Vandaag een vrije dag en lichte twijfel over wat te doen nu. Een motorritje via de mooie kustweg naar Cadaqués waar aan het haventje het huis van Dali zich bevind of een wandeling in de buurt ( beetje de boel verkennen ) samen met collega Ton. Gekozen voor het laatste waarbij opgemerkt dat ik helemaal niets heb met plaatsen aan het strand laat staan in Frankrijk. Na c.a. 45 minuten gewandeld te hebben bereikten we de kust en vonden een beachclub voor koffie en bier waarbij wij bijna de enige gasten waren. Vriendelijk personeel, absoluut, hoezo vooroordelen Hans en de koffie was super ( heb ik ook “te” vaak anders meegemaakt ) alleen het had wat drukker mogen zijn.
Entree van de beachclub !
Vervolgens een wandeling over het strand en via de boulevard terug. Daar nog een soort hotdog gegeten met mosterd die zo scherp was dat de vlammen uit je uhh ………… openingen kwamen. Nog een lekker biertje op het terras en vervolgens richting huis, ‘s-avonds nog een dinertje ( catalaanse mosselen ) met de rest van het team, thuis koffie gezet en gedronken en de zondag was om.
Wij schrijven 29 mei en zijn dus alweer vijf dagen van huis en het ritme begint er in te komen.
‘s-morgens ontbijt verzorgen en als de ploeg aan ’t werk gaat begin ik met afruimen, afwassen, opruimen en een lijstje maken met benodigdheden voor de komende lunch en het avondeten. Vervolgens op de motor of lopend naar de supermarkt voor brood voor de lunch, (fris)drank en avondeten. Bij terugkomst koffie zetten voor het bakkie van c.a. 10.30 uur. broodjes klaar maken voor de lunch. Later samen lunchen, afwassen en daarna de ploeg helpen met leiding geven. Nou ja leidingen aangeven zul je bedoelen oftewel buizen voor de frames. Ik snap er nog steeds geen hout van.
Jan, de ploegleider in aktie …………. kijk, …… ’t is heel eenvoudig, dit buisje hou je met het dikke stukje aan de linkerkant en vervolgens moet dat rechtse kruisstuk hierdoor en dat moet je die op een na lange buis daar aankoppelen maar wel zorgen dat het hendrikje naar beneden zit en vervolgens haal je die bocht erdoor waarbij je wel moet opletten dat er twee verschillende bochten zijn en dat die voetplaat alleen naar rechts kan want als je ‘m links doet komt de tent ondersteboven te staan en da’s niet de bedoeling …………… nee, dat laatste snap ik maar voor iemand die met moeite de basisschool doorlopen heeft is koken een stuk makkelijker dus piep ik ‘m snel er tussenuit om bijvoorbeeld “jawel” piepers te jassen.
Die piepers liggen hier onder de broccoli !
Na het eten komt voor mij het allerleukste van de gehele dag ……………. via de notaris vastgelegd dat de ploeg moet afwassen en de kok mag toekijken, op dat moment ben ik natuurlijk weer geheel in mijn element. Dat koken , wonen en slapen doen we overigens in redelijk luxe verblijven waarbij een ieder z’n eigen vertrek heeft.
Met de opbouw van de tenten loopt het redelijk voorspoedig zeker voor zo’n kleine ploeg als thans, morgen Zondag een dagje vrij waarbij ik nog niet weet wat te gaan doen maar misschien een ritje richting spaanse grens . U verneemt het nog wel.
Zul je net zien, 25 mei, een zooi regen achter de rug, sinds oktober afgelopen jaar niet meer op pad geweest. Je staat klaar om te vertrekken naar zuid-frankrijk en de rododendrons gaan weer bloeien. Rectificatie na een ingezonden kritische brief……….. “we zijn laatst nog 4 dagen in Epen in Limburg geweest.
Wat gaan we doen in zuid-frankrijk , nou zoals in 2019 in Spanje, tenten bouwen en koken. Ik had weleens geroepen “spanje destijds was leuk ” samen met Pedro op de motoren er naar toe, prima weer, leuke tijd maar of ik dat nu nog eens zou doen …………. kweenie. Maar ja, zit je sinds oktober thuis ( wel vermaakt met huis opknappen etc. ) komt er een uitnodiging voor werk op twee campings aan de middellandse zee en twee in de ardèche …….. tsja dan gaat het toch kriebelen zeker als je verneemt dat je weer op de motor daar naar toe kan, kortom bingo !
Dinsdag een mail uit Markelo met de vraag of ik de dinsdag daarop kon vertrekken ? Een vaccinatie had ik al dus de tweede moest uitgesteld worden, een pcr-test aanvragen, beetje nieuwe olie in de motor, bandjes op spanning brengen, waterdichte rugzak en grote motorkoffers van zolder halen kortom beetje regelen etc. en weg was ie. Vertrokken vanuit Monnickendam, op één tank van Amsterdam naar Luxemburg ( ik had nog 20 km te gaan ) om daar nog even goedkoop te tanken en op naar Beaune. Aankomst daar om 18.15 uur en op zoek naar een hapje eten.
Aan de overkant van het hotel was een wat duister restaurantje waar wellicht wat geserveerd zou worden. Binnen gekomen v.v. monddoekje zag ik een aantal kerels aan diverse losse tafeltjes zitten allen wachtend op eten. De keuken zou om 19.00 uur open gaan dus dat klopte wel. Op mijn vraag of ik alvast kon gaan zitten werd geantwoord “eerst betalen ” …………… huh…? Na mijn verbaasde blik kwam de volgende vraag …….. ik was toch wel chauffeur ? Tweede maal huh…? Kortom geen Scania onder de kont dan ook geen eten …… en of ik de tent maar wilde verlaten. Fransen deugen niet, stelletje azijnzeikers …………. de volgende dag moest ik dat inslikken want het meisje in het hotel welk mijn naar de kamer mee te nemen ontbijt samenstelde was uiterst vriendelijk en behulpzaam. Ik kon nog wat broodjes extra krijgen voor onderweg etc. kortom supervriendelijke mensen die fransen……………
Op naar Lyon, dwars door de stad, tussen de files door ….. haha heerlijk om zo te kunnen motorrijden. Na Lyon begon de tolweg weer maar daar had ik ff geen zin meer in dus over de N-weg richting Valance. Een schitterende weg pal naast de Rhône en halverwege een miniparkje met twee bankjes en wat schaduw dus tijd voor een broodje.
Dus ja, arbeiders en overige ongelukkigen daar zat de voorzitter weer eens te genieten, simpel broodje, lekker klimaat en een schitterend uitzicht . Na de kruimels uit de spreekwoordelijke snor geveegd te hebben opgestapt en verder gereden richting Canet en Rousillion t.h.v. Perpignan. Rond 18.00 uur aan gekomen en spullen uitgepakt bij de toegekende vakantie-bungalow nr. 6, de nieuwe collega’s van bungalow nr. 4 Jan en Annie waren al boodschappen aan het doen en andere Jan en Ton zouden rond 20.00 uur arriveren. Eerste taak was een pan eten produceren met de door Jan en Annie gekochte boodschappen. De Lidl zit op 100 m. afstand dus weer helemaal naar de zin.
Het huidige team aan het dessert.
De eerste tenten staan reeds en zojuist kwam het bericht door dat komende week bij de volgende camping het team versterkt wordt met een ervaren tentenbouwers-echtpaar waardoor deze kok potverdrie straks echt aan ’t werk moet.
Zoals eerder vermeld blinkt dit blog niet uit in regelmaat, ja hoogstens door lange afwezigheid. Overigens geheel naar de statuten van de stichting waarbij ooit vastgelegd is vooral geen flikker uit te voeren. Nou dat laatste gaat mij prima af en daar voel ik mij nog steeds , zeven jaren alweer, zeer happy bij. Eerlijk is eerlijk, ik ben ben blij redelijk wat te doen te hebben in en rondom huis met wat klussen waarbij opgemerkt dat die arbeid doorgaans niet voor 12.00 uur plaats vindt want ja …………. uitslapen, uitgebreid ontbijten, krant uitspellen etc. dan zit je al snel tegen het middaguur aan. Verder veel gebruik maken van de benenwagen i.p.v. fiets auto en motor. Tijd zat en niet echt ongezond. Toch zijn er wel enkele kriebeltjes want na een ( veel mazzel ) redelijk reis/vakantie programma in 2020 welk begon in januari met een weekje London, eind februari 2 weken Florida, laatste twee weken Juni achterhoek en Limburg , begin September 2 weken Turijn en Comomeer geen herfstvakantie meer en ook rond de feestdagen niet meer weggeweest. Da’s wel zwaar natuurlijk voor een beroepslevensgenieter. Zodra het weer het toeliet , een graadje of 12 minimaal en geen regen natuurlijk direct de brommer aangetrapt en genieten. Een rit over de IJsseldijk van Zwolle naar Deventer en aan de westzijde ( een smal slingerend dijkje ) terug ………………. gzus dat was genieten. Heb deze motor nu ongeveer 10 maanden en oh oh oh wat stuurt en gaat dit fenomenaal . En ja voor de rest een beetje klussen, nieuwe schutting laten plaatsen dus moest aan de voet hiervan een perkje ingericht worden, tuinieren dus, ‘k ben bang dat ik nu echt oud begin te worden 🙂 Overigens de fiets is nog steeds niet gemotoriseerd, altijd geroepen “niet voor mijn 75e ” en afgelopen week al fietsend dacht ik nog “niet voor mijn 80e” als de goede god het wil tenminste. Nou dat zit dan ook wel goed want die moet mij maar eerst eens trachten in te lijven in z’n cluppie en daar heit ie een zware dobber aan dus blijven wij ouderwets stroomloos fietsen.
Als ’t nou toch over gezondheid gaat , refererend aan de kop boven dit stukkie, voorlopig verschoond gebleven van Corona en hopelijk blijft dat zo maar bij dat uitgebreid lezen van mijn ochtendkrant lees ik zo goed als alles behalve als ’t over Corona gaat. Een kwart deel tot een derde kun je dan overslaan want dat gaat over statistiekjes, fabels, niet fabels, toespraken, meningen en ga maar door ………….. je zou er zomaar ziek van kunnen worden. Daarnet via het journaal vernam ik dat er vijf en een half miljoen mensen gekeken hebben naar de laatste toespraak van Rutte en aanhang. Nou ik kan verklappen dat ik daar niet bij was. Niet één toespraak het gehele afgelopen jaar heb ik gezien en ik denk dat ik niets gemist heb. De vijf soorten vaccins ( of zijn het er inmiddels al meer ) met beschermings-percentages van 60 tot 92% , de een beter voor ouderen de andere voor nog ouderen ….? ik houd het allemaal niet bij het interesseert me geen biet. Ik zie wel wanneer ik een oproep krijg en kan me er niet druk om maken. Waarbij kan ik mij eigenlijk wel druk maken ? Grapje van die aap ( c.a. 30 jr. geleden) “Als ik n aanval van werklust krijg ga ‘k stil in een hoekje zitten wachten tot de aanval voorbij is 🙂 Wat ook wel leuk is volgens (stichting)Loesje …….. NEGATIEF het meest POSITIEVE woord van 2020 Nee mensen, gewoon alles lekker negeren oftewel je kop in ’t zand steken en het komt allemaal goed. Als je dat nou echt doet, gegarandeerd door Dr. Hans, heb je 100% kans nooit meer Corona op te lopen.
Waar slaat dit nu weer op ? Nou ja, je moet toch wat. Mijn laatste bericht is van 18 november geloof ik en inmiddels zitten wij op 3 februari. Hoe zo lui ? Bovenstaande foto toont, ver weg overigens, mijn reisgenootje en de big chevrolet ( spreek uit “tjeffrolee”) op highway one, de legendarisch mooie weg van San Francisco naar Los Angeles. Da’s alweer bijna 10 jaar geleden maar dit beeld werd wel weer even actueel deze week bij het zien van de huidige situatie.
Die geweldige weg vertoont inmiddels een scheurtje. ’t mag dan enige tijd geleden zijn maar ook ik heb daar gereden en bovenstaand beeld gaf toch wel even een momentje van ….. jezus ( spreek uit djiesus ) .
Voor de rest valt te memoreren dat er weinig te memoreren valt, hoogstens dat ik over exact 10 dagen zeven jaren alweer professioneel lanterfanter ben en ik moet zeggen ……………….. dat bevalt nog steeds prima! Nu de sportscholen dicht zijn moet je de toch wel hevige energie welke in dit jongmens (gelukkig) nog steeds aanwezig is op een wat andere wijze kwijt dus doen we dat maar in en rondom huis waarbij o.a. een veertien tal coniferen uitgespit diende te worden ,ook wordt er veel gewandeld soms loopjes van 10 km, ‘s-avonds een netflixje , soms twee, de volgende dag is daar weer het uitgebreide ontbijt en het ochtendblad kortom mij hoor je niet klagen .
Plannen voor tripjes, vakantie etc. ? Nou nee, ’t lijkt me niet gezond. Voorlopig maar eens even afwachten hoe ’t griepje ( janlultrump) zich ontwikkeld of tot staan komt. En ondertussen droom ik maar wat weg. Waarover ? Nou van onderstaand plaatje bijvoorbeeld.
Wat is dit nu weer voor een onfrisse kreet ? Beetje ziek ? Beetje coronatisch misschien ? Nee, nee, nee en ja het past mij niet, ’t halve huis overhoop voor vloerverwarming en een nieuwe vloer, open haard aanpassen, airco’s plaatsen.
Niet dat ik dat allemaal zelf doe of zelfs maar kan maar ’t geeft een geweldige rotzooi en c.a. vier weken wonen in mijn werkkamer. Werkkamer ? jij ? Ja arbeiders en overige zielepoten , ik voer dan wel doorgaans niet ene flikker uit maar ben wel in het bezit van een werkkamer en dat blijft ook zo. Notabene hartstikke modern ook nog met het huidige thuiswerken. Alleen mijn werkkamer wordt niet voor werken gebruikt. Daar wordt iedere ochtend uitgebreid de krant gelezen, leuke ideeën bedacht, rond de middag schoonheidsdutje op de bank kortom zaken worden hier uitgevoerd waar een fatsoenlijk mens geen tijd voor heeft.
MAAR NU DUS EVEN NIET ! Sodeju , er ligt hier een partij stof in huis, je blijft gaan en dat valt niet mee voor een luie pensionado. Alles moet weer op z’n plaats, hier en daar wat gerepareerd , hier en daar wat vervangen kortom de dag vliegt harder om dan dat ik zou willen.
Maarrrrrrrr …………. we zijn niet helemaal van yesterday natuurlijk dus maken wij ook nu weer tijd voor leuke tussendoortjes.
’t blijft BMW
Deze ook !
Die vierwieler ging net aan m’n neus voorbij, ik lieg niet, ’t aspirant lid was getuige. En die twee wieler ………….. ach nee , veel te lomp, veel te duur …… dat wordt geen bestseller en bovendien zo happy met m’n R1200R 🙂
Nee, beetje knutselen hier en daar ……………………….
Jong geleerd …………….
en dan valt dat zware leven van mij best wel uit te houden …………………..
Ja, die aandacht is for ever. Ruim voor het behalen op achtien jarige leeftijd van het rijbewijs kocht ik al boeken over o.a. klassieke auto’s en heb sindsdien ook menig automuseum bezocht. Bovenstaande afbeelding is een Alfa Romeo uit 1931 op een concours de elegance in Cernobbio een klein romantisch plaatsje aan het Comomeer. In het stadje zit een fotograaf die ( van vader op zoon ) daar in 1931 die foto maakte in front van de Villa d’Este een luxe hotel aldaar en deze foto was op canvas te koop. Ik was direct verliefd op deze plaat echter de volgende dag om 10.00 uur zou het winkeltje openen maar er verscheen die ochtend niemand en ook na het bellen van vier daar getoonde telefoonnummers geen contact. Nood gedwongen via de etalageruit deze foto gemaakt en inmiddels hangt deze plaat ook op canvas in mijn huis. Wat hebben we nog meer met auto’s ? Nou, onderweg naar huis in de duitse Eifel op bezoek geweest bij dochterlief die daar met het gezin in een vakantiepark was.
Wij verbleven een nacht in een hotelletje bij de beroemde Nurburgring waar twee weken later de formule I weer van start zou gaan ( Max V. op de tweede plaats ) en wat ik dan proef daar in de buurt is pure snelheid. Wij met onze burgelijke Golf Sport( jawel )Van met twee nog burgelijker stadsfietsen achterop tikten daar in de buurt de 180km/uur aan ! 🙂 Nooit eerder waren onze fietsen zo snel !
Ja, zelfs het kenteken klopt want in het Fries betekent dit TurboGrandVitesse ………… of zoiets ?? Weet ik veel ……..:)
Nou ….. en toen naar huis, ……. niets spannends te vermelden op 18 september en sinds die tijd t/m heden ( 27 okt.) geen flikker uitgevoerd. Nou ja ……. wel wat natuurlijk ……… druk bezig met allerlei bouwkundige zaken thuis, beetje squashen zolang ’t mag, beetje motor rijden en binnen niet al te lange tijd maar weer eens een hotelletje boeken in Zeeland of zo. Spotgoedkoop nu want ja hoe krijg je het vol. Misschien niet helemaal zuiver maar ja er moet toch iemand zijn die de economie draaiend houdt, dus laat ik die taak maar op de tengere schouders nemen ………… zucht.
Wat een heerlijk land is dit toch, aardige en mooie mensen, fantastisch eten, schitterende omgeving. Vandaag met de boot vanaf ons adres in Moltrasio naar Bellagio geweest. Tickets gekocht en wachten op de boot op een gezellig niet te druk terras aan het meer. Weinig toeristen, twintig meter verder gooit iemand een hengeltje uit en wij aan de perfecte cappuccino met drank doordrenkte cake-achtige taart. Op zo’n moment voel ik mij als in de verhalen van Somerset Maugham waarin rijke engelsen de Italiaanse lago’s bezoeken in een tijd dat er nog geen ongewassen backpackers rondgingen en toeristen voor zover aanwezig nog enige stijl toonden. Bellagio was wel leuk maar niet superbijzonder, op een achteraf-terrasje het meest simpele italiaanse lunchgerecht genuttigd waarvoor ze mij zelfs in de nacht wakker kunnen maken n.m. spaghetti-bolognesse. Ja arbeiders en overige intellectuelen, dat, een beetje zon, een leuk oud pleintje …………… meer is er niet nodig voor mij om het zeer naar de zin te hebben. In de namiddag met de snelle draagvleugelboot terug en ‘s-avonds op het pleintje c.a. 50 m. van ons stulpje gegeten bij trattoria Del Fagiano of in gewoon papiamento “de Fazant “.
Morgen onder andere naar Mandello del Lario voor een bezoek aan de fabriek van Moto-Guzzi
Zo ben ik al eens eerder begonnen. Het is 9 september 2020 en na wederom een nachtje in Dijon (centrum dit keer ) de volgende dag aangekomen in Volpiano, een dorp ( niet heel bijzonder ) c.a. 15 km voor Turijn wat t/m vrijdag ons hoofddoel is. Daarna door naar Moltrasio aan het Comomeer voor een week. Maar nu eerst Turijn …………. met de auto naar een voorstad, geparkeerd, fietsen eraf en 7 km richting centrum. Onderweg kwamen we op een plein een carabinieri tegen welke bezig was een parkeerbon te schrijven. Omdat ik niet wist of je daar mocht fietsen direct maar even gevraagd aan deze veldwachter. Scusi signore, una domanda ? Er wordt gesalueerd, de vraag wordt beantwoord en na dank en groet van mijn kant word er wederom gesalueerd. Schitterend………… weer helemaal naar de zin. Koffie drinken doen wij graag in kleine zaakjes tussen de locals waar bij de heerlijkste cappuccino’s geserveerd worden voor € 1,35 . Turijn is een fantastische stad met veel mooie paleizen/huizen en musea. De stad telt dermate veel arcades dat als je hier in okt.nov. heen zou gaan dagen zou kunnen winkelen tijdens regenachtig weer zonder één spat op den tets op te lopen. Kilometers overdekt winkelen kun je hier, echt ongelooflijk, meer dan dertig musea en ook nog diverse paleizen in de omtrek. Een fantastisch park aan de rivier de Po, de oude autofabriek van FIAT en ook nog een beroemd automobielmuseum, haha vanwege dat stomme Covid beide gesloten dus nog maar eens een keertje terug komen hier. Op dag drie buiten de stad het paleis van koning Victor-Emanuel II bezocht ( voor de Iatalianen een soort “vader des vaderlands”) en morgen gaan we op zoek naar een oud trammetje welk ons zou moeten brengen naar de op een berg gelegen basilica di superga.
Welnu, het trammetje was snel gevonden, een tandratexemplaar welk ons via een schitterende omgeving omhoog hielp. Omdat we een enkeltje gekocht hadden moesten we lopend terug ( c.a. 1½ uur ) maar daar blijf je fit van. Wat wel leuk is bij dat Corona gedoe is dat er veel minder bezoekers overal zijn, waarschijnlijk slimmer dan wij waardoor wij met nauwelijks 6 personen in het trammetje zaten. In dat koninklijk paleis gisteren waren wij zo goed als alleen ………………. Elk nadeel hep ze voordeel …… toch !
Geen enkele ………….
…….. andere bezoeker.
Nog ff terug naar de kerk op de berg ……… aan de achterzijde van dat gebouw een markante herdenkingsplaats want daar was op 4 mei 1949 een vliegtuig neergestort ( 31 doden/2 overlevenden ) met het volledige Itataliaanse voetbalteam van toen. Nu, iedere vierde mei een herdenking waarbij voetbalfans uit vele delen van het land deze berg op gaan.
Ja, en verder natuurlijk weer fantastisch gegeten …….. zelfs als je hier een gewone spaghetti bestelt dit keer met courgettes ……. je eet je vingers er bij (na bij) op. De lekkerste gerechten, de lekkerste toetjes , gisteren maar ook vandaag als dessert “baba” , nee, zeker geen bahbah …………… een heel luchtige cake doordrenkt met rum . Heb het al eens meer hier verkondigd: Zeg je Italië dan zeg je mooie auto’s, mooie vrouwen en heerlijk eten. Nou ja ok voor Sandra dan …… af en toe een mooie man 🙂
Nog ff voor de sfeer een paar plaatjes van omgeving Turijn.
Bergtreintje
Storico Fiat
Turijns plein
In het park
Lunchplekje
Kortom dat Turijn is zo gek nog niet …………. maar morgen nog wel een weekje Comomeer.
Wij schrijven 23 augustus dus een dikke maand na mijn laatste post met hierboven een afbeelding van de voorzitter in een voor deze site herkenbare pose. De foto is gemaakt in de oude engelse plaats Bath en het grappige is dat ik daar een kleine 30 jaren geleden ook zat op dezelfde soort stoel in hetzelfde park echter met de kindertjes die inmiddels 35+ zijn.
Destijds probeerde ik al aan te geven hoe je goed zou kunnen luieren . Dat laatste woord lijkt een beetje op luisteren en dat deden ze voor geen meter dus ja ze hebben nu alle drie banen en zijn gelukkig dus laat maar. Nee, dan hun vader …………….. Boekje gekocht over de griekse filosoof Epicures ……. “Geluk, lust en vriendschap” het ware levensdoel van de mens. Da’s tenminste duidelijk taal die mij aanspreekt.
Dan was er ook nog de romeinse filosoof Epictetus die de “stoїcijnse ” leer aanhield met onder meer “alle externe gebeurtenissen worden door het lot bepaald en hebben mensen geen invloed op” we zouden alles wat gebeurt kalm en nuchter moeten accepteren. Ook woorden en bedenksels waar ik mij zeer in kan vinden. Het moge inmiddels wel duidelijk zijn dat ik de gehele dag geen flikker uitvoer op wat leuke dingen na en dat ik het daarbij zeer naar de zin heb.
Komende week maar weer eens een vakantietje plannen altijd leuk en na terugkomst laatste week van september misschien naar Italië om tenten te gaan afbouwen ( zie ook Fokke-Costa en Sukke-Brava ) en daarna ( eind oktober ) misschien naar Spanje om olijven te gaan plukken als de corona-maatregelen daar geen stokje voor steken.
