GEARRIVEERD !

Zaterdag 15 nov. vertrokken en op 20 nov. rond 18.00 uur stonden we voor de garagedeuren van René z’n stulp in Gochar. met ruim 2500 km op de teller.

18 gr. hier dus da’s de moeite waard geweest. Onderweg hierheen geen spectaculaire zaken maar wel leuk onder de noemer “ hoe klein is de wereld”. We boeken een hotel in Teruel en ontmoeten daar Patrick uit Limburg welke onderweg was zoals wij naar het zuiden eveneens op de motor. Zegt René …… moet je naar Theo Jegerings gaan in Torrox die wij weer kennen van de BMW-cruiser club. Oh zegt Patrick maar die ken ik ook want die heeft ooit bij mij in de tuin gekampeerd. Patrick, een chemisch-analist met sabbatical eet met ons mee in het hotel en ‘s-avonds volgen allerlei verhalen over verre reizen met de motor.

Volgende dag op weg naar Murcia voor het laatste deel van onze reis. Spanjaarden eten warm rond 12 uur en als je dan zo’n tentje langs de weg inloopt is het daar mega druk en wat je op je bord krijgt ( althans ik ) moet je maar afwachten maar meestal prima.

Stuk brood erbij en happen maar. Opstappen , keertje tanken en zoals reeds gezegd rond 18.00 uur aankomst in Cochar.

René is hier sinds april niet meer geweest en moeten wij gelijk Doornroosje’s kasteel eerst met enig kapwerk de entree vrijmaken.

HOE GEK MOET JE ZIJN ?

Nou …. Op de brommer naar Spanje tuffen in november bijvoorbeeld . We hadden een route bedacht geheel binnendoor dus geen snelwegen. Af Vianen c.a. 14gr. viel nog wel mee. De eerste stop in Boullion vlak voor de Franse grens c.a. 7gr. Volgende stop was Autun en 3gr. De volgende dag richting Millau , onderweg daar naar toe tanken en na de koffie daar buiten gekomen was het 1 gr. oftewel hoe gek moet je zijn. Je hebt natuurlijk Wim Hof/de Iceman die met z’n blote kont in een ijsbad gaat zitten en volgens mij lichtelijk debiel is maar heel eerlijk , ……… daar zitten wij nu niet ver vandaan en natuurlijk werd het nog gekker want vertrekkend vanuit Millau de kloof uit rijdend zag ik op m’n dashboard 0,0 gr knipperen en dacht ik ….. wat doe ik hier ?Echter schitterende weg richting Perpignan, strak blauwe lucht, droog en gaandeweg naar 18gr …… dan krijg je er zin in. Onderweg een koffietje en een taartje

Ik wilde graag een keer naar Andorra …… nooit geweest, wist ik veel. Volgens René was er geen bips aan maar toch maar even neergestreken en een koffietje. Heel veel meer dan hoogbouw midden in een kloof in de Pyreneën was het niet maar wellicht dat ik er op de terugweg nog een keer heen ga.

Thans neergestreken in Coll de Nargo, een gat nog steeds in de Pyreneën met in het hotel een menu in het catalaans ….. als je dat wil vertalen vanuit ‘t Spaans loop je gegarandeerd hopeloos vast. Dus maar iets besteld waarvan wij dachten dat het was wat wij zelf bedacht hadden.

De steak die ik hoopte te krijgen verscheen inderdaad levensgroot voor mij. Het puddinkje als toetje was ook niet verkeerd maar het leukste achteraf nog was de rekening want 2,20 euro voor een royaal gevuld glas rode wijn is natuurlijk lachen.

Kortom ….. het was weer allemaal prima !

ASSOCIATIES EN EEN VALSE START

Vrijdag 14 nov. Vianen vd Valk hotel 09.30 uur , kopje koffie, afspraak 10.00 uur met René om vandaar uit richting Spanje te rijden. ……….. 10.15 uur …. Waar blijft die gast ? Bellen ….. ikke ? ….. ik zit thuis … in Monnickendam ……. Verkeerde afspraak, we zouden toch zaterdag vertrekken ??
Ohh ….$#@$$. Dus maar weer terug naar huis, maak van de nood een deugt en rij in Amersfoort langs “ van Harten” oftewel de BMW-dealer en laat je uitgebreid voorlichten over de nieuwste 1300RS o.a. met automatische koppeling.

Daar is ie dan , lief brommertje op z’n BMW’s samengesteld …… prijs ? Willen jullie niet weten …… voorlopig even van dromen.

Volgende dag , zaterdag …… 09.30 van de Valk Vianen …….. koffie en een appje. Motor ( 4mnd. oud) start niet , ik probeer van alles wacht nog ff ….. ik kom er zo aan . Dan moet je goed van vertrouwen zijn en jezelf ff vermaken. Nou dat laatste lukte wel want wat was het geval …….. bij van de Valk hier was er een internationaal treffen van Harley D. rijders …….. da’s lagguh hoor als je dan je zuid-Duits kwaliteitsproduct voor de ingang parkeert en dan dat zwart geklede linedance volk met touwtjes aan de mouwen er langs moet. Alleen die blikken al ……. Genieten dus. Afijn , René kwam er alsnog aan en uiteindelijk vertrokken wij om 11.15 uur om rond c.a. 18.uur in Boullion vlak bij de Franse grens te eindigen tegenover het kasteel aldaar. Kasteel, kasteel ?? Ooit …. tijdens mijn werkzame leven deed ik zaken met Herman , facilitymanager van het KDC in Emmen. Herman reed een GS v.v. van enorme zij-koffers en een idem dito topkoffer gelijk de huidige BMW van René . Als die motor voor de school stond zei een van de directeuren steevast …… Herman is binnen want z’n kasteel staat buiten.

Over associaties gesproken ……… die motor van René is hoger dan die van mij en de gast is zelf ook langer dus krijg je naast elkaar rijdend een behoorlijk hoogte/lengte-verschil. Ik moet dan ff denken aan Don Quichot de la Mancha met naast zich op een ezeltje z’n niet zo slimme knecht Sancho Panza

MIJMERINGEN, LUIEREN EN MULTITASKING.

Bezigheden waar ik niet dagelijks maar toch wel vaak druk mee ben. Dat luieren weten we zo langzamerhand nu wel, die mijmeringen , overigens tijdens ’t luieren 🙂 is een ander verhaal en dit keer was dat eigenlijk de schuld van “de RUG” …………… voor z’n vrienden heet ie gewoon René . Met René samen ben ik in 2016 op de motor naar zijn huis in zuid-oost Spanje gereden , onderweg in Frankrijk behoorlijk afge/zien/zeken , barre tocht tot aan de Pyreneën in de letterlijk stromende regen maar daar bij de spaanse grens brak zo wel letterlijk als figuurlijk de zon door. We hebben er c.a. 2500 km, een dag of vijf over gedaan en al die tijd ik maar achter die rug aan karren . Bijnaam verklaard en enkele dagen na aankomst solo via Granada schuin over in noordwestelijke richting 1200 km naar Porto in Portugal want daar zou mijn toenmalig lief landen met extra kleding voor een twee/drie ? weekse vakantie zuid van Porto. Lang verhaal kort, ik ben destijds ruim zeven weken onderweg geweest voordat ik via o.a. Galicië en Bretagne richting huis wederkeerde. Met René nu afgesproken om dat ritje naar zijn spaanse stulpje dan nu in november wederom te gaan maken. Hij vliegt na enkele dagen terug om vrouw en auto op te halen en ik wil dan via Siérra Nevada en Cordoba langzaam weer noord-waards trekken. Thans 24 gr. daar en straks …….. ? ach we zien wel. Omdat René vroeg hoe wij destijds ongeveer gereden waren kwamen ter opfrissing foto’s te voorschijn welke ik sinds het jaar 2000 keurig gerangschikt (dig.) bij houdt en dus die mijmeringen 🙂 Daarbij kwam ik o.a. ook de hike met JC in 2008 in Ierland ( Wicklow-way ) tegen waarbij wij na afloop een dag op de Atlantische oceaan gezeild hebben zuid van Ierland vanaf het plaatsje Baltimore. Eerste foto verklaard.

De bedoeling is om rond 15 nov. te vertrekken en ja ! ik heb er zin in. Terugkomst ?? We zien wel …… geen zeven weken maar in ieder geval wel een leuk vooruitzicht. Afgelopen week een dagje Leeuwarden samen met de pilootkusserin. Leuke stad en ook hier enkele musea bezocht, beetje geshopt , lekker gegeten. Rest van de week een aantal keren gepadeld , deze week idem en ook twee dagen naar de Dutch Design Week in Eindhoven kortom het zware leven van een luie pensionado gaat best wel over rozen. Lest nog even over dat multitasken …………..

Moet je je voorstellen , open haard aan, glas wijn in de buurt, toastjes welke plaatselijk besmeerd worden met een krabsauce , op het grote (beamer) scherm een partij snooker en naast mij op de telefoon een lifeblog aangaande de F1-race in Austin/Texas. Kijken naar beelden van die race is doorgaans uiterst saai echter uitsluitend de rondetijden volgend waarbij je aan het aantal tussenliggende seconden kan zien wie er aanvalt (DRSzone) of uitvalt/achterblijft o.i.d. is vele malen spannender dan het kijken naar die beelden. Resumé , Snooker volgen, F1 volgen, toastje smeren af en toe een nipje van de wijn, blik op het vuurtje …….. man man ik heb het er druk mee ………………..

WEDEROM GEEN FLIKKER UITGEVOERD.

Nou ja, kleine nuancering is wel op z’n plaats . Wel iets gedaan sinds Leuven maar niet echt spectaculair. Voor enkele dagen een huis gehuurd vlakbij de ingang van park “de hoge Veluwe” en uiteraard het Kröller-Müllermuseum bezocht alsook daar voor €125,- aan boeken gekocht. 2e cruise gevaren met de Gup dit keer via de Overijsselse Vecht, dag eerder naar huis omdat je kennelijk op het duitse deel van die rivier niet gemotoriseerd mocht varen.

Wisten wij veel , de dag die wij over hadden gebruikt om naar Rotterdam te rijden , lekker eten, beetje geshopt en een rondvaart in de havens met de Spido ….. een minicruisje dus 🙂 . Vond nadien nog ergens een foto van een eerdere rondvaart van ruim 50 ! jaren geleden .

Op de R1200 een mooie rit naar Winterswijk en de Mondriaanvilla bezocht. De cruiser van een nieuwe accu voorzien , ook die moet weer een keertje rijden, beetje padellen, weekje in Cruqius gewerkt in ’t nieuwe huis van zoonlief aldaar, kortom niet echt spectaculair . We schrijven inmiddels 17 september en gaan in de richting van de herfst. Komende zaterdag staat een rit gepland van de Cruiserclub met motormaatje Pedro in de richting van Zutphen. Ben benieuwd of ik welkom ben omdat ik vier jaren geleden bij verkoop van die brommer wel lid wilde blijven puur vanwege een stukje gezelligheid/interesse, de voorzitter “Rug” voor intimi vond dat geen probleem maar een kansloze rukker in de groep had daar wel moeite mee dus werd ik er uit geflikkerd. Nou ja, er zijn ernstiger zaken dus snel maar wat anders gaan doen. Nu ik die brommert terug gekocht heb kan ik mij legaal vertonen, het weer zou prima zijn de 20e ( ca 25 gr) kortom we gaan het zien en beleven.

Er is afgelopen maanden zoals gemeld natuurlijk wel wat gedaan en daar komt bij dat ik thans de caravan van haar van 17 (staat op een schitterende plek aan het water in Belt-Schutsloot ) een tikkie aan ’t verbouwen ben , er moest een slaapkamer bijkomen dus dat doen we dan weer tussen het padellen en andere leuke bezigheden door.

Ook nog een plannetje opgediept van de z.g. kratstoel uit 1934 van Gerrit Rietveld waarbij ik dacht zoiets zelf wel te kunnen maken zonder bouwpakket van €350,- nou ook dat lukte prima en het ding zit nog fantastisch ook .

Plannen voor de komende maanden voorzitter ?? Nou eigenlijk niet zoveel. Las laatst een reisverslag in de Volkskrant over een treinreis van hier naar Corsica welk wel heel aantrekkelijk leek maar dat zit/blijft nog even in de ideeënbus.

ENKELE DAGEN LEUVEN EN BRUSSEL

Laatst vroeg iemand op de padelbaan aan mij …….. “en ? wanneer ga je weer op vakantie ? ” . Ik schijn de naam te hebben nogal wat af te reizen waarbij ik zelf denk dat dat nogal mee valt zeker de laatste jaren. In 2014 , het jaar waarin ik afscheid nam van het werkzaam-leven ben ik c.a. 7 maal ( korter en langer ) op reis geweest met partner, met wandelmaatje, met dochter Esther, met zus Thea en solo. Frankrijk, Spanje, London, Schotland, midden Engeland en Ierland. Dit jaar alleen nog maar Engeland, Wales en Ierland en nu dus enkele dagen België met haar van 17. We hebben ons zoals gebruikelijk niet gedragen als touristen , dus niet achter zo’n paraplufiguur aansjouwen , niet met de bus gegaan, gewoon de auto in Leuven in een tevoren gereserveerde stal geparkeerd waarbij e.e.a. zo krap stond dat je je voiture niet eens voor het plezier weer te voorschijn zou halen. Neergepl…. dus en lekker laten staan daar. Te voet alles bezocht en bekeken en ook per trein voor een dagje naar Brussel. Daar de markt ( bah. allemaal suffe touristen ) overgestoken en verder links laten liggen wel gewandeld naar o.a. de wijk Marollen, onderweg in een reuzenrad gezeten ( drie vd dertig kuipjes bezet 🙂 ) schitterend uitzicht over Brussel , in het grootste gebouw van Europa ( of was het nu wereld ) geweest …… het Brussels gerechtshof, een tweetal musea bezocht waaronder Bansky , schitterende , rake muurschilderingen als statement in de hier en daar verrotte wereldpolitiek. Geniaal ( wie is hij/zij ? ) en voor mij is Bansky de Michelangelo ( plafond sixtijnse kapel ) van de 21e eeuw.

Natuurlijk hadden wij bij aankomst in Leuven het gehuurde hok en daarin geplaatste bed even getest zoals nontouristische wezens dat plachten te doen.

Nee, Leuven en ook Brussel waren heel leuk en omdat we nog niet alles gezien hebben zeker nog wel een keer een bezoekje waard.

Wat ook niet onvermeld mag blijven is dat het eten daar ongelofelijk lekker is op een enkel niet te verteren hapje na waarbij je de lust ontnomen wordt om daar eens van te proeven. Hoewel , niet geprobeerd toch best wel smaakvol ……………………….. dacht ik .

HOE IS HET MOGELIJK ?

OVER WONDEREN EN AUTO’S !

Wonderen zijn voor de een bijvoorbeeld Maria’s onbevlekte ontvangenis of de opstanding van Jezus, voor mij zien de wonderen er iets eenvoudiger uit. Dat komt onder meer doordat ik de gehele dag tussen de geraniums door naar buiten zit te turen waarbij er in mijn achteraf gelegen straat niet zo veel gebeurt en dan is iets al snel een wonder.

Denk aan bijvoorbeeld een voorbijganger met twee honden i.p.v. eentje, dat niveau dus ongeveer. Naast dat geraniums (langs) turen verzamel ik miniatuurautootjes schaal 1:43 . Niet zo maar voor de vuist weg, nee, uitsluitend exemplaren van auto’s waarin ik zelf ooit in werkelijkheid gereden heb. Mijn eerste, een witte Fiat 600 , diverse cabrio’s , mijn door de loop der jaren heen gereden leaseauto’s en zelfs mijn huidige BMW’tje. Het vitrinekastje was lang niet vol dus maar verder gegaan met de auto’s waarin ik (familie) gereden of als kind bijvoorbeeld meegereden heb. Dat kostte soms afhankelijk van het type best veel moeite. Internet afspeuren, beurzen bezoeken, marktjes afstropen kortom weg bij de geraniums. De meeste exemplaren vind je vrij snel maar bijvoorbeeld mijn eerste leaseauto bij Eromes een Ford Sierra-stationcar uit 1988 rijdend een draak van een auto met daarin een trage Peugeot dieselmotor, niet vooruit te branden en bovendien spuuglelijk. Geen fabrikant van miniatuurautootjes brand daar z’n handen aan dus niet te vinden. Nou ja, na werkelijk jaren zoeken toch gelukt, hoofdstuk sluiten en niet meer over beginnen. In 1979 begon ik als intercedent bij een uitzendbureau , Keser Uitzendgroep thans Adecco en schreef voor het maandelijks verschijnende personeelsblad stukjes over auto’s. De eigenaar van het pand welk wij huurden in Roosendaal, John van den Luytgaarden, hield boven onze vestiging kantoor. Een aardige vent waarmee wij een goed contact hadden. John vertelde een keer dat ie in het bezit was van de enige hofauto van het koninklijk huis welke thans in particuliere handen was. De ex-auto van koningin Juliana een Rolls Royce Silver Wraith Landaulette 1958 met een carrosserie van Hooper-coachbuilders. Na wat smeken mocht deze toen 28 jarige autojournalist hier in rijden en zou ik een leuk stukkie in het personeelsblad hierover schrijven.

Ik herinner mij nog een detail. In de armleuning rechtsachter zat een philips-autoradio met als enige ter wereld volgens John een zilverkleurig kroontje. De auto is 22 jaar actief gebruikt met aan boord onder andere Koningin Elizabeth en Prins Philip, Koning Boudewijn van België, de sjah v Persië met zijn Farah Dibah, de koning en koningin van Thailand Bhumibol en Sirikit, president Charles de Gaulle en in 1980 dus deze klojo. In 2002 nog gebruikt voor het huwelijk van ene WA van Buren met Maxima. Kortom ook deze auto zou als miniatuur mooi in mijn vitrinekastje passen maar ja……. zie daar nu maar eens aan te komen. In het echie slechts acht auto’s gebouwd. Koningin Margarethe van Denemarken had er een, Elisabeth van Engeland had er twee, generaal Franco van Spanje had er twee, de sjah één stuks, Koning Paul van Griekenland had er één en natuurlijk eentje voor onze eigen Juul. Gezien het unieke zeker geen massaproduct dus dacht ik wellicht genoegen te moeten nemen met een gewone Rolls Royce Silver Wraith welke ik dan zelf eventueel zwart zou kunnen verven en het verhaaltje van de cabriokap er maar bij moest verzinnen. Dan zit je wat te surfen op E-bay en wat schetst mijn verbazing …….. Rolls Royce Silver Wraith 1958 from Queen Juliana from the Netherlands built in landaulette version. ????????? !!!!!!!!! ???????? Het is dat ik armleggers aan mijn bureaustoel heb want gegarandeerd ………. ik was er af gepl………. . Compleet met koninklijk kenteken AA-58 , vaandels erop ……… alles, werkelijk alles klopte. Als je ’t nu over wonderen hebt ………. voor mij is dit er een. Nou alleen nog ff aan zien te komen 🙂

Zij van 17 (niet de leeftijd ) vond omdat ik daar weleens ingereden heb dat haar Suzuki Celerio dan nu ook maar in mijn vitrinekastje moest. …………………… Uhhh lieverd, ……… er zijn esthetisch gezien natuurlijk grenzen dus uhhhh ……………….

BACK HOME

Bovenstaande kiek geeft weer de pier in Bournemouth waar ik afgelopen Zondagmiddag 12.30 uur een vorstelijke taartpunt en koffie aan het verwerken was. De bedoeling was c.a. 5 km westelijk de “Seven Sisters” te gaan opzoeken en opeens kreeg ik het in de kop om nu toch maar naar huis te gaan. Vond het wel mooi geweest en niet alleen het weer. Veel dingen gedaan/gezien en bezocht , geen druppel regen en als ik hier vandaan naar Dover reed, c.a. 85 km en direct de chunneltrein zou kunnen boeken zou ik voor 18.00 uur in Calais kunnen zijn. Vandaar uit c.a. 4 uren sturen ( ff zonder eten, tanken etc. ) zou ik 11.00 thuis kunnen zijn.

Lang verhaal in ’t’kort …………… da’s gelukt want om 22.30 uur reed ik bij mij de garage in. Kleine twee en een halve week verder , 3700 km op de tripteller en 9850 vliegenlijkjes op scherm, koplamp en helm.

HET LIJSTJE VAN LONDON

Gestart in Wales op weg naar London via een werkelijk schitterende motorweg door de bergen ( nou ja , 448 meter ) , goed asfalt , heerlijke bochten , leuke dorpjes kortom genieten. Geslapen in de Holyday inn van Swindon en ‘s-morgens ( ca 110km ) op weg naar Hampton Court Palace. Het optrekje aan de Thames van vrouwenvriend Hendrik VIII . Had van te voren een lijstje gemaakt van zaken die ik op de terugweg vanuit Ierland wilde uitvoeren. Hampton Court Palace , Battersea powerstation, kanaaltjes langs lopen en in Greenwich ook een paar zaken bezoeken. Nou dat laatste is er niet meer van gekomen. Onderweg in Ierland een paar Engelse motormuizen ontmoet die vertelden dat je je motor daar niet zo maar ‘s-nachts buiten moet laten want er wordt gigantisch gestolen. Met dat in gedachten kwam ik op een goedkope kamer in Chattam uit echter dat was wel verder van de City af dan dat ik gedacht had. Maar goed ….. eerst Hampton Court Palace …… heb daar als historiekwijler een aantal uren doorgebracht en echt ….. indrukwekkend.

Loop hier naar rechts en je vind zelfs een 16e eeuws tenniscourt !

Onderstaand een deftige betiteling van een noodzakelijk aanwezig vertrek !

In gewoon Jordanees heet dit dus een scheithuis . Maar daar kun je als koning natuurlijk niet mee aankomen. Zoals gezegd , behoorlijk indrukwekkend en alles in ‘t groot. De vertrekken , de tuinen ja zelfs de keukens . Grote haardvuren met draaispitten etc. want er werd wat af (en uit) gevreten toen.

Bovenstaand een 16e eeuws vijfpits gasstel ……..

Bovenstaand de Thames bij Hampton Court. Hier stapte Anna Boleyn aan boord voor haar laatste tochtje richting de Tower alwaar zij haar hoofd moest inleveren. Beste vent hoor die Hendrik.

Na Hampton Court nummer twee op m’n lijstje n.m. Battersea Powerstation. O.a. beroemd van de Hoes van Pink Floyd’s LP Animals. Ooit een grote kolengestookte energiecentrale die half Londen van stroom voorzag nu verbouwd tot een gigantisch winkelcentrum waar je je als Meppelse provinciaal de ogen uitkijkt naar alles wat hier gevestigd is …… de mensen die er rondlopen, het zicht op de Thames kortom indrukwekkend. Om hier te komen overigens, c.a. 18 km van Hampton Court op de motor c.a. Vijf kwartier oftewel een crime. Wee je gebeente als je dit met de auto moet doen want dan is Londen echt een naar stadje.

Kolossaal, met een lift door een der schoorsteenpijpen naar boven kan maar £27,00 vond ik te veel.

Ik geloof wel 30 restaurants en dan nog de nodige shops, autosalons etc. Toen naar Chatham voor de nacht en naar ik hoopte een veilig gestalde motor. Vandaag 10 mei met de trein naar St. Pancras station wat ik nog kende van 2014 het jaar dat ik gestopt ben met werken. Had toen via de personeelsvereniging een reischeque gekregen welke brande in de zak. Dus die heb ik besteed aan een treinreis naar Londen. Ook dat is indrukwekkend om daar aan te komen, schitterend gebouw en gigantisch druk. Drie op het lijstje was n.m. om kanaaltjes langs te gaan lopen. Je komt dan op plaatsen waar die stomme toeristen niet komen , meestal heerlijk rustig en alleen de echte Londenaren vind je daar. Eerst het kanaalmuseum bezocht, een kaart gekocht van alle kanaaltjes in GB want je weet maar nooit he en toen een kanaaltje opgezocht. Het dichtst bijzijnde was Regentscanal bij Duncanstreet ongeveer 2 km van de plaats waar ik mij bevond. Na wat zoeken via Google-Maps de juiste richting gevonden en ja, je gaat dan de drukke straat af, een plantsoentje in, trappie af en je staat bij een tunnel waar ‘t kanaaltje uitkomt. Loop langs het kanaaltje tot waar je zin hebt. Je passeert div. sluizen en bruggen/tunneltjes waarover het drukke Londense verkeer raast en beneden ……. ja gewoon stilte. Het was zondag en 22gr. de echte Londenaren zitten dan aan de waterkant met wat drank of een picknickmand. Kortom een gezellig sfeertje en geen Duitsers, Japanners of achter paraplumevrouwen aanslenterende Chinezen. Nee, rust alom. Op dat soort momenten heb ik het zeer naar de zin.

Punt drie afgevinkt op mijn lijstje en tegen achten terug naar Chattam met de highspeed en om 09.30 uur thuis, de motor stond er nog dus morgen hier weg en op naar de zuidkust want de “Seven Sisters” moeten nog gezien/onderzocht worden 🤪

HUIZEN IN WALES EN EEN DES-ILLUSIE

Zoals eerder vermeld in Wales op zoek te gaan naar Trefan Morys oftewel het huis van de schrijfster Jan Morris waar ik in 2003 zeer gastvrij ontvangen was en terug naar huis ging met 2 door haar gesigneerde boeken.

Inmiddels wijlen Jan Morris en Jan heette ooit James Morris maar da’s een detail. Jaren na dat bezoek destijds kwam ik er pas achter dat ik gesproken had met best wel een bijzonder persoon. Als de peetvader van jouw kinderen niemand minder is dan de eerste bedwinger van de Mount Everest n.m. ( later in de adelstand verheven ) Sir Edmund Hillary in 1953. Jan ( toen nog James ) was daar bij als verslaggever van de BBC en kwam vanuit het basiskamp weliswaar, op de dag van de kroning van de jonge Elizabeth met de scoop dat de klus geklaard was. Het huis van haar waarover zij een boek geschreven had was de reden van het bezoek aan haar destijds. En nu , 22 jaren later wilde ik dat best wel bijzondere huis nog een keer trachten te vinden. Wellicht wonen er inmiddels verwanten die zich haar ook herinneren en als die er al zijn moet je ook nog maar zien of die tijd hebben voor die zeurkous uit Nederland. Ik zag helemaal voor mij hoe wij destijds ( Jolanda en ik ) met veel moeite het huis konden lokaliseren en vervolgens zeer welkom waren. Nu echter kwam ik op een weggetje uit wat nauwelijks te berijden was en zag een huis, welk gelijk Doornroosje, geheel overwoekerd was met rozenstruiken. Een buurman/boer gaf aan dat dit toch echt het gezochte huis was en zei hij, ……..gooi de poort maar los zodat je in de binnentuin kunt kijken. Nou …… arbeiders en overige ongelukkigen ik heb daar werkelijk als een verdwaalde zombie rond gelopen en kon bijna niet begrijpen dat dit echt “het” gezochte huis was.

Bepaalde details klopten gewoon zoals de rode antieke draaitrap naar de slaapkamer, de uitgebreide bibliotheek, het platje achter de slaapkamer met de , ter betaling van een schuld, beeldhouwwerken van een bevriende kunstenaar. De scheepsbel bij de voordeur die bijna niemand had durven gebruiken , op een enkele persoon na. Is in 2003 minstens een keer gebruikt 🙂 Kortom , …… het was echt “het” huis maar het duurde lang bij mij voordat dat landde .

Met een wat vreemd gevoel de brommer maar weer aangetrapt , het best wel klotepaadje af en op weg naar ( bij toeval ) andere merkwaardige zaken . Ooit gehoord van Portmeirion ?? ……… In de jaren 70 ( ja de jonkies haken nu af ) was op tv de serie “ de Prisoner” te zien waarbij een geheim-agent met pensioen wilde maar omdat ie kennis had van dubieuze zaken dat niet in goede aarde viel bij zijn meerderen dus opbergen die vent. Na uitgewerkte verdoving wordt ie wakker in een zeer merkwaardig dorpje waaruit ontsnappen bijna niet mogelijk is. Dat dorpje nu is Portmeirion en met de serie in het hoofd most dat natuurlijk ook bezocht worden. Beetje kitserig , beetje Efteling achtig kortom een beetje vreemd.

Na Portmeirion moest er een slaapplaats gevonden worden, liefst niet te duur. Na enig zoeken via de bekende hotelbijbel vond ik Cadwgan House in Dryffyn Ardudwy, ja, spreek het maar eens uit. Zeer eenvoudig en alleen ontbijt , doodlopend weggetje richting strand ( zie foto hier boven ) en 40 m voor Cadwgan House nog ff een spoorwegovergang. Nou en, zou je zegguh , ‘t grappige was dat je zelf de overweg moest bedienen door ( eerst goed kijken ) de hekken aan beide wegzijden te openen, weer opstappen, oversteken, afstappen de hekken weer sluiten. Had de eerste maal mazzel want de stationschef kwam eraan en zei …… rij jij maar, doe ik ze wel weer achter je dicht.

Heb ik nog enkele malen moeten doen want deze Marco Polo besloot in het dorp Kebab te gaan eten en ja alles behalve het hotelletje lag aan de andere zijde van de overweg . Of de kebapper open was wist de hostes niet dus na een kilometer lopen en niets gevonden te hebben maar bij het plaatselijke supertje geïnformeerd . De aardige dame hier liep mee naar buiten en wees waar Kebabhuis zou moeten zijn ( 40 m. verder ) en waar ik heer Yilmaz aantrof in een minicontainer waar wij nog niet het predikaat viskot zouden geven. Alleen afhalen dus ? Nee, hij had achter het hok een berenbank ( steingrovers voor een picnictafel ) staan en daar kon gedineerd worden. Besteld U maar , wij dienen op. Inpakpapiertje als tafellaken, houten vorkje en de tafel was gedekt. Daar zit je dan midden in het dorp 🙂

Het zag er niet uit maar eerlijk ….. ‘t was heerlijk en let nog even op het hompje boven het kunststof bakje want daarvoor kwam Yilmaz nog even uit z’n container. Uitserveren aan tafel heet dat. Een vorkje met …….?? als dessert. Ja, en toen kwam het afrekenen ……….. pinnen ? Nee, alleen contant …. Shit. Maar daar wist Y. wel iet op en drukte een krabbeltje onder de neus met wat cijfers zodat ik e.e.a. kon overmaken. Nou dat werkte voor geen meter, had ook slecht bereik daar maar ook daar kwam het vernuft want via zijn I-phone en de hostfunctie kon ik bij mijn bank komen ( hij meekijken natuurlijk dacht ik nog ) , nou geen punt want dat werkte ook niet. Flappentap pas in het volgende dorp c.a. 7 km verder. Dan maar bij de aardige mevrouw van de super wat kopen, wat meer aanslaan en zo aan de benodigde ponden komen. Ja, dat wilde ze wel maar dat werkte ook niet (??) , terug naar Yilmaz want ik was uitgepraat. Maar wij beiden hadden buiten mevr. Yilmaz gerekend want via zijn whatsapp kregen wij een heus Ibannummer en zie toen was het zo gepiept. Toen nog terug naar ‘t hotel ….. hekken openen, hekken dicht, kortom ‘t was weer een heerlijk avondje. Morgen terug naar Engeland.