HAPPY HAPPY HAPPY

Ja , dit moest even. We schrijven maandag 13 april 08.30 uur en hebben net een prima uitgebreid ontbijt achter de rug in het prima hotel in Albacete. Stel je voor ……………….. het plan is om vandaag naar Teruel te rijden, hebben daar een prima goedkoop hotel met parking voor het brommertje. Afstand c.a. 230 km , een peulenschilletje dus , het weer prima kortom goeie vooruitzichten. Zit je aan het ontbijt na een goeie overnachting en verneem je via het spaanse nieuws ( vertaling overbodig ) dat die klootzak van een Orban na de Hongaarse verkiezingen het veld dient te ruimen. Nou, echt ! Dat ontbijt smaakt dubbel zo goed. Bij terugkomst op de kamer dacht ik ……. dit moet ik toch even vast leggen waarvan akte. Nu afsluiten , omkleden , uitchecken en op pad gaan. Zien we vanavond wel weer hoe deze dag verlopen zal zijn. De start is voorlopig perfect 🙂

Die twee van hierboven waren overigens niet zo happy maar dat komt straks aan bod. Nu op weg naar Teruel, stad waar Rene en ik in november aan kwamen, onderweg 4gr. ( te doen ) maar met een f…wind die overal doorheen ging waardoor wij ‘s-avonds bij aankomst in hotel Isabel de Segura tegen elkaar zeiden ……” eigenlijk moet je volkomen van de pot gerukt zijn om zo iets te ondernemen ” volkomen verkleumd onder de douche waarbij ’t toch nog allemaal een beetje goed kwam maar wel “eens maar nooit weer ” uitspraken. Vandaag dus vanuit het zuiden naar Teruel……………. zon scheen voluit maar wel tussen zes en negen gr. en wederom die f………….wind. Handvaatverwarming aan , extra trui onder de jas en maar rammen ……………… schitterende weg, niemand te zien en lange bochten waarbij af en toe de 120km/uur aangetikt werd …………….. de lange rechte stukken hebben we ’t vandaag ff nie over 🙂 Kortom, wederom steenkoud maar wel genieten . Onderweg ff een americano en cake en blazen maar weer. Rond 14.00 uur ingecheckt , brommer op de binnenplaats, omkleden en de stad in ………….. cultuur snuiven . Een mooie stad ( lekker rustig ) en al slenterend sta je ineens bij FundacionAmantesDeTeruel …….. ?? wist ik veel …… laat ik eens 7,50-euri lappen en zien wat we krijgen. Nou, dat was kleuters en overig volk het verhaal van Isabel en Juan Diego uit de achtste eeuw in deze stad waarbij Romeo en Julia ( zij op haar balkonnetje ) in Verona bleekjes afsteken. Overigens ook nog verzonnen door ene Wim Schudspier terwijl dit verhaal echt was. Isabel de Segura ( huh? hotelnaam ! ) en Juan Diego de Marcilla waren smoor op elkaar alleen Juan D. had geen centen en de Pa van Isabel ………… wel 🙂 kortom Juan D. kon het schudden. Nou ff in telegramstijl ……………. Juan D. verdwijnt voor vijf jaar om fortuin te gaan maken wat ook lukt, komt terug in Teruel waar blijkt dat Isabel intussen is uitgehuwelijkt. Juan D. vraagt dan om slechts een kus welk verzoek ( fatsoenlijk getrouwde vrouw ) zij weigert. De volgende dag sterft Juan ( luddeveduh heet dat geloof ik ) waarna Isabel besluit bij zijn lijk gekomen te zijn hem alsnog een kus te geven en zelf sterft de dag daarop. Zo iets verzin je toch niet ! Anyway, in 1555 worden er twee mummies gevonden waarvan blijkt via officiele stukken dat dat Isabel en Juan zijn.

Nou dan bezoek je natuurlijk nog een kerk en een kapel in de zijbeuk , heb je dat ook weer gehad , neem in het hotel een glas rode wijn mee naar boven, pel een zooitje pinda’s , klop dit verhaal ff in en ’t is alweer tijd voor het diner. Beetje eten, beetje slapen en morgen naar Tarragona onder Barcelona aan de middellandse zee waar als ’t goed is de temperatuur beter is en geen wind staat.