IDYLLISCH WIERUM

De uitleg van idyllisch volgens het woordenboek is o.a. ” zoals de idylle schildert ” of “bekoorlijk door landelijke eenvoud en liefelijkheid ” of nog een derde n.m. ” idyllisch met elkander omgaan ” nou …….. dat laatste doen we gelukkig al een heel poosje en daar veranderd komende tijd niet zo heel veel aan. Toen zij met de mooie lange benen besloot een schilderworkshop te gaan doen in het friese dorpje Wierum en mij mee vroeg dacht ik ………. ach…… weer eens iets anders dan lanterfanteren in de Provence, beetje fietsen, boek lezen, beetje veel luieren kortom helemaal goed voor een nutteloze beroeps bankhanger. Nauwelijks terug uit Frankrijk en een aantal padelpartijen later dus maar weer een paar onderbroeken in de tas gesmeten, wat toiletspullen, borstrokken en ander kleedsel en op naar Wierum aan de Waddenzee. Verblijf in een romantisch vissershuisje was het thema waarmee ik mee gelokt werd en als beroepsklaploper tuinde ik er volledig in. We hebben voor een tuintje in een ietwat deplorabele st(r)aat met o.a. bovenstaande foto als uitzicht 🙂 Het huisje op zich is leuk ingericht en voorzien van werkelijk alles. Toen ik bij aankomst wat meegebrachte spullen voor ontbijt/lunch wilde opbergen kwam ik tot de ontdekking dat alle keukenkasten en kastjes volstonden met bakpannen, kookpannen, zeven, raspen, borden, bordjes, glazen en bestek voor wel 10 personen, ik overdrijf graag maar deze opgave benaderd echt de realiteit. Lekker bed, smartTV , kortom het is er allemaal. Toen Jeannet naar de workshop ging in de ochtend, besloot ik een stukkie te gaan fietsen. Er zijn 3 fietsen aanwezig, niets over gejokt echter alle drie met lege banden, dik onder het stof, eentje zonder zadel, een andere met 8 versnellingen echter vastgeroest in de hoogste stand en los zittend stuur kortom het fietsen zelf beloofde al een avontuur. Na vijf kilometer fietsen kom je in Ternaard een groter dorp dan Wierum en dacht ik ……… nu een lekker kopje koffie op een leuk terrasje. Prima plan alleen daarvoor moet je wel een terras hebben en een mogelijkheid waarbij men koffie bereidt, echter beiden niet aanwezig. Dan maar terug naar Wierum waar op de hoek van ons straatje “Kalkman” een cafe-restaurant. Helaas was het maandag ……………………. en Kalkman was potje dicht.

Nee, een vrolijke boel is het hier niet dus maken we er zelf iets leuks van. Naar Dokkum geweest, een leuk stadje met een aardig museum met leuke winkels en gezellige terrasjes o.a. aan het water en vandaag vis gegeten in Lauwersoog en langs de haven geslenterd waar het druk was met in en uitvarende zeilboten etc.

Morgen laatste workshopdag en dan samen ‘s-middags een stukkie fietsen, ja op die spannende fietsen, daarna ergens lekker eten en donderdag naar huis wat goed uitkomt want die middag wordt het minder weer en dan ben ik liever thuis om daar nieuwe vluchtplannen te smeden 🙂


JA HOOR, DAT HEB IK WEER !

Niet geheel juist bovenstaande opmerking maar hij kwam vandaag wel even op bij mij. Later meer hier over ……. We pikken de draad op bij het rollator-appartement . Volledig ingericht, ruime slaapkamer idem badkamer met inloopdouche, een ruim balkon met tafel en stoelen en de volgende ochtend was ik de enige voor het ontbijt welk keurig aan tafel geserveerd werd compleet met verse jus, thee, stokbrood en croissantjes . Om een beetje menselijk te blijven besloten gebruik te maken van de keuken en zelf te koken dus dit maal geen diners op terrassen etc. De grote supermarket was 150 m. lopen, flesje wijn gehaald, koffie was er al maar daarin lust ik wel iets dus een flesje calvados gescoord, groente, fruit, vlees in ’t karretje, kortom het feest kon beginnen.

Genoeg voor een heerlijke salade niçoise

Drie fantastische dagen gehad, Avignon is een leuke stad waar het leuk dwalen is, le pont gefotografeerd, het Palais des papes aanschouwd, als ik de rij wachtenden voor de poort zie heb ik al gegeten en gedronken en bovendien was ik er 20 jaar geleden al eens in geweest. Nee, zat andere zaken te zien en natuurlijk shoppen. Ik kwam ook hier “Celio” tegen. Een keten kledingzaken waar ik al diverse malen truitjes vandaan had van 100% cashmire voor belachelijk lage prijzen. Die hadden ze nu niet maar wel een paar leuke polo’s die ‘k niet kon laten hangen 🙂 Zag ergens anders nog een paar knalgele loafers echter helaas de zaak ging de volgende dag pas open. Ik bivakkeerde aan de andere zijde van de Rhône in Villeneuve les Avignon in een nieuwbouwdeel echter de dorpskern was heel oud en heel leuk, dwalend door de rustige straatjes, geen stomme tourrist te bekennen, nou ja op die ene uit Meppel na kwam ik in een hofje welk toegang bleek te geven tot een werkelijk gigantisch kloostercomplex ,het Chartreuse du val de bènèdiction gesticht door een der pausen van de overzijde van de Rhône in 1353 welke overigens hier in z’n graftombe ligt. Imposant groot, dwalend door de gangen en vertrekken en bijna geen mens te bekennen, die idioten staan allemaal aan de overzijde in een rij in de zon te ……….. gaaaaph ……… nee, dit noem ik een verborgen pareltje. Uurtje daarna op een bijna leeg terrasje me een heerlijke wijn laten inschenken . Praatje met de uitbater en twee enige andere aanwezigen ( stel uit Argentinië ) , nee mijn dag was weer helemaal toppie.

Vandaag dinsdag daar vertrokken rustig richting huis want ’t weer knapte op in Drenthe dus kunnen we ons daar weer vertonen. Ik zat op nauwelijks 20 km van “chateau neuf du pape” het beroemde wijngebied dus ook daar maar weer eens rond gekeken en daarna via binnenwegen , Lyon oostelijk mijdend richting Dijon waar ik wilde overnachten. Het orakel booking.com gaf aan ( het was inmiddels 18.30 uur ) dat er in de stad een volledig ingericht appartement was voor €45,- …..?? Kan nooit veel zijn maar ach een beetje avontuur onderweg kan geen kwaad dus geboekt, betaald en maar eens zien waar we uit zouden komen. Ik rij een wat stille wijk in met wel de nodige noord-afrikaanse types ( hoezo vooroordeel ) en stop/stap uit bij een wat haveloos ogend groot flatgebouw. Nog in de auto zittend hoorde ik al keiharde muziek ergens aan staan en dacht …….. “ zie de aanhef ” . In tegenstelling tot een hotel met doorgaans een receptie waar je je meld was er hier sprake van een z.g. verborgen sleutel. Via een mail kreeg ik de volgende opdracht. ……… Loop tweemaal rechts de hoek om dan vind je een reeks garageboxen waarbij er een is met het opschrift “”Durget” . Bij de eerste maal links kwam een oude auto in beeld, half op de stoep geparkeerd , ramen open met op de rechtsvoor zitplaats een figuur met een ver over het hoofd getrokken hoodykap. Uit deze auto kwam de m.i. oost-europese takkenherrie dus dacht ik ” zie de aanhef ” ………………….na de tweede maal rechts vond ik de bewuste box welke niet was afgesloten en een gigantische takkenzooi van autobanden, onderdelen en weet ik veel kwam in beeld. De rest kun je lezen via het officiële schrijven ………….

Arrival rue de Beauregard at 27
Go around to the right of the building, then arrive in front of the garages and find yourself in front of the Durget garage, you enter it and inside on the right take a badge in the badge box which will allow you to enter the garage. building and you close the door on your way out.
At the end of the stay, you can put it back in its place or leave it on the studio table.
Climb third floor then left and corridor code 271278 #
Upon entering immediately on the left, the Alexandre studio
Code 116323 ON
the box access code in WIFFI is written on the electrical panel of the apartment inside the studio.

Ik ben binnengekomen in het trappenhuis aan de voorzijde uiteindelijk waar ik toevallig een jonge oost-europese vrouw ( hoodyvriendin bleek later ) tegen kwam die mij naar de derde verdieping bracht en doodleuk vertelde dat die verstrekte codes niet klopten maar dat zij wel de juiste had. Op dat moment dacht ik ” zie de aanhef ” Ze liet mij binnen, verdween en met haar verdween ook de gigantische takkenherrieauto. Plots was het heel stil op straat. En het appartement ………………. eenvoudig, superschoon en werkelijk volledig ingericht en van alles voorzien 🙂 Ja, dat heb ik dan weer.

Weer eens wat anders, die hotelrecepties waar je de sleutel krijgt zijn zo saai.
Rechts hing de sleutel

De Rhone bij Arles

VERLENGDE KRIEBELS

De kriebels die ik had vanwege het aanhoudend slechte weer in Nederland waardoor ik de vlucht zuidwaards nam kwamen weer enigszins boven toen bleek dat a.s. Dinsdag de dag van het padeltoernooi het weer in Meppel nog even waardeloos zou zijn. De donderdagmiddag/avond daarop staat een barbecue gepland op de camping in Belt-Schutsloot en laten de vooruitzichten nu net aangeven dat het die donderdag voor het eerst weer aangenaam weer zou zijn in Nederland. Nou, kanslozen en overige zielepoten valt er nu een mooiere reden te bedenken om dan pas maar weder te keren ? Dacht ’t niet dus toen ik vandaag op een aangenaam terras in Aix en Provence aan de koffie zat maar eens gekeken wat Booking ditmaal betekenen kon omdat ik op mijn huidige plaats morgen zou vertrekken. De hele rits met mogelijkheden kwam weer voorbij zoals de kust boven Barcelona, Pyreneën w.o. ook Andorra, de franse zuidkust naar het westen maar ook in Nice heb ik nog even gekeken, kortom hetzelfde liedje. Bijna niet te kiezen ,uiteindelijk bij een tweede koffie werd het Avignon, tweemaal in mijn leven geweest, de laatste keer in 2003 en niet eens zover hier vandaan waarbij ik t/m dinsdag een ruim appartement tot de beschikking heb met ontbijt. Na dit vastgelegd te hebben, Aix in waar ik overigens c.a. 10 jaar geleden voor ’t laatst geweest ben. Een mooie drukke stad met veel fonteinen, mooie oude gebouwen, winkelstraatjes en straten met touristentroep maar ook designwinkels, luxe kledingzaken , galeriën kortom elk wat wils. Voor de vorm ook maar twee kerken bezocht ( schijnt er bij te horen ) en voor de balans ook nog twee terrasjes. Die kerken hebben bij mij een aparte functie . Als je binnen loopt plaats zat, ‘k heb nog nooit mee gemaakt dat er geen stoel vrij was 🙂 je zit daar doorgaans redelijk duister, prima plekje om je mail/apps en andere troep te checken …… ja ook een manier om tot bezinning te komen 🙂

Tegen de avond terug naar de gite bij de camping, boek gelezen bij een goed glas wijn kortom het betere chillen. Vandaag Zaterdag via Arles , de V van Goghstad (oa) op naar, naar later bleek een wel heel bijzonder adres via Booking in Avignon. De omschrijving was …….. een ruim appartement v.v. drie slaapplaatsen, zitkamer, badkamer met inloopdouche, volledig ingerichte keuken, balkon en ook nog ontbijt, vrij parkeren in de garage eronder, kortom het kon niet op en ook nog voor een laag bedrag. Waar zit de adder onder het gazon vraag je je af. Nou piepels dat viel reuze mee want wat was de uitleg. Een nieuw luxe seniorencomplex aan de rand van Avignon welk nog slechts ten dele bewoond was. Een hartelijk welkom bij de receptie waarbij de rollators maar ook krasse knarren zonder zichtbare beperkingen je aan alle zijden voorbij gingen, een uitzicht vanaf je balkon met uitsluitend nog niet voltooide nieuwbouw kortom ik voelde me direct uiterst jeugdig. Ben benieuwd wie morgen bij ’t ontbijt mijn disgenoten zijn …. 🙂

Arles onderweg was overigens een prima stad met mooie gebouwen, gezellige straatjes en winkeltjes en leuke galerieën op ’t gebied van kunst, fotografie en street-art.

Onderweg naar Arles en Avignon rijdend over binnenwegen kom je de leukste plekjes tegen en mag ik graag ff stoppen om een plaatje te schieten.


VERVOLGKRIEBELTJES

Op mijn hotelkamer aan gene zijde van de tolweg heb ik ’s avonds heel lang bondgenoot Booking.com liggen raadplegen. De bedoeling van mijn vlucht was eigenlijk behoorlijk weer en geen regen. Kort daarna kwam de kick van “kan net zo goed naar Spanje doorrijden” , Spanje, boven Barcelona, gaf op zich wel goed weer maar ook regen en veel wind, massa’s hotels in de aanbieding geen probleem en toch was er zo iets als …….. een beetje verder zakken naar het zuiden richting de Provence is ook prima. Duur, goedkoop, super en simpel, alles heb ik gezien en kon niet besluiten. Dan eerst maar een stukkie rijden. Eerst die stomme weg door Lyon die meestal vast staat. Ook nu weer maar eerlijk is eerlijk het viel niet tegen. Stapvoets rijdend met het dak open en de zon op de knetter zag ik nog kans om JC te bellen. Die was aan het fietsen in Luxemburg en Oh Oh in de zeikregen dus. Voorlopig zat ik goed met mijn 27gr.

Na Lyon een terrasje gepakt in Tournon sur Rhône en daar vanuit 3 nachten geboekt in een chambre d’ hôte in Mérindol dicht bij een camping ??? in de Provence . Was niet duur, er zou een zwembad zijn kortom we gaan ’t zien.

Na enig gezoek ( had geen straatnaam) de kleine camping gevonden en gemeld voor mijn kamer.

Mijn luxe werkplekkie in de schaduw en koelte …….

Kippen scharrelden tussen de tenten door , een host die drie woorden engels spreekt, opgeteld bij mijn vier woorden Frans geeft dat een vermakelijk gesprek maar inmiddels zit ik dit verhaaltje in te kloppen op een plekkie ….. zo weergaloos . 10 meter verder klotsen de petangeballen vergezeld van de nodige frantalige kreten kortom na de laatste puntkomma ga ‘k eerst eens ff genieten. 🙂

Oh ja, op de valreep ………. deze moet je ff inzoomen. Ge maok wa mee op zo’n trippie !

KRIEBELTJES

Ja kriebeltjes is waar ik last van had een dag of twee voor 1 augustus toen het al geruime tijd meerdere malen per dag regende , welliswaar niet de gehele dag maar wel heel vaak. De temperatuur was ook niet echt des juli’s en als je dan op 31 juli in zeiknat weer van de padelbaan komt, weet dat ’t de komende dagen niet beter wordt , ook weet dat je deze week geen bijzondere en/of sociale verplichtingen hebt die overigens de week daarna wel weer gaan komen dan denkt deze levensgenieter …………. krijg allemaal xxxxxxxx veel liefde en fluitende vogeltjes xxxxx maar ik trek er tussenuit. Dus s’avonds een weekendtas ingepakt met enige pendeks en ander noodzakelijk spul, de laptop, een rugzak met wandelschoenen er in, de vriendin verwittigd en keurig genoemde zaken in vertrekhal 1 van Meppelairport geplaatst. Heb overigens maar 1 vertrekhal hier dus dat cijfer had er niet bij gehoeven maar ja …… ’t staat wel interessant natuurlijk. De volgende ochtend 1 augustus opgestaan om 07.30 uur , ik trek de gordijnen open en ja hoor “YES” zeikregenen en niet zo’n beetje ook. Smerige grijns op de plaat, …. Hier doe je ’t toch allemaal voor ? Als nu de zon schijnt kan ik alles weer uitpakken maar dat ongeluk overkwam mij niet dus met een big-smile mbv een paraplu de enkele meters in de voortuin overbrugd naar het vehicle , garagedeur open en de DC van de DS naar binnen gekeerd want nee ik zou niet één enkele drup meer op de kanus krijgen. Vanuit de garage de kofferklep geopend de enkele tasjes er in gemikt , klep dicht, plaats nemen, naar buiten rijden, garagedeur met de afstandsbediening sluiten en vervolgens baajbaajzwaaizwaai. De klok stond op even na acht uur. Voor de enkele lummel die niet weet wat een DC is ………… dit staat voor derriere des Citroëns of in gewoon swahili , de kont van de auto.

Ja, ……….. en toen …….. nou simpel eigenlijk ……. het meest rechtse pedaaltje ietwat beroerd, enkele malen waar nodig wat achteloos aan het stuurrad gedraaid , ruitenwissers en verlichting gaan bij mij automatisch aan en vervolgens al rijdend een plannetje smeden. Ik had al gezien dat ik met de nog aanwezige brandstof makkelijk Martellange in Luxemburg kon bereiken ( €1,65/lt ) dus daar maar eens op gericht. In de buurt van Eisden vlak voor de grens, ’t was inmiddels 11.30 uur, een cappuccino en een appeltaartje gescoord en verder maar weer. Tanken in Luxemburg, blik op oneindig , cruise control aan en gaan met de gele banaan. Nou ja …. witte citroen in dit geval. Om 17.30 uur zat ik op de tolweg nog nabij Macon vlakboven Lyon in een z.g. air wat te snacken bij restaurant l’ arc d’or en besloot eens op zoek te gaan naar een hotelletje in Macon. Het orakel Booking.com gaf raad ………… €47,- en 200 m. bij U vandaan. Nou da’s mooi en zo lekker dichtbij ook, gewoon op de tolweg nog, daar was ik n.m nog niet af geweest. Boeken dus maar en vervolgens ff kijken waar het zich precies bevond. Shit, 24 km ?? hoe kan dat wtf nu weer ? Ja, als je met de auto wilde gaan, 12 km verder de tolweg af, draaien en 12 km terug de tolweg op richting Parijs ….. oftewel aan de overkant van waar ik zat. Nou ben ik ook niet voor één gat te vangen dus auto laten staan in de richting van Lyon, tas en laptoptas er uit en de daar aanwezige achtbaans-tolweg met enig ongemak oversteken en naar ’t hotel aan de tolweg in de richting Parijs lopen … haha zelfs minder dan 200 meter ! Dus daar stond ik met weekendtas en laptopkoffer ….. de eerste twee rijstroken gingen nog wel maar drie en vier was spannender met campers en vrachtauto’s achter je en jakkerende vakantiegangers op baan drie en vier voor je. Effin na enige hachelijke momenten ben ik achter de vangrail van de middenberm beland …… hijg, hijg, hijg en toen nog 4 banen richting Parijs oversteken…….. nou dat liep allemaal gelukkig goed af en voor morgenochtend retour was ik nu inmiddels goed geoefend.

Auto aan de ene zijde en vannacht slapen aan de andere zijde. Ach ……. je maakt nog eens wat mee …… en uhhh droog hier en 24 gr. Als ik morgenochtend niet te laat de weg weer oversteek terug naar de auto kan ik rond de middag in Spanje zijn …………. wordt vervolgd.

P.S.

Voor de sufferds onder jullie ……………….. dr was gewoon een tunneltje hoor 🙂