AUTO’S AUTO’S AUTO’S

Ja, die aandacht is for ever. Ruim voor het behalen op achtien jarige leeftijd van het rijbewijs kocht ik al boeken over o.a. klassieke auto’s en heb sindsdien ook menig automuseum bezocht. Bovenstaande afbeelding is een Alfa Romeo uit 1931 op een concours de elegance in Cernobbio een klein romantisch plaatsje aan het Comomeer. In het stadje zit een fotograaf die ( van vader op zoon ) daar in 1931 die foto maakte in front van de Villa d’Este een luxe hotel aldaar en deze foto was op canvas te koop. Ik was direct verliefd op deze plaat echter de volgende dag om 10.00 uur zou het winkeltje openen maar er verscheen die ochtend niemand en ook na het bellen van vier daar getoonde telefoonnummers geen contact. Nood gedwongen via de etalageruit deze foto gemaakt en inmiddels hangt deze plaat ook op canvas in mijn huis. Wat hebben we nog meer met auto’s ? Nou, onderweg naar huis in de duitse Eifel op bezoek geweest bij dochterlief die daar met het gezin in een vakantiepark was.

Wij verbleven een nacht in een hotelletje bij de beroemde Nurburgring waar twee weken later de formule I weer van start zou gaan ( Max V. op de tweede plaats ) en wat ik dan proef daar in de buurt is pure snelheid. Wij met onze burgelijke Golf Sport( jawel )Van met twee nog burgelijker stadsfietsen achterop tikten daar in de buurt de 180km/uur aan ! 🙂 Nooit eerder waren onze fietsen zo snel !

Ja, zelfs het kenteken klopt want in het Fries betekent dit TurboGrandVitesse ………… of zoiets ?? Weet ik veel ……..:)

Nou ….. en toen naar huis, ……. niets spannends te vermelden op 18 september en sinds die tijd t/m heden ( 27 okt.) geen flikker uitgevoerd. Nou ja ……. wel wat natuurlijk ……… druk bezig met allerlei bouwkundige zaken thuis, beetje squashen zolang ’t mag, beetje motor rijden en binnen niet al te lange tijd maar weer eens een hotelletje boeken in Zeeland of zo. Spotgoedkoop nu want ja hoe krijg je het vol. Misschien niet helemaal zuiver maar ja er moet toch iemand zijn die de economie draaiend houdt, dus laat ik die taak maar op de tengere schouders nemen ………… zucht.


MAMA MIA

Wat een heerlijk land is dit toch, aardige en mooie mensen, fantastisch eten, schitterende omgeving. Vandaag met de boot vanaf ons adres in Moltrasio naar Bellagio geweest. Tickets gekocht en wachten op de boot op een gezellig niet te druk terras aan het meer. Weinig toeristen, twintig meter verder gooit iemand een hengeltje uit en wij aan de perfecte cappuccino met drank doordrenkte cake-achtige taart. Op zo’n moment voel ik mij als in de verhalen van Somerset Maugham waarin rijke engelsen de Italiaanse lago’s bezoeken in een tijd dat er nog geen ongewassen backpackers rondgingen en toeristen voor zover aanwezig nog enige stijl toonden. Bellagio was wel leuk maar niet superbijzonder, op een achteraf-terrasje het meest simpele italiaanse lunchgerecht genuttigd waarvoor ze mij zelfs in de nacht wakker kunnen maken n.m. spaghetti-bolognesse. Ja arbeiders en overige intellectuelen, dat, een beetje zon, een leuk oud pleintje …………… meer is er niet nodig voor mij om het zeer naar de zin te hebben. In de namiddag met de snelle draagvleugelboot terug en ‘s-avonds op het pleintje c.a. 50 m. van ons stulpje gegeten bij trattoria Del Fagiano of in gewoon papiamento “de Fazant “.

Morgen onder andere naar Mandello del Lario voor een bezoek aan de fabriek van Moto-Guzzi


BELLA ITALIA

Zo ben ik al eens eerder begonnen. Het is 9 september 2020 en na wederom een nachtje in Dijon (centrum dit keer ) de volgende dag aangekomen in Volpiano, een dorp ( niet heel bijzonder ) c.a. 15 km voor Turijn wat t/m vrijdag ons hoofddoel is. Daarna door naar Moltrasio aan het Comomeer voor een week. Maar nu eerst Turijn …………. met de auto naar een voorstad, geparkeerd, fietsen eraf en 7 km richting centrum. Onderweg kwamen we op een plein een carabinieri tegen welke bezig was een parkeerbon te schrijven. Omdat ik niet wist of je daar mocht fietsen direct maar even gevraagd aan deze veldwachter. Scusi signore, una domanda ? Er wordt gesalueerd, de vraag wordt beantwoord en na dank en groet van mijn kant word er wederom gesalueerd. Schitterend………… weer helemaal naar de zin. Koffie drinken doen wij graag in kleine zaakjes tussen de locals waar bij de heerlijkste cappuccino’s geserveerd worden voor € 1,35 . Turijn is een fantastische stad met veel mooie paleizen/huizen en musea. De stad telt dermate veel arcades dat als je hier in okt.nov. heen zou gaan dagen zou kunnen winkelen tijdens regenachtig weer zonder één spat op den tets op te lopen. Kilometers overdekt winkelen kun je hier, echt ongelooflijk, meer dan dertig musea en ook nog diverse paleizen in de omtrek. Een fantastisch park aan de rivier de Po, de oude autofabriek van FIAT en ook nog een beroemd automobielmuseum, haha vanwege dat stomme Covid beide gesloten dus nog maar eens een keertje terug komen hier. Op dag drie buiten de stad het paleis van koning Victor-Emanuel II bezocht ( voor de Iatalianen een soort “vader des vaderlands”) en morgen gaan we op zoek naar een oud trammetje welk ons zou moeten brengen naar de op een berg gelegen basilica di superga.

Welnu, het trammetje was snel gevonden, een tandratexemplaar welk ons via een schitterende omgeving omhoog hielp. Omdat we een enkeltje gekocht hadden moesten we lopend terug ( c.a. 1½ uur ) maar daar blijf je fit van. Wat wel leuk is bij dat Corona gedoe is dat er veel minder bezoekers overal zijn, waarschijnlijk slimmer dan wij waardoor wij met nauwelijks 6 personen in het trammetje zaten. In dat koninklijk paleis gisteren waren wij zo goed als alleen ………………. Elk nadeel hep ze voordeel …… toch !

Nog ff terug naar de kerk op de berg ……… aan de achterzijde van dat gebouw een markante herdenkingsplaats want daar was op 4 mei 1949 een vliegtuig neergestort ( 31 doden/2 overlevenden ) met het volledige Itataliaanse voetbalteam van toen. Nu, iedere vierde mei een herdenking waarbij voetbalfans uit vele delen van het land deze berg op gaan.

Ja, en verder natuurlijk weer fantastisch gegeten …….. zelfs als je hier een gewone spaghetti bestelt dit keer met courgettes ……. je eet je vingers er bij (na bij) op. De lekkerste gerechten, de lekkerste toetjes , gisteren maar ook vandaag als dessert “baba” , nee, zeker geen bahbah …………… een heel luchtige cake doordrenkt met rum . Heb het al eens meer hier verkondigd: Zeg je Italië dan zeg je mooie auto’s, mooie vrouwen en heerlijk eten. Nou ja ok voor Sandra dan …… af en toe een mooie man 🙂

Nog ff voor de sfeer een paar plaatjes van omgeving Turijn.

Kortom dat Turijn is zo gek nog niet …………. maar morgen nog wel een weekje Comomeer.


LAATSTE NIEUWS

Wij schrijven 23 augustus dus een dikke maand na mijn laatste post met hierboven een afbeelding van de voorzitter in een voor deze site herkenbare pose. De foto is gemaakt in de oude engelse plaats Bath en het grappige is dat ik daar een kleine 30 jaren geleden ook zat op dezelfde soort stoel in hetzelfde park echter met de kindertjes die inmiddels 35+ zijn.

Destijds probeerde ik al aan te geven hoe je goed zou kunnen luieren . Dat laatste woord lijkt een beetje op luisteren en dat deden ze voor geen meter dus ja ze hebben nu alle drie banen en zijn gelukkig dus laat maar. Nee, dan hun vader …………….. Boekje gekocht over de griekse filosoof Epicures ……. “Geluk, lust en vriendschap” het ware levensdoel van de mens. Da’s tenminste duidelijk taal die mij aanspreekt.

Dan was er ook nog de romeinse filosoof Epictetus die de “stoїcijnse ” leer aanhield met onder meer “alle externe gebeurtenissen worden door het lot bepaald en hebben mensen geen invloed op” we zouden alles wat gebeurt kalm en nuchter moeten accepteren. Ook woorden en bedenksels waar ik mij zeer in kan vinden. Het moge inmiddels wel duidelijk zijn dat ik de gehele dag geen flikker uitvoer op wat leuke dingen na en dat ik het daarbij zeer naar de zin heb.

Komende week maar weer eens een vakantietje plannen altijd leuk en na terugkomst laatste week van september misschien naar Italië om tenten te gaan afbouwen ( zie ook Fokke-Costa en Sukke-Brava ) en daarna ( eind oktober ) misschien naar Spanje om olijven te gaan plukken als de corona-maatregelen daar geen stokje voor steken.

Kortom ……. het leven is prachtig,

Houdoe en uhhh werk ze 🙂


DANKZIJ CORONA 2

Dat Nederland als vakantieland nog zo gek niet is ? Voor mij een eye-opener voor U wellicht een open deur. Ons derde adres in die twee weken in Juni was bovenop de Keuterberg in Limburg met bovenstaand plaatje als uitzicht vanaf ons terras.

Ook hier leuke fietstochten gemaakt, shoppen in ( het blijft leuk ) Maastricht en daar en elders ook natuurlijk de nodige terrasjes bezocht. En ook min of meer bezig met een leuke hobby waarmee ik na het stoppen van mijn arbeidsvol leven regelmatig bezig ben n.m. ” het kijken naar hoe anderen aan het werk zijn …..” …………… verveeld nooit ………. nou ja, zelden ……..

Heel simplistisch, kan dat zijn bij een bouwplaats waar een gigantische bouwstelling de heipalen de grond in ramt. Of ooit bij centraal station Utrecht een groot apparaat de enorm lange z.g. damwanden uit de grond trekt. Of wat dacht je van een pand waar een sloopkogel tegen aan beukt. Uren, bij wijze van spreken, kan ik daar naar kijken. Het leuke is natuurlijk dat ik ze heb ………. die uren. Ha ha hoe simpel kun je zijn ? Nou, ik schaal mij in op het allerlaagste ( en meest luie ) niveau. En jij maar werken ……… HEERLIJK !

Waarom nu deze uiteenzetting …….. brave arbeiders. Onderweg fietsend door zowel België als Nederland langs de Maas kwamen wij onder Maastricht maar al wel in België aan bij de Bouchon de Lanaye . Da’s een grote sluis die een verbinding maakt met de Maas vanuit het Albertkanaal. Zeker een uur heb ik daar aan de railing gehangen om te zien hoe twee grote binnenvaartschepen daar geschut werden teneinde verder te kunnen varen over de Maas. Ook het aspirant-lid heeft hier een uur moeten doorbrengen want ik had haar fietssleutels ingepikt. Samen uit samen thuis was die dag het devies ……… andere dagen ook wel hoor ……………………

Die dag de voorlaatste van onze twee-wekenvakantie was de enige waarbij wij gedurende een kleine twee uren een regenbui op de pet kregen. Overige dagen prima weer.

Thuiskomen en met het luieren kan weer begonnen worden.

P.S. In september wellicht naar Turijn e.o.


DANK ZIJ CORONA

Eerlijk is eerlijk, mede door altijd op zoek te gaan naar goed weer was het vaak zo dat wij in buitenland op vakantie gingen. Nu echter de Covid de grenzen deed sluiten moesten wij wel of thuis blijven of in Nederland zelf iets zoeken waarbij je er achter komt dat ook wij hier heel mooie plekjes kennen. Bovenstaande foto geeft de entree weer van het slot te Arcen met z’n beroemde kasteeltuinen. Maar ook de achterhoek met bijvoorbeeld ‘s-Heerenberg kent een mooi groot kasteel en talrijke mooie gebouwen.

In Zeddam hadden wij een prima onderkomen bij Alby en Linda, een prachtig ingericht appartement waarbij in de rustige achtertuin een prima door de gastheer zelf gebrouwen biertje gedronken kon worden als voorspel voor het diner.

Om de hoek daar bij de Kilderse weg heb je Brinks Pannenkoekenrestaurant. Nu is mijn eerste reactie hierbij ……….pan-nen-koe-ken ??? Dacht het niet …….. totdat ik onderstaand berichtje las.

Ja hallo hé maar dat moest geprobeerd worden natuurlijk ……………………. Het toeval wilde dat Gastheer Alby de volgende dag met een dinerbon van dit restaurant Brinks voor de neus stond . Nou ……..de rest laat zich raden ………

Holy Mozes nogantoe, woorden te kort ……. maar uhhhh ‘k eb ‘m nie helemoal op gepeuzeld gekregen ………

Dat er ook gezond gegeten kan worden lijkt wel duidelijk als je altijd op reis bent met een maatje-36 dus toen wij na Zeddam in Wanssum nabij Venray terecht kwamen bij Yvonne, je zit dan al een tijdje in Limburg moest daar natuurlijk het lokale goud getest worden.

En een terrassen dat ze daar hebben ……………………

Kortom dat Nederland als vakantieland is zo gek nog niet. Daar komt bij dat als je zoals wij o.a. eind juni gaat, er absoluut geen drukte is, geen gezinnen met kinderen, geen bejaarden ( beetje bang wellicht nog voor de corona ) , nee rustig fietsen op mooie paden met relatief weinig volk op de weg. Wij zitten thans over de helft en hebben ruim 160 km gefietst en hebben al menig leuke trip gemaakt. Wordt vervolgd.


BACK AT WORK

Ja ja, het was weer zo ver. Het zijn de laatste twee weken van Juni en dan moet de voorzitter weer op vakantie. Een redelijk zware last voor deze tengere schouders maar we gaan ons er door slaan en zien wel waar het schip niet strand. Strand, strand, niet, niet ???? Laat ik beginnen met het ergste, dat is n.m dag drie waarbij ik mee moest om te gaan liggen zonnen. Alles uit de kast getrokken, te warm, te koud, corona, eikenprocessierups ….. er was geen beginnen aan dus daar lag ik …… eind van de ochtend op een handdoek op kriebelend gras vlakbij een zandstrandje met af en toe een vervelende vlieg en kans op ( uit de lucht vallende ) teken. Om kort te gaan , inclusief lunch zijn we rond vier uur vertrokken en was deze ellende ook weer voorbij.

Nu effe beginnen bij dag één. Het bovenstaande huis staat in Zeddam, een plaatsje in de achterhoek en we zijn te gast bij Alby en Linda en rechts beneden is onze woonkamer met daarachter een slaapkamer en daarachter een grote badkamer. Eigen tuin en plaats voor de auto kortom superluxe. Zoals het hoort op vakantie relaxed vertrokken om 11.30 uur ( niet dat ordinaire gejakker af 07.00 uur ‘s-ochtends ) , onder weg de lunch in het leuke stadje Doesburg en eind vd middag gastvrij verwelkomd door eerder genoemde gastheer. De volgende dag een fietstocht naar Tolkamer ( daar waar de Rijn Nederland binnen komt ) je komt dan door een stukje Duitsland waar natuurlijk bij de Konditorei eine torte gegessen werden und schlussendlich beland aan de Rijn.

Daar was een terras met schitterend uitzicht, uitstekende lunch … ja ja het was weer hard werken.


HET BLIJFT LEUK !

Bovenstaand plaatje geschoten op de dijk tussen Volendam en Monnickendam tijdens een motortripje met JC en twee van diens vrienden. En wat doe je dan al zo’n hele dag voorzitter ? Nou, geen ene flikker en vooral veel lanterfanten was dan het antwoord. Tegenwoordig echter na inmiddels zes en een halfjaar lanterfanten is het antwoord ……………….. Nou, geen ene flikker en …………………… Nee, even serieus nu, ik geef mijn huidig leven een tien en doe natuurlijk best wel iets gedurende zo’n lange dag . Vandaag 19 juni bijvoorbeeld de laatste hand gelegd aan de bouw van een pergola in de tuin van dochterje-lief.

Kijken naar hoe anderen werken is natuurlijk ook vermakelijk daar kan ik ook dagen mee bezig blijven.

Dan was er alweer een week geleden iets wat bij mij althans behoorlijk wat indruk maakte namelijk de promotie van schoondochter Jolien tot Doctor. Daarbij aanwezig zijn vond ik zeer eervol en ja ………doe het maar even zo’n uur doorkomen terwijl je doorgezaagd wordt door wijze mannen over jouw stelling/onderzoek etc. Het liep gelukkig goed af en na afloop lekkere hapjes en champagne.

Dan is er nog iets anders leuks te vermelden . In de periode 1978-1990 werkte ik bij een uitzendorganisatie en kort geleden kwam ik via het www in contact met Guus Keser ofwel de oprichter van het gelijknamig uitzendbureau. Guus, inmiddels op leeftijd, tegenwoordig wonend in Canada en nog steeds voorzien van een jeudig soort ADHD oftewel enthousiasme vroeg mij om verhalen/anekdotes uit die tijd en heeft zich daarmee zo begreep ik behoorlijk vermaakt. Het ging o.a. over de valkparkiet op de balie bij de vestiging Roosendaal , mijn eerste standplaats destijds. Die wij gemakshalve ook maar Guus genoemd hadden, beroemd geworden omdat wij (Liesbeth en ik ) ‘m “the bridge over the river kwai” hadden leren fluiten. Het ging over de Rolls Royce (ex kon.Juliana ) waarmee ik getoerd heb lang voordat koning Willie en z’n Maxima er in zouden rijden tijdens hun trouwdag. Kortom verhalen zat en ter ondersteuning heb ik nog enkele foto’s opgediept o.a. over een en ander.

Dan zijn er nog de gewone dagelijks dingetjes zoals een bezoekje hier een bezoekje daar en natuurlijk weer een vakantietje op komst.

Samen met JC in de werkplaats van Daan geweest waarbij direct diens motor onderhanden genomen werd. Ook nog een bezoekje aan Rene en Yvonne op Marken waarbij direct opvalt dat dat beest meer haar op z’n onderarmen heeft dan zijn baas. En ja, buitenshuis eten doe je tegenwoordig maar binnenshuis maar dan buiten ………………….? Kunt U het nog volgen ? Hoog tijd om te stoppen.


FR.PAGE WUHAN ZEITUNG

Op 2 juni 2020 stond te lezen

繁體字 / 繁體中文字 / 繁體中文繁體字 / 繁體中繁體字 / 繁體中文字 / 繁體中文繁體字 / 繁體中繁體字 / 繁體中文字 / 繁體中文繁體字 / 繁體中

Nou, ze kunnen me nog meer vertellen met dat hele Corona-gedoe, maar ik ga weer lekker genieten.

繁體字 /


CORONAPROOF

Nou, ………… nog wel, we schrijven inmiddels 21 mei, zat gedaan sinds mijn laatste bericht maar niet spectaculair . Eigenlijk ook net op tijd terug gekeerd uit Florida eind februari want kort daarna ( citaat sukkel Trump ) brak ook daar een griepje uit. Wat heb je zoal dan gedaan Hans ? Nou onder andere een verkeerde investering. Zie hiervoor het verhaal van de opnieuw gelakte en gespaakte velgen van mijn brommert en bedenk dat als je daar flink wat geld aan uitgeeft en vervolgens die fiets inruilt je eigenlijk aardig stom bezig bent. Maar ja soms toon ook ik mij menselijk. Intimi weten dat ik al jaren kijk naar een vervangende motor voor mijn inmiddels 18 jaren in bezit zijnde tweewielig voertuig. Mijn volgende motor moet dit, moet dat, moet niet zus maar wel zo kortom dermate kritisch dat ik daar nooit uitkwam, talloze proefritten op aspirant vervangers maar toch iedere keer weer …………. “waar ben ik nu mee bezig” Betrouwbaar , kosten nihil , nog steeds bekijks en vragen. Het blijft een aparte die R1200C .

En dan ineens aandacht voor een R1200R.LC met natuurlijk rood erin. Kijken, zitten, kijken, nog eens rijden, toch eigenlijk ook wel apart. Nooit een R1200GS want daar rijdt heel Nederland mee. Nooit een zwarte motor want daar rijdt ook bijna heel Nederland mee , kortom rood ( en wit ) moest het worden.

De nieuwe met de oude op de achtergrond.

Aangeschaft dus maar, beetje personalizing toepassen en gaan maar ……? Ja, alleen waarheen ? Eerst nu nog ff de corona europa uit blazen en dan ….

Voorlopig maar de hartelijke groeten vanuit mijn achtertuin !