IERLAND ADIEU

En op maandag rijden we dan Dublin in voor de laatste dag Ierland althans dinsdagmiddag met de ferry naar Wales. Een leuk oud hotel in een buitenwijk van Dublin. Op mijn vraag in welke richting ik lopen moest voor het centrum kwam direct de informatie dat dat best wel ver was. Lopen (afstanden ) had ik nog niet gedaan dus dat kwam mooi uit en indien vermoeid of lui voor de terugweg dan is er nog altijd de überapp welke ik gelijk de app van booking.com koester. Onderweg een koffietent aangedaan , nee geen Starbucks. Waardeloze tent met dat gezeik van “ hoe is je naam “ welke dan op je beker wordt gezet. Doe mij maar een echte barista waar gewoon aan een tafeltje een lekkere americano of cappuccino gebracht wordt. Onderweg nog een plaatje geschoten van een sluisje aan een minikanaaltje wat mij deed denken aan een paar wandeltochten destijds in Engeland met dochter Esther o.a. gelopen toen van Manchester naar Liverpool langs dat soort kanaaltjes.

Na nog een fiks eind stiefelen eindelijk in het centrum, gezellig druk, ‘t was bankholiday dus iedereen was vrij. Nog een eind verder was daar Trinitycollege , open tot 18.00 uur dus ff naar binnen …….. nou, een indrukwekkende reeks gebouwen met hier en daar de studenten op de grasvelden , pardon …… the lawns .

De hoofdingang was inmiddels gesloten dus via een zijpoortje het complex verlaten en via via stond ik opeens oog in oog met Dublin-Castle , wel in de verbouw maar dat gebeurt nu eenmaal soms.

Nou toen had ik het wel gehad dus de Uber-app opgestart en nauwelijks 1 minuut later was daar Mohammed met z’n Prius. Keurig afgezet voor ‘t hotel. De volgende dag nog wat rond gezworven op de brommer , en om 13.00 uur aan boord van de Swift die met 65km/uur de 111 km tussen Dublin en Wales af zou leggen. Op een bordje aan boord o.a. de opmerking “ Emergency stop 290 m ” ( less than three ship lengths ) , ongelooflijk hard ging het , te snel om te waterskiën .

Ja , en dan nu Wales ……. Morgen wil ik op zoek naar het huis van de schrijfster Jan Morris hier ( huidig hotelletje ) c.a. 65 km vandaan. Ooit hartelijk ontvangen daar in 2003 en inmiddels in het bezit van twee door haar gesigneerde boeken.

EINDE VAN DE RIT !

Dat klinkt wat dramatisch maar is zeker niet zo bedoeld. Gisteren ben ik vlak onder Londonderry aangekomen waar de Wild Pacific Way als je ‘m van zuid naar noord rijdt eindigt . De totale afstand is c.a. 2500 km waarvan ik er c.a. 1500 km van gereden heb omdat ik een aantal z.g. uitlopers , wegen die naar het uiterste puntje van een schiereiland lopen en dan weer op bijna hetzelfde punt terug komen lekker heb laten schieten . De ene kustweg is al mooier dan de vorige en daarbij heb je ook als je je navigatie volgt en even niet oplet gewoon een doodlopende weg in rijdt , daar een mooi uitzicht o.i.d. waarneemt en vervolgens weer terug moet. Dus ja zo kom je wel aan 2500 km. Eergisteren zag ik een bord met daarop het logo van de Wild Pacific Way welke de navigatie negeerde maar mede aangegeven stond dat er een abdij uit de 14 eeuw en iets over een in 1588 restant van de gestrande Spaanse oorlogsvloot de Armada te vinden zou zijn . Nou heb ik historie als belangstelling hoog in het vaandel staan dus dacht ik ach draai om die fiets en rij er heen. Wat er niet op het bord stond was dat je die doodlopende weg c.a. 15 km moest afrijden om bij die abdij te komen , fuck ! Aan de abdij mankeerde het e.e.a. en het armada-verhaal bleek een bordje met wat gegevens van wat er in 1588 gebeurd was en met welke schepen. Tikje beteuterd weer 15 km terug om de weg te vervolgen ….. Tsja …….

Dit soort omritten heb ik nadien aardig weten te voorkomen en zoals gezegd schitterende panorama’s , leuke stadjes en dorpjes en fantastische motorwegen zijn dan jouw deel. Kortom missie geslaagd !

Ja , en dan nu twee nachten in een leuk huisje in Garrisson Hill , een gat van nauwelijks 400 inwoners onder Londonderry waarbij Wendy de gastvrouw vertelde dat ze met haar gezin binnenkort voor de vierde keer alweer naar Dronrijp in Friesland ging ???? Hoe zo klein wereldje ? Toevallig ken ik Dronrijp, je wil er nog niet begraven worden dus wat zij daar gaat doen ?? Kom ik wellicht nog wel achter. Morgen c.a. 220 km rijden naar Dublin , hotel boeken en voor dinsdag zien of ik de ferry naar Wales kan boeken want daar in het noorden van Wales heb ik ook nog wat te zoeken maar dat komt nog wel .

BOTOXEN IN WESTPORT

Westport is een leuk plaatsje aan de westkust van Ierland en als je zoals ik de Wild Atlantic Way volgt kom je er door heen. Westport, Westport …….. waar ken ik dat toch van ?? Pang, pang, wat schoot mij daar te binnen ……. een citaat uit de Volkskrant van enkele weken terug …….

Ik wist het weer en ja ook laatst las ik een stukkie over ouder wordende heren welke ooit gezegend met een zo door dames begeerde stevige bilpartij op leeftijd last kregen van verzakkingen in het achteronder zodat botoxen noodzakelijk werd wilde men voorzien blijven van de nodige aandacht van het zwakke (??) geslacht 🙂 Nu was mij al opgevallen dat zelfs mijn motor slank van voren en breed uitlopend van achteren was dus ja …………..

Dan A ….. moet je iets , B je rijdt Newport binnen en C …….. uhhhh ? Als je hier rond loopt en kijkt …….. man,man,man wat een Kim Kardashians …… om jaloers van te worden dus ik gelijk ( ik was hier toevallig toch ) de Abbvie-fabriek opgezocht. In gesprek met de productmanager aldaar vroeg deze hoeveel kilo’s Botox ik nodig had ? De verpakkingen begonnen bij 200 kilo en toen ik aangaf de Botox te willen gebruiken voor twee billen ………… Ja toch ……… een bil staat best wel raar kreeg die man een groot rond en rood hooft ( Botox ? ) schopte mij de deur uit en werd ik wakker naast m’n bed. Verder was Newport een echt waar leuk stadje, beetje toeristisch maar gezellig met terrasjes , kortom , leuk om even te verblijven . De volgende dag bij het ontbijt een full Irish breakfast welk verschilt van het Scottish en Engels breakfast , die laatste twee hebben n.m. o.a. Bacon, eggs, blackpudding en sausages het Ierse breakfast daarentegen heeft bacon,eggs,blackpudding en sausages. Nee, serieus , hier zat ook white pudding bij, nooit gegeten , nu wel dus en tja ?? wat zalk zegguh , kwee nie eigenlijk . Vanuit Newport de weg vervolgend naar het noorden onderweg fantastische panorama’s en prima weer. Ben nu een week onderweg met ( af Meppel ) c.a. 1600 km’s op de teller. Duinkerken/Ierland tellen we natuurlijk niet mee en nog geen druppel regen.

Ben nu in het stadje Bundoran beland en hier even rond gelopen maar dit is niet waar je voor naar Ierland gaat ……. Althans in mijn beleving. Doet me een beetje denken aan het Engelse Blackpool ……. Goedkoop amusement , gokhallen bij de vleet en redelijk sfeerloos. Niet echt (zoals de Engelsen zeggen ) my cup of tea.

LUCKY BASTARD

Heb het al vaker vermeld dacht ik via deze pagina’s dat ik mijn leven nog net geen 10 geef , er moet iets te wensen over blijven maar oh mensjes zo rijdend door dit fantastisch mooi land. Vandaag van Dingle (hotelletje) onderweg naar Tralee waar ik voor twee nachten een appartementje geboekt heb. Moet je je voorstellen ……. 23gr. , ca 80km/uur , schitterende weg helemaal voor mij , op de cruisecontroll , leg je beide handen op de tank en ga rechtop achterop zitten. Kijk rond en geniet. Vandaag niet op de navigatie ( the wild atlantic way ) maar gewoon op weg van Dingle naar Tralee.

Het ene uitzicht is al mooier dan het vorige. In Dingle had ik een kleine maar mooie en schone hotelkamer boven een kroeg …… absoluut geen last van herrie oid , lag trouwens aan de achterzijde en heerlijk en lang geslapen.

Hier in Dingle zoals gezegd een kamer boven de kroeg, gisteren een mini-appartementje in de middle of no ware , klein , maar alles zat er in van douche, toilet, oven, koelkast, kookplaatjes en ja …… een broodrooster , lachen natuurlijk want ik had nog wat brood van huis mee genomen dus roosteren, schijven leverworst er op , kopje thee erbij , ja , zo kun je ook ontbijten .

Ja , groot is anders maar ‘k eb er prima geslapen, Paula de vriendelijke hostess vroeg meerdere malen of ik het naar de zin had dus ja wat wil een mens meer ! Gisteren op weg naar Dingle vroeg ik mij af of ik nog bepaalde zaken zou herkennen want c.a. 10 jaren geleden heb ik met Huyb hier de Dingleway gelopen in een dag of tien. Het enige wat ik nog herkende was het strand voor Dingle waar je met de auto op kon …… dus ja, ook met de brommer natuurlijk.

De volgende dag, gisteren dus zag ik een richtingwijzer met daarop Brandon Creeck en herinnerde ik mij Mount Brandon waar Huyb en ik over moesten om aan de andere zijde aan het strand (vervolg van het pad destijds) te komen. Was best een helse klus met c.a. 12 kg in je ransel maar goed, we zijn er gekomen. Dus ook maar eens even naar Brandon Creeck gereden. Nou …… ook daar geen spijt van.

Daar hebben wij destijds langs gelopen en toeristen zie je hier dus niet. De enigen die ik wel zag waren een stel uit Frankrijk waarmee even gebabbeld en welke ook aangaven dit aan niemand anders te vertellen want dit moest zo onbetreden blijven. Nou dat heb ik dus maar beloofd 🙂

Zoals gezegd thans een appartementje in Tralee voor twee nachten. ‘t leek mij leuk om weer eens zelf te koken en ff rustig neer te kunnen ploffen voor oa ‘t schrijven van dit stukkie. Heb in de afgelopen 11 arbeidsloze jaren al zeker 120 keer geboekt via Booking.com en ook nog wel een aantal malen via AirBNB en als je dan boekt is er altijd zoiets van …….. nou ‘t zal mij benieuwen want de foto’s bij jouw keuze vertellen niet altijd het hele verhaal. Zoiets had ik ook nu …… een appartementje boven een winkel tegenover een supermarkt midden in het drukke centrum van Tralee. Ik ging naar binnen met sleutels via een sleutelkluisje en was aangenaam verrast. Een mini woonkamertje, een minislaapkamertje een wat grotere keuken v.v. wasmachine , droger en inventaris een zeer nette doucheruimte en toilet, kortom , geheel perfect. Hier ga ik morgen eens verder plannen aangaande de Wild Atlantic Way so keep in touch.

FA(C)TSHAMING

Ja , en toen was het 25 april , de dag van vertrek naar Ierland. Bandjes gepompt, verse olie, koffers gevuld en gaan. Droog weer dat wel maar 9 gr. en da’s verrekte koud. Ik dacht goed gekleed op weg te gaan maar ‘t viel tegen. Stomme snelwegen ook, komt geen eind aan maar gaande weg werd het 10, 11, 12 ja zelfs 15 gr. Koffie in Etten-Leur om op te warmen en door naar Goes voor de lunch. Tegen drieën (getankt in Belgie ) aangekomen in Duinkerken en op zoek naar de ferry voor Ierland. Na ‘t inchecken bij de receptie zeker drie kwartier staan wachten voor je aan boord kon rijden maar dan hoor/zie je ook wat.

Naast mij in de rij stond een heul dikke BMW met een bootje erachter. De auto, je weet wel , zo’n patser PC Hoofttractor en nog electrisch ook. Daarin twee ook al Olivier Hardy achtige mannen met beiden een serie onderkinnen en idem dito buiken dus net zoveel spek als aan de auto. Beide Hardy’s waren overigens reuze aardig want zij vonden mijn motor mooi dus ik hun auto/bootje ………… ja zo gaat dat nu eenmaal in de diplomatie. Het meest opmerkelijk was dat ze beiden ook van “DIKKE” omwegen hielden want wat bleek. ‘t bootje was in midden Engeland gekocht en moest naar Ierland dus zou je zeggen, rij naar Wales, steek daar over en je bent in Ierland. Maar nee, men was naar Dover gereden, daar over gestoken naar Duinkerken en van hier uit samen met mij (oa) met de ferry naar Ierland ??? Maar beste Hardy’s vroeg ik nog , waarom zo’n dikke omweg ……. ? Simpel antwoord , de dikke PC-Hooft-tractor moest om de twee uur aan de lading en daar werden ze helemaal gek van . Tsja ……. Zo had ik het nog niet bekeken. Derhalve houd ik het voorlopig toch maar bij mijn benzinepruttelaartje. Eenmaal aan boord ging het restaurant open ( All inclus.) en kon er van harte geschept worden. Niet druk en hoofdzakelijk vrachtwagenchauffeurs en ook nog grotendeels van oost-Europese origine. Ongelooflijk welk een hoog gehalte Hardy’s ……. De een al dikker en vetter dan de ander. Maar …… dat moet gezegd worden ……. Lekker en veel gegeten dus rij ik wellicht binnenkort op zo’n Scania.

Weinig toeristen aan boord, lekker rustig dus en vanmiddag nog uitgebreid zitten keuvelen met een stel welke onderweg waren met een campertje en al vaak in Ierland geweest waren. Straks het avondeten en om 21.00 uur van boord. Heb al contact met de plaatselijke B&B gehad en ja ………. Dat stomme schip blijft maar voorbij komen ………… 🙂

Ja, met bovenstaande uitspraken kun je de dag aardig doorkomen . We schrijven 16 april, vanmorgen een leuk potje padel met oa zij van 17 en zit nu in de luie stoel, ‘t regent, heb hiervoor nog even wat spulletjes in de motorkoffer gedaan ter voorbereiding van Ierland en filosofeer nu over bezigheden van afgelopen dagen. Het is inmiddels wel bekend dat ik mij uitstekend kan vermaken met lanterfanterij en andere zalige zaken. Liep gisteren rond op mijn landgoed, normale mensen zeggen dan gewoon “tuintje” maar ik heb een landgoed of eigenlijk een estate wat natuurlijk nog maffer klinkt. Ik doe daar de meest onnozele dingen zoals hier en daar een beetje water gieten, ergens een ijzerdraadje verwijderen of verbuigen ivm het op de juiste wijze laten groeien van ‘t een of andere lullige plantje kortom U begrijpt het , zeer academische bezigheden . Kijk hier of daar eens naar een ontluikend struikje en vind het altijd weer grappig omdat soort ontwikkelingen te aanschouwen. Ik kan mij totaal niet voorstellen dat iemand zich kan vervelen dus ja , spannender wordt het niet. Van plan om op 26 april a.s. weer eens wat te gaan schrijven, ik zit dan op de boot van Duinkerken naar Ierland waar ik die avond om 21.00 uur hoop aan te komen. Mocht er voor die tijd nog iets spannends voor vallen dan bericht ik daar van maar de kans is niet groot. Heerlijk saai leven 😁

LANTERFANTEN 2.0

Iedere dinsdagavond gaat zij van nr 17 gezellig volleyballen ergens in een sporthal ……. nou uhh , ik denk er het mijne van.

Januari inmiddels achter de rug , en in het koude februari af en toe buiten gepadeld voorzien van muts en handschoenen meestal er heen op de fiets. Da’s algauw 5,5 km en lekker om alvast een beetje los te komen. Thuis overigens heb ik prima middeltjes om warm te blijven want naast de geïnstalleerde warmtepomp heb ik ook nog een open haard ooit aangelegd om o.a te stoken op gas maar ook ingericht om als echte open haard te fungeren en als je dan geen gas meer hebt is dat ordinaire vuurtje stoken een leuk tijdverdrijf en lekker warm bovendien.

Ja, en toen was ik alweer jarig en op 1 april a.s. alweer 11 jaren aan het niks doen. Maar eerst die verjaardag …… normaal doe ik daar niet zoveel aan maar op de dag zelf uiteraard na een potje padel en koffie met taart in de middag enkele vrienden op bezoek voor een borrel. De daarna volgende zaterdagmiddag/avond wilde ik de kids met aanhang en kleinkinderen mee nemen voor een etentje in de stad maar de pilootkusserin ( huh ?) had een ander idee en vond als sushiidool (mooi woord trouwens ) dat iedereen maar rond een uur of 4 hier moest zijn om dan met z’n allen sushi te gaan maken onder het genot van een glas wijn en uiteraard dat daarna gezamenlijk te gaan verteren. Het keukeneiland voldeed uitstekend want met vijf man tegelijk was men bezig met zijn of haar sushiklus.

En uiteraard diende het geproduceerde daarna verzwolgen te worden waarbij het verplicht was stokjes te gebruiken. Ik dacht hier als jubilaris nog onderuit te kunnen komen door een vorkje voor te stellen maar helaas ook ik moest aan de Japanse latjes . s’ochtends al een kilo sushi rijst gekookt , behoorlijke pan vol en wonder boven wonder was daar later op de avond weinig van over.

Nu dat weer achter de rug is gaan wij ons weer richten op de zware taak van het uitvoeren van allerlei leuke dingen . Als de zon straks weer wat gaat schijnen komen de twee motorfietsjes weer van stal welke nodig gepoetst moeten worden . Heb de giek van de zeilboot wat ingekort, die moet rond 1 april weer het water in en als het aan padelvriendje Max ligt moeten we gaan zeilen zonder het motortje mee. Heb al gezegd dat ik twee oude paddels aan boord heb dus we gaan ‘t zien tegen die tijd en ook wanneer dat gaat gebeuren want voor 27 april heeft deze Indiana Jones een overtocht geboekt af Duinkerken rechtstreeks naar Ierland c.a. 24 uur varen en zonder retourboeking zodat ik nog maar moet zien wanneer ik terug kom. De bedoeling is om de wild atlantic way te gaan rijden die in totaal c.a. 2500 km zou zijn alleen vraag ik mij af of ik die tegen die tijd volledig ga rijden of een deel o.a. natuurlijk ook afhankelijk van het weer. Heb maar een klein luxeprobleempje ……………. Met welke motor zal ik gaan , de cruiser of de roadster 🙂

LANTERFANTEN VOOR GEVORDERDEN

Het laatst geschrevene alhier dateert van 3 december een kleine week voordat wij terugkeerden vanuit Zuid Afrika en inmiddels met mijn verjaardag achter de rug alweer 16 februari . In die tussentijd geen flikker zin om ook maar iets te schrijven, te druk met van alles ablablabla etc. Bovenstaand beeld komt van een luxe wine-estate in Stellenbosch waar wij de laatste drie dagen verbleven. Je moet natuurlijk wel ff bij komen van al die afrikaanse belevenissen. Na het Eddo Olifantenpark nabij Port Elizabeth overigens een verschrikkelijke stad waar we snel uit wilden, terug naar broertje Peter voor enkele dagen waar wij ons onder andere bezig hielden met het bedenken van hoe ik een 18 kg wegend beeld voor in de tuin welk ik onderweg gekocht had mee zou krijgen naar Nederland. Een koffer mag 23kg wegen dus kan er niet veel bij. Qua formaat ging het allemaal net maar ’t gewicht werd wel een dingetje. Optie 1 een extra koffer kopen en apart inchecken, optie 2 via DHL-Kaapstad was vele malen duurder en vertrouwden we niet echt, optie 3 gewoon maar in mijn koffer en hetgeen wat te veel was eruit en bij proppen in de koffer van Jeannet. Dat laatste werd het uiteindelijk maar oh,oh,oh een ietwat genante vertoning later op de luchthaven van Kaapstad waar bleek dat de weegschaal van ouboet kennelijk defect was want de bewuste koffer bleek daar geen 23 maar 27 kg te wegen en extra betalen werd niet toegestaan. Nee, die moest terug naar 23 kg. Door alles open te gooien en elders nog wat bij te proppen kwamen we op 24,5 kg en dat werd gelukkig geaccepteerd. Lang verhaal kort, met een zwaar beschadigde koffer en een nauwelijks beschadigd beeld zijn we uiteindelijk thuis gekomen en staat “ze” inmiddels op een sokkel in de tuin.

Richting Kaapstad vanuit George via de spectaculaire Baviaanskloof, 60km onverharde weg, naar Stellenbosch voor de drie laatste hedonische dagen. Daar vlakbij Kaapstad nog een merkwaardig automobielmuseum bezocht met voornamelijk autowrakken maar ook een zeldzaam mooie E-type waarbij deze automofiel toch wel likkebaardend heeft rond gelopen .

Na een voorspoedige reis aangekomen in een verdomd koud Nederland en snel naar huis . Voorbereidingen voor de kerst want op dag 1 zou de gehele clan komen eten exclusief JC want die ging voedsel uit delen in de kerk. Hoopt natuurlijk zo in de hemel te komen de opportunist , nou ……… wij deden het anders en de dresscode die eerste kerstdag was “Johny en Anita” of campingsmoking o.i.d.

Nou daarna , ook daarvoor trouwens weer een periode van padellen, padellen en af en toe ook padellen soms zelfs 4 maal per week en af toe een klusje. Al dertig jaren inmiddels zat er een luik naar de zolder wat niet heel gemakkelijk toegankelijk was en heb ik dat uitgesmeerd over enkele dagen vervangen voor een scharnierend veel makkelijker te bedienen luik.

Na afloop sta je dan met het oude luik welk je in stukken kunt zagen en wegbrengen/opstoken o.i.d. maar dat vind ik dan toch zonde. Al een tijdje niet meer geschildert waardoor het idee ontstond het luik een tweede leven te geven in de vorm van een echte, heuse niet gekopieerde Mondriaan. Wat zagen, schuren, schilderen en nog eens schilderen en omdat niet alles dekte nog eens schilderen kortom we zijn weer even van de straat en bezig in mijn “werkkamer” ( nog steeds een schitterende naam voor iemand die geen flikker uitvoerd ) ontstond er toch een acceptabel mondriaantje waarmee deze beroeps luiaard best wel tevreden was.

Ik heb om het e.e.a. geschikt te maken voor buiten er een plexiglas ruit voor aangebracht en om de bovenrand te beschermen er een afgeschuind dakje boven gemaakt welk zelf natuurlijk ook weer bedekt moest worden. Heb ooit c.a. 35 jaren geleden het dak van onze deux chevaux gerepareerd en had daar al die tijd nog een stukje materiaal van liggen. Resumé …………. wie heeft er nu een Mondriaan op een dertig jaren oud luik met een 35 jaren oud dakdeel van een Citroën ? Nou, die ene die er is hangt thans in Meppel.

ZWEMMEN MET ZEEHONDEN

Eigenlijk meer snorkelen met zeehonden maar da’s slechts een detail. De p-kusserin wilde dat graag de voorzitter/supersissy zag dat niet zo zitten. Je krijgt een wetsuit aan en dient naast je zwemvliezen ook handschoenen en een speciaal soort sokken te dragen want die seals kunnen hondsdolheid hebben en dan moet je niet gebeten worden. Daar komt bij dat ik sinds Harderwijk die dingen eigenlijk vind stinken. Nou ……… voor mij hoefde het allemaal niet dus ging deze jongen uitsluitend mee voor de foto’s. Leuk was het wel natuurlijk alleen al om door een tractor de zee in geduwd te worden en ( sla nu een stukkie over ) om op de weg terug ( twee maal 100 PK Yamaha’s ) met een t-gang op het strand af te komen en zeker, ik lieg niet , drie bootlengtes ver het strand op te schieten.

Daar bij die zeemormels waar je tussendoor zwemt en wat leuke plaatjes oplevert bleef ik op de boot en zag aan de andere zijde op aangeven van de stuurman enkele dolfijnen boven water komen.

Leuk om mee gemaakt te hebben maar die landing op het strand vond ik toch wel het meest gave 🙂

Onderweg rijdend naar de kust gaf het bandspanningsignaal aan dat mijn LA band leeg liep en dus maar snel een pomp opgezocht waarbij bleek dat er een heuse schroef in de band zat. Only two minutes sir sprak de pompbediende. Peuterde er de schroef uit, plaatste een prop in het gaatje , vulde het ruitensproeierreservoir ff bij rekende 120 rand oftewel € 6,00 en klaar was Kees , ik dus. Moet je in Nederland niet mee komen want daar kost je dat direct een nieuwe band en dat duurt langer dan 2 minuten.

Zitten nu bij een B&B vlak na Plettenberg waar het goed toeven is. Slapen in een luxe N.hut van oom Tom met rieten dak recht tegenover een mooi zwembad. Dus na de zeemormels is het hier goed uit te houden, een soort van snippermiddag dus. Morgen een prima uitgebreid ontbijt en dan op weg naar het Addo Olifanten reservaat N.O. van Port Elizabeth. Eigenlijk een herhaling van zetten als het gaat over omgeving en beleving. Alles is weergaloos mooi , vriendelijke mensen en alles is spotgoedkoop.

Daardoor via deze een nog wat andere verslaggeving …………………….. Waarschijnlijk door via de navigatie de kortste weg te kiezen kwamen wij NW van Port Eliabeth c.a. 30km/uur rijdend gedurende een 20 minuten door een township …….. smalle straatjes, slechte wegen, links, rechts, links, omhoog, omlaag, er kwam geen eind aan, aangestaard aan beide zijden van de smalle weg welke eveneens aan beide zijden voorzien was van gedumpt huisvuil ……………….. nee, heel eerlijk dan zit je niet lekker te sturen. Ben niet zo snel een angsthaas maar hier had ik toch zo iets van …….. er uit er uit. Daarna ook zeer slechte wegen welke wij nog niet zo erg hadden mee gemaakt. Het de avond ervoor besproken B&B voor twee nachten in de buurt van de maingate van het Addo Elephant Park was redelijk snel gevonden, wel eerst ff 350 km gereden maar dan heb je ook wat. Leuke bungalow met ouderwets ligbad op van die kromme pootjes. Een leuk/ouderwets ingerichte ruimte voor lezen en gezellig zitten indien wenselijk, waar overigens ook een welkomst sherry klaar stond.

In de avond hier in het aanwezige restaurantje fantastisch zitten eten met o.a. struisvogelbiefstuk , een prima kok die zelf liep te bedienen …….. en die prijzen ………. je blijft lachen.

Morgen naar het olifantenpark zelf waar overigens dus ook zebra’s , hyena’s , giraffen en nog veel meer mormels schijnen rond te lopen. We gaan erin met de eigen auto, ’t is hier groter dan de provincie Limburg en komen er dus nog wel achter of er zo’n twee-staarten-beest op de motorkap gaat zitten .

Jeannet wordt gek van mijn telkens repeterende carnavalshit Muh tante heeft een olifant, die slaapt bij haar in ’t ledikant, z’n slurfje hangt buitenboord zodat zij niet het snurken hoort ………… tatateratata 🙂

ZUID AFRIKA vervolg

Inmiddels ruim een week op sjouw hier, ruim 1200 km op de teller en al weer veel gezien en gedaan. Vanuit Kaapstad langs de kust naar George waar ou-boet woont. Voor de duidelijkheid, ik was de jongste thuis en heet hier dus klein-boet of boetie. Vandaag, woensdag de gehele dag besteed aan de leefomgeving van ou-boet dus ook een glas wijn gedronken bij zijn golfclub, een tourtje in de omgeving en op verzoek van de P.kusseres de aardewerkfabriek Wonki Ware alhier bezocht. Dat wordt overigens nog een dingetje straks op de terugreis want er is een kilootje of twee aan aardewerk gekocht en per koffer mag je maximaal 23kg. mee nemen. Nou en ? zou je zeggen. Nee, nog niet maar elders werd er voor c.a. 6 kg. keramiek aan pinguins , een olifantenkop en een klein naakt gekocht en door de voorzitter zelve als klap op de vuurpijl een naakt voor in de tuin welk bij thuiskomst hier 17 kg. bleek te wegen. Voorlopig zijn we lekker op vakantie en over enkele weken gaan wij ons buigen over ons vervoersprobleempje.

Kosten van parkeren ….. een lachertje, benzineprijs per liter, je blijft vrolijk, eten, wijn, koffie, je lacht je een kreuk in de flikker. Kortom naast cultureel bezig zijn is het hier goed toeven door heerlijk te potverteren, te lanterfanten en zich bezig te houden met dermate zalige zaken dat een fatsoenlijk mens zich kapot zou schamen maar ja als zalig niets doen je huidige professie is en e.e.a. reeds in de genen is vastgelegd …… best wel een zwaar leven hoor. Haha, wat noem jij cultuur snuiven ….. ? Nou, eetgewoontes bijvoorbeeld . Machtig interessant om te ontdekken wat voor voedsel welk volk eet . Hier in SA heb je eetgewoontes die ik elders nog niet tegenkwam ……………… hoor !

Een typisch streekgerecht hier heet “Bratwurst” , werkelijk een ontdekking 🙂 Nee, flauwe kul natuurlijk allemaal maar ‘k ant nooit laten om altijd de humor achter iets te zoeken. Gewoon een mooi land met mooie geweldige vergezichten, kusten en omgevingen.

Achtereenvolgens Mosselbaai en Houtbaai en morgen maar eens zien of we een paar passen ( in de bergen ) kunnen gaan scoren en tot die tijd …………………….. ach ’t blijft leuk.