht waarbij het mij altijd weer opvalt hoe vers en uitgebreid hier alles aangeboden wordt.

En toen terug de berg op naar de motor en bij toeval viel mijn blik op de achterband.

Met alleen een schroevendraaiertje en een half uur pulken kreeg ik het kreng eruit en had het geluk dat het hier een dikke nog vrije nieuwe achterband betreft want voor hetzelfde geld heb je ook direct een gaatje en ben je verder van huis ( dan Almaria ) 🙂

De volgende dag thuis kreeg ik een appje van René dat ie a.s. zaterdag al weer terug zou komen nu met auto en vriendin. Beiden vonden wij de tocht hier naar toe op de motor en hij nu met de auto t/m Frankrijk vanwege het weer tegenvallen. Mijn bedoeling was om na zijn terugkomst zelf via een omweg naar huis te gaan rijden maar ja dan moet je toch een keer door Frankrijk en België en dat lekkere weer in Nederland en dat trekt mij niet echt. Afgesproken nu dat ik de brommer hier lekker laat staan a.s. dinsdag naar huis vlieg en half april hier terugkom om die rit naar huis te gaan maken welke ik ooit van plan was. Thuis heb ik immers nog een brommer staan dus hoef ik motorrij-technisch niets te missen.

Voorlopig dus houdoe !

VIVA ESPAÑA

Vandaag begonnen met koffie bij buurvrouw Karin ……. zij heeft een printer en kan dus de puzzels van de Volkskrant uitprinten. Karin is producente van films en series etc. Heeft o.a. Zwartboek met Carice van Houten en Paul Verhoeven op haar naam staan en de serie Mocro Maffia. In gesprek met haar krijg je een boeiend beeld van het flimwereldje. Na de puzzels op weg naar Mojacar, een schitterend dorpje op een berg aan de kust. Leuke straatjes, kroegjes en winkeltjes met amper een toerist precies zoals dat hoort
( bij mij 😄).
Wat moet je met die stomme lui, toch ? Lekker hapje gegeten tussen de locals in een minizaakje.

Als je na die hap/glas door de straatjes hier zwerft en wederom geen (zwerf)hond tegen komt gaat bij mij m’n ♥️ open.

Daarna vijf km. verder naar de kust want …… tijd voor koffie op een terrasje met eveneens een schitterend uitzicht.

De volgende dag naar Almaria en onderweg kom je dan langs het racecircuit. Buiten de baan was alles open en op de track waren een grote groep Nederlanders aan het racen onder aanvoering van ex-coureur Wilco Zeelenberg. Om hier te komen laten ze hun brommers vervoeren en stappen zelf op ‘t vliegtuig ……… de watjes 😜. Naast de baan in gesprek met een aantal Britse BMW-rijders …. goed volk dus echter ook deze mannen waren hun getransporteerde motoren na gevlogen .

Na het circuit stond Texas op de planning…. een western film decor-stadje waar beroemde westerns zijn opgenomen. In dit deel van Spanje bevind zich een heuse woestijn. Na de entree betaald te hebben en op mijn stalen ros de hoofdstraat ingereden te zijn had ik zo iets als ……. tsjaaah …… er was mij tevoren van alles beloofd maar ik vond ‘t wat tegenvallen. Ook hier kunststof pistolen, holsters en koojboojhoeden te koop. ‘t is wel zo natuurlijk dat Claudia Cardinale, Charles Bronson, Henry Fonda en vele andere grootheden uit de westernwereld hier hebben rondgelopen. Nou …. ik ook ….. in mijn motor laarzen 😁

In een achterafstraatje vond ik wat wrakken van die z.g. Mad Max films ….. stomme voertuigen waar wat oude kachelpijpen, kettingzagen en spijkers etc. opgeplakt waren. Ik vond de films destijds al stom maar met de gebruikte voertuigen is ‘t al niet beter. Resumé ……… Texascity een 6je 🤓

Op naar Almaria …….. echter ik zit hier te bloggen op een klein dorpspleintje waarbij de zon achter de huizen verdwijnt en dan word het toch iets minder aangenaam dus sluiten wij nu het loket.

EN NU VERKENNEN

Vanaf mijn dorp Gochar, slechts 25 huizen waarvan 1/4 ongeveer bezet, is het c.a. 30km rijden naar de kust via een schitterende motorrijweg wat inhoud dat de route slingert via lange en S-bochten waarbij het voor een motorrijder constant likkebaarden is . Geen hond voor of achter je, lekker temperatuurtje kortom …… hier heb je ‘t voor gedaan. Hoezo voorzitter ? Wat gedaan ? ……….. Nou, ‘s-morgens de kloof van de gorges du Tarn uit, ja, daar onder de brug van Millau met ik lieg niet 0.0gr op het display dan vraag je je wel zo iets af als “ wie is er hier nu gek ?” of op de hoogvlakte in Spanje richting Teruel met 2gr. en een hevige wind ………. zo fukking koud . Nee, hier aan de kust is ‘t genieten, kleine terrasjes, niet druk, prima koffie, lekkere eenvoudige gerechtjes. Op de terug/omweg wist René nog een kroeg voor voornamelijk motorrijders.

Een gigantische takkenherrie , of is het takkeherrie ? van een band die slechte covers speelden. Wel grappig als je ziet wat daar rondloopt aan simpleminds compleet met plastic colts en overig wapentuig.

Kereltjes o.a. van c.a. 80 jaren met lang grijs haar en idem-dito dames met beiden gevaarlijke kunststof pistolen, lagguh dus.
Ze hadden daar overigens prima spaghetti , dat dan weer wel 👨‍🌾

Temperatuur hier vandaag 22gr. René naar ‘t vliegveld van Almaria gebracht vanwaar hij terug vliegt naar Schiphol teneinde met vrouw, auto en aanhangertje terug te keren. Heb dus ‘t hele huis voor mij alleen.

PALEIS OP ORDE MAKEN.

Na een prima nachtrust en daar op volgend ontbijt eerst de voordeur en straatje ontdaan van struikgewas. Daarna de wasmachine aan en het daaruit voortgekomen sokken,onderbroeken en overig nu schone spul aan de waslijn.

Zoals al eerder vermeld eten de Spanjaarden vaak warm rond of kort na 12.00 uur dus pas je je natuurlijk aan . Het eenvoudig eetlokaaltje in het dorp “ La Bomba” met een idem eenvoudig menuutje wordt dan bezocht . Eenvoudig ……. Maar wel snoepen. Kleine o.a. vleesgerechtjes , een glas wijn, ijs en/of koffie na en verder met genieten.

De volgende dag kregen we bezoek van Ruud en Marjan,bekenden van de Cruiserclub , die met hun camper in de buurt waren. Ook zij aan de eenvoudige lunch , wel lachen natuurlijk want zij waren reeds twee weken in Spanje en hadden uitsluitend in de camper gegeten. Hoezo cultuur snuiven ? 🙂

Leuke middag en avond gehad en plannen gemaakt voor de volgende dag.

Gepland stond een rit naar de kust c.a. 30 km en via een omweg door het binnenland terug