ZUID AFRIKA, WE KOMEN

Nou ja , da’s de bedoeling en een lang verhaal in korte versie ……….. het is gelukt ! Eerst even een ultra korte uitleg over waarom ik zo een grafhekel heb aan vliegen. …………………………… Als ik om 10 uur ‘s-ochtends in m’n auto stap na een uitgebreid en/of gezellig ontbijt v.v. enkele onderbroeken en een tandenborstel en op een namiddag om c.a. 17.00 uur gezeten op een gezellig/mooi terras eens voor het eerst ga kijken via mijn reisbijbel ( booking.com ) naar waar ik komende nacht zal slapen ( afgelopen 10 pensionado jaren nooit mis gegaan ) dan heb ik het verschrikkelijk naar de zin.

Nu vliegen ………………. 2 mnd. ervoor reserveren, met trein of auto naar Schiphol of verder weg, 2 uur ervoor ( veiligheidshalve ) aanwezig zijn dus zoals in dit geval 04.30 in de ochtend op staan , 7.00 uur op de (longstay) parking aan komen , met de bus naar de vertrekhal, inmiddels 07.30 uur, kwartier later daar lopend met een zware koffer aankomen. Koffer inchecken, naar de gate, onderweg als je pech hebt, schoenen uit, riem af, losse muntjes, sleutels, mobile, metalen zakkammetje in een bakkie en na ’t poortje de hele boel weer opbouwen. Paspoortcontrole , ook leuk als er van die slimmerikken voor je staan die niet weten hoe e.e.a. werkt. Naar de gate, daar nog een half uur in de rij staan of wachten, 09.10 uur vliegen werd 09.30 uur. Op dat moment ben je dus 4,5 uur in touw en ben je nog geen meter ver. In het vliegtuig ( extra kosten ) hadden wij de twee laatste stoelen in de staart dus niemand naast je en redelijk wat ruimte ( 11.00 uur vliegen ) waarbij klein nadeel. Als je helemaal achterin zit ben je er ook als laatste uit maar da’s dan weer peanuts op die 11 uur vliegen. Vroeger had je van die idioten die zaten te klappen als de piloot met 20 jaar ervaring de kist weer veilig aan de grond had gezet. Questie van gewoon goed je goed betaalde werk uitvoeren. Mijn reispartner vond bij het uitblijven van applaus het noodzakelijk om de piloot te knuffelen. Die gast wist niet wat ‘m overkwam , ik vond het geen probleem , was toch geen aantrekkelijke vent. Op naar de koffers en naar Jaokintaliko . Jaokintaliko ?? Ja, gewoon Jaokintaliko ! Breed lachend met een glanzend witte straat van oor tot oor waarop ze bij Prodent nog jaloers zouden zijn pakte hij onze koffers aan en bracht ons naar een luxe minibus en vervolgens naar ’t hotel ! Jongens we zijn er hoor …… inmiddels tegen elven dus 18 uren later. Voor een beetje luie uitvreter is dit geen vakantie meer maar goed ……….. eigen keus. Korte uitleg van deze reis-idioot ……. ik ben wars van georganiseerde reizen en massa-tourisme en heb het uitstekend naar de zin als zich er zaken voor doen die sterk individueel zijn. Dus niet behorend bij die idioten die met een polsbandje om in een kamp gaan zitten en uitsluitend daaruit komen voor een excursie per bus. Heb zelf ooit c.a. twee weken op Cuba doorgebracht, geslapen in eenvoudige staatshotels en nog simpeler bij de cubanen thuis en hoorde later van een stel die in het een of andere godverlaten oord voorzien van alle gemak ( dat dan weer wel ) daar twee weken gezeten hadden en niet naar Havanna geweest waren omdat de gids/reisleider dat maar lastig en gevaarlijk vond. ……………….. Hoe simpel kun je zijn ?

Nee, dan nu het verhaal van deze eenvoudige rukker met z’n piloot kussende vriendinnetje. Strikt willekeurig ………….. we rijden ergens met onze gehuurde upgrade automobiel …….

en komen gewoon bij toeval in Muizenberg aan de kust het museum/sterfhuis van Cecil Rhodes tegen. Klein bordje langs de kant van de weg. Recht er voor parkeren, geen drommen chinezen, japanners of duitsers , nee, gewoon de pilootkusserin en ik. Snoepen is dit voor deze historie-freak , ik wist al het e.e.a. van deze gast . Hier woonde hij en stierf er in 1902 . Een gratis prive rondleiding van een leuke jonge vrouw die heel veel van deze gast wist en dan denk ik (kan ik nog) ‘k had nu ook in een busje in een park kunnen zitten kijken naar van die beesten met een staart van voren en een slurf van achteren …… of uhhhh was ’t nou andersom ? Nee, flauw grapje maar bovenstaand epos(je) geeft wel weer op welke wijze ik het naar de zin heb.

Ander voorbeeldje van individueel reizen ………….. de pilootkusseres wilde graag pinquins zien of zelfs mee zwemmen waarbij opgemerkt dat ze van laatste maar heeft afgezien want die gasten stinken als de neten. Maar goed op een stil strandje tegen de avond reeds ( niemand te zien ) vonden wij in Boulderbeach nabij een marinewerf een aantal van die waggelaars. Leuk om te zien maar op die stille boulevard kwamen wij ook een oud mannetje tegen, beetje haveloos gekleed en op oude Crock’s die wel wat vragen van ons kon beantwoorden. Nadat ie e.e.a. verteld had kwam ie op stoom en bleef praten zodat ik nu alles weet van electrische zeemijnen , aanvoerroutes van marineschepen en de politiek in Zuid Afrika.

Heb weleens beweerd dat ik SA een naar land vindt met overal prikkeldraad rond huizen, tralies in huis en voor ramen etc. Dat vind ik nog steeds maar ook verteld dient te worden dat de mensen hier ontstellend aardig zijn , in winkels, in de bediening. Bij wegwerkzaamheden staan (vaak) jonge vrouwen met rode vlaggen als je moet stoppen. Als je dan zwaait wordt er breed lachend terug gezwaaid en dat geeft een leuke sfeer. In een supermarkt bij het afrekenen van wat drank werd de klantenkaart van een mevrouw achter ons gevraagd zodat ook wij konden profiteren van de kortingen, prijzen van voedsel eten in restaurants, benzine/ltr.(c.a. 1€ ) kortom bijna alles is belachelijk goedkoop. We hebben in vier dagen al veel gedaan zoals op de fiets door Kaapstad, geweest op Signal-hill, beklimmen van de Lionshead , rondgezworven bij “the waterfront” , rond gezworven in het centrum en op de lokale markt , St.George cathedral bezocht, de kerk van Desmond Tutu. Inmiddels 450 km op de teller en nu voor zondag even een rustdag in een luxe paleisje direct aan de stille oceaan oftewel ……….. ff ’n break !

WETEN, WETEN EN WETEN

Hoe meer je in het leven te weten komt des te meer kom je er achter hoe weinig je eigenlijk weet. Ja kanslozen , doemdenkers, ongelukkigen en nijvere arbeiders deze luie rat weet (soms) wel waarover ie praat. Ok, ook wel eens niet maar dan ben ik meestal op vakantie of iets anders leuks aan het doen.

Wat bij mij best wel indruk maakte was een bezoek laatst in Franeker aan het z.g. planetarium van de heer Eizinga waaraan ie 7 jaren gebouwd heeft ( nou en ?) en ja dus wel in c.a. 1770 en ja waar dus geen computer aan te pas kwam en nee, ook geen zakjapanner ( huh? ) , nee , pure wiskunde via o.a. algebra teneinde te berekenen hoever de zon van hier stond, wat er allemaal omheen draaide en met welke snelheid etc. etc. Als je dan ziet dat al dat spul anno heden ten dage nog prima functioneert en slechts af en toe een pietsie bijgesteld moet worden ………………. nou, bij mij petje af hoor. Zo draait daar aan het plafond in Franeker een planeetje welk in 24 jaren slechts eenmaal rond gaat.

Kortom bij mij maakt dat indruk. Dat wetenschappelijk dagje Franeker werd nog vervolgd door een bezoek aan een ander museum daar voornamelijk m.b.t. de historie van die friese stad waarbij tal van interessante zaken te zien waren en ook wel leuk was dat je in bepaalde vertrekken gewoon gebruik kon maken van het meubilair, daarin gezeten daar aanwezige thee kon inschenken en drinken kortom je mocht overal aan komen wat dan ook wel weer een ronduit schokkende ervaring teweeg bracht.

ICH BIN EIN BERLINER

Historische woorden op 26 juni 1963 door John F Kennedy gesproken in Berlijn. Minder dan vijf maanden daarna vermoord in Dallas-Texas.

Berlijn dus werd het waarheen wij in de herfstvakantie mijn oudste twee kleinkinderen ( 10 en 14 ) meenamen voor een trip per trein. Lopend vanaf het hauptbahnhof naar het hotel via de Bernauerstrasse kwamen wij langs een restant van de beruchte muur voorzien van foto’s en uitleg betreffende die rottige situatie welke gelukkig eindigde in november 1989. Maakte wel indruk en gaf veel vragen maar opa/voorzitter mag graag vertellen over historie dus dat kwam allemaal goed.

Een leuk hotel met twee kamers en een tussendeur zodat blagen en volwassenen beiden ook nog enige privacy hadden. De volgende dag, je kunt/wil er niet omheen naar een tentoonstelling over die muur en uiteraard dan ook een foto ( wel ff in de rij gaan staan ) bij de beroemde corridor Check-Point-Charley .

Ja, en naast het serieuze werk ook nog een dagje winkelen voor de dames en Max en ik togen naar het Olympisch stadion waar in 1936 de spelen gehouden werden tijdens het nazi-bewind en er ook 2 jaren geleden i.v.m. het europees kampioenschap gevoetbald werd.

En uiteraard moesten de heren de in Berlijn gevestigde BMW-motor fabrieken bezoeken daar waar Opa’s cruiser ook ooit gebouwd is.

Voor de rondleiding moest je minimaal 14 jaren oud zijn dus helaas maar het BMW experience-centre was des te leuker , zie ook de aanvangsfoto.

Kortom een leuk tripje voor enkele dagen naar Berlijn ………… volgende keer wellicht Londen 🙂

GROTE MENSEN, KLEINE MENSEN

Eigenlijk begon het allemaal na de bootcruise, m.a.w. het slapen op een luchtmatras in een ruimte van c.a. 2,50m X 2,80m was dermate prima bevallen dat we dachten ( als je je eigen kussen bij je hebt , geen snurkende maat naast je zoals meerdere malen in Schotland ) dit moet ook in een tentje kunnen dus op een grasveldje in Meppel dat genoemde luchtmatras eens uitgeprobeerd en zie ………. het paste …… net ! Vervolgens op een camping in Wassenaar een plek gereserveerd voor drie nachten waarbij opgemerkt dat men daar i.v.m. een strandfestival uitsluitend nog een senioren-comfortplaats ter beschikking had. Je betaald dan iets meer maar hebt wel eigen stroom/water en een picnictafel op jouw plekkie. Nou noem plekkie maar gerust plek want we hadden een gigantische oppervlakte tot de beschikking niet ver van douche en toilet en ook nog achter een haag dus ook de privacy was uitstekend. Heel lullig om te zien, een materiaaltentje en een slaaptentje op zo’n gigantische plek waar Toni Boltini ( huh ?) jaloers geweest zou zijn , maar goed …… er was betaald dus niet zeuren.

De bedoeling was om strand/zee , musea/Den Haag/Wassenaar te bezoeken en da’s volkomen gelukt. Op vrijdag, zaterdag en Zondag zeven musea bezocht, voor het Vredespaleis gestaan ( gesloten ) en bij gebrek aan op dat moment een zwembroek ook nog in de blote billen ( en de rest ) bij het Wassenaarse Slag in zee gezwommen. Als je ’t hebt over waar voor je geld dan kwamen wij (er) wel heel voldaan uit. Dineren in het Kurhaus ( viel een beetje tegen ) en ‘s-middags een lunch in een bekend Haags cafe-restaurant waarbij wij nog een knaap tegen kwamen (haagse bluf ) die vertelde dat ie heel lang minister-president was geweest en binnenkort sekretaris-generaal van de NAVO zou worden ……………………. ja ja en mijn zus was Napoleon abla bla bla etc. Nou ik heb het spelletje gewoon mee gespeeld en wat adviezen gegeven o.a. hoe ie dan die lul van een Vladimir P. aan zou moeten pakken om de speciale operatie in Oekraine te beeindigen . Hij zou mijn adviezen ter harte nemen dus ben ik benieuwd wat daar van gaat komen.

Zoals gezegd musea bezocht ……. ja ja ………….. nou toevallig wel ….. Huize Mesdag en daarna (elders ) panorama Mesdag, Escher in het paleis, Voorlinden, Mauritshuis, het Haags Gemeentemuseum en last but not least het Nationaal Automobiel Museum in Wassenaar.

Kortom een leuk lang weekend kwam ten einde en smaakte naar meer. Eerst maar weer eens even een beetje motortoeren, beetje padellen, beetje zeilen ……… Gaaaph ….. veel (vies woord ) aan de winkel 🙂

IRONIE IS ……………….

Ironie is de goedkoopste manier van omgaan met het leven omdat het weinig emotionele investering in jezelf en anderen vereist. De meest ironische persoon …………………… een geprivilegieerde geluksvogel die het leven niet al te serieus neemt omdat het leven zich zelden lelijk in hem vastbijt.

Aangepast citaat uit de Volkskrant welk ik zelf niet mooier kan uitdrukken 🙂 Lui, vadsig , in voor een grapje , niet rijk maar ook zeker geen geldgebrek kortom die geluksvogel ben ik. Die aardsluie geluksvogel had vier jaren geleden zijn supermooie en aparte BMW R1200 Cruiser ingeruild voor een modernere, snellere, veel beter sturende, beter remmende en uiteraard daardoor beter rijdende motor van ’t zelfde merk . Beetje spijt want ja ….. ’t was toch wel een heel apart fietsje. Maar ja, wat moet je nu met twee motoren ? Toch ?? Een week of drie geleden dacht ik ……….. eigenlijk was ie best wel een beetje een collectors-item aan ’t worden, stom dat ‘k ‘m weg gedaan heb en zat wat te browsen op internet toen ik een motorhandelaar ( onbekend ) tegenkwam in Ruinerwold wat achter Meppel gelegen eigenlijk mijn achtertuin is, zo dichtbij. Ooit mijn cruiser ingeruild in Eibergen tegen de duitse grens en nu zo vlak bij stond ie te koop. Krijg nou tieten ! was mijn reactie …. de MY-05-KR stond vlak bij, om de hoek als ’t ware, te koop. 27 jaren oud inmiddels met c.a. 12000 km meer op de teller. Met een beetje pingelen kwam ik op € 200,- hoger uit dan dat ik er destijds voor gekregen heb maar wel voorzien van nieuwe banden, remblokken, een uitgebreide buddysit met bagagerek, nieuwe knipperlichten etc. en in prima staat. Het rijden ermee in vergelijking met mijn huidige R1200R is alsof je een duik neemt in het oude testament. Belachelijke vergelijking , ik weet het maar alleen al de gedachte dat ik met deze fiets 17 jaren in bezit probleemloos in het uiterste zuiden van Spanje, Portugal, Frankrijk, Schotland, Oostenrijk, Italië en zelfs diep in Kroatië (Dubrovnic) ben geweest schept een band.

Slechts èèn wel zwaarwegend probleem(pje) …………. Wat doe ik nu met twee motoren ? 🙂

EEN CRUISE MAKEN

Als er iets is wat ik nog graag eens zou willen doen dan is dat bijvoorbeeld een cruise maken . Eerst als je aan boord komt aan het kamer pardon hutpersoneel een fikse fooi doneren. Dat schijnt zo te horen ook nadat je al een fikse reissom hebt neergeteld voor de reis op zich. Belachelijk natuurlijk maar ieder z’n meug zullen we maar zeggen. Vervolgens je uit laten laden in een of ander oord waarbij je een aantal uren later je weer moet melden want ja, ‘ t schuitje wacht niet op jou. ‘s-avonds naar het variété of de bingo want ja …. jezelf vermaken kan lastig zijn 🤪 de volgende dag herhaald zich het voorgaande kortom ‘t zal wel duidelijk zijn dat dit soort reizen aan mij niet besteed zijn. Nee , dan onze cruise … men neme de kleine motorboot “ de Gup”, haal ‘s-avonds de voorstoelen eruit, bouw met wat houtjes een onderstel voor een tweepersoonsluchtbed, kapje erover voor het slapen gaan en de volgende ochtend na een frisse duik het ontbijt en varen maar weer over Hollands mooiste/leukste waterwegen. Starten in Belt-Schutsloot in de Weerribben en vervolgens via Meppel naar Hoogeveen, richting Ter Apel en onderweg slapen in de boot.

Je passeert de nodige sluizen en bruggen meestal bediend door vriendelijk personeel met veel plezier in het werk en soms een galbak die er geen zin in heeft maar dat neem je op de koop toe. Na Ter Apel en richting Bourtange wordt het nog leuker want je koopt bij het pompstation langs het water een speciale sleutel waarbij je vervolgens de bruggen en sluizen zelf moet bedienen. ff wennen want je moet ook zelf natuurlijk de slagbomen laten zakken om het verkeer te laten stoppen, vervolgens brug openen voordat je de sluis in vaart etc….. best een beetje spannend in het begin maar uiteindelijk een gigantisch leuke belevenis waarbij het een satanisch genoegen geeft omdat jij bepaald wanneer die slagboom weer omhoog gaat.

Natuur, cultuur, je komt volledig aan je trekken want ja, zeg nu zelf …………….. rond de caraïbische eilanden of de Azoren kom je echt geen pissende ijsbeer tegen. Nou …… in of nabij de Groningse wateren dus wel.

Wat ook wel vermakelijk is t.o.v. zo’n drijvend flatgebouw is dat er niet zoveel mensen aan boord zijn. Deze meppelse schone kwam ik regelmatig tegen aan boord en heb derhalve vaak gezellige gesprekjes kunnen voeren ……… en zo.

Uiteindelijk hebben we een rondje Drenthe , Groningen en een stukje Friesland gedaan en begonnen en geëindigd in Overijssel. Een fantastische acht dagen waarbij opgemerkt dat het weer ronduit prima was en wat geluk want kort nadat we terug waren in Belt Schutsloot voor de jaarlijkse camping-barbeque vanaf 18.00 uur begon er een stortbui waarin we niet graag beland waren.

Kortom ………….. voor herhaling vatbaar en nu weer tijd voor het zware bestaan van enkele potjes padel per week, luieren, lezen, beetje motorrijden en andere leuke zaken. Zaken ??? Wie is er zo gek om een vier jaren geleden ingeruilde motor terug te kopen ? Ik ken die sukkel ……………. later meer ….. hou doe !

WAAR ZIJN WIJ DRUK MEE ?

Nou , als je deze en voorgaande onzin leest met eigenlijk niet zo heel veel zaken . Soms doen we net als of …….. dat schijnt te horen. Sta je bij een feestje, sherry in de hand. En kerel hoe is het met jou ? Ach je weet het hé …. druk druk druk a bla bla . Zelfs professionele neusuitvreters schijnen het altijd druk te hebben. Dat schijnt te horen zo . Als men jou vraagt hoe het gaat en je antwoord vervolgens ……. nou, niet zoveel te doen en als ik hier druk en daar voel dan heb ik ……………. sta je zo alleen en tegen jezelf te lullen. Nou , heel eerlijk deze neusuitvreter is er nog steeds niet toe gekomen te ontsnappen naar Ierland ( per motor ) wat begin dit jaar in de planning lag. Klusje hier, klusje daar, variërend van vriendin, dochter, buurvrouw of gewoon bij mij zelf in tuin of huis of op de camping , kortom de zomer kwam er aan en ik ben nog steeds niet weg. Bovenstaande foto is er een uit c.a. 1928 en geeft aan het schip “de Alma ” een salonboot waarop mijn opa heel lang kapitein is geweest. Dit schip was eigendom van de SHV oftewel de Steenkolen Handels Vereniging en werd gebruikt voor vertier en pr door de toenmalige Elon Musk van Rotterdam Daniël George van Beuningen ja inderdaad die waar het beroemde Rotterdamse museum naar genoemd is . Deze van Beuningen ging af en toe met zijn gezin op Zondag een tourtje maken op de Maas in Rotterdam en mijn opa/kapitein mocht dan zijn jongste dochtertje ( mijn moeder ) soms mee aan boord nemen. Via haar heb ik tal van verhalen over dit schip gehoord o.a. dat opa een keer trots thuis kwam en vertelde dat ie Prins Hendrik ( echtgenoot van koningin Wilhelmina ) aan boord had gehad. Dit schip nu in schaalmodel in een mooie klassieke vitrine kreeg opa kort na de tweede wereldoorlog cadeau van de firma toen ie met pensioen ging en was lange tijd na dien in het bezit van mijn oudste broer John. Broer John nu inmiddels 96 jaren en wat mij betreft met nog geen been nee zelfs niet met z’n kleine teen al in het graf, rijdt nog bijna dagelijks auto maar begint toch met het weggeven van allerlei zaken en zo is de Alma dus in mijn bezit gekomen. Hier en daar moest iets gerepareerd worden ( bijna 80 jaren oud ) en gereinigd want het model had heel lang bij John op zolder gestaan en heeft nu een plekje bij de overige schaalmodellen in mijn werkkamer.

Ja en ook zo breng ik de dagen door en komt er van het volgen van Wild Atlantic Coastway in Ierland natuurlijk weinig terecht. Vandaag echter, we schrijven 18 juli heb ik vanmorgen een leuke pot gepadeld en besloot ik vanmiddag een snipper(mid)dag te nemen. Af en toe moet je ook aan jezelf denken toch ? Dus na de lunch naar de stad gefietst, een besteld boek opgehaald, een fles Tonic gekocht en hiermee thuis gekomen een mix gemaakt met wat Gin en ijsklontjes , een koude Limoncello uit de koelkast, een zak chips erbij en het grote genieten in de achtertuin kon beginnen.

Ja, ’t is een zwaar leven maar ik hou toch wel goede moed. En oh ja, eind van deze maand gaan de buurvrouw en ik een cruise maken.

Oh Oh Oh wat verveel ik mij!

Als je deze bovenstaande titel leest dan weet je natuurlijk al dat op dit blog “niets is wat het lijkt, ’t lijkt ook nergens op 🙂 en het is zelden de waarheid. Ook vandaag zitten wij ver van vervelen af. Het is maandag, het zeikregent al de gehele dag waardoor de zaken die ‘k wilde gaan uitvoeren geparkeerd staan. Ik kwam vorige week in de schouwburg Lia tegen die ik nog van ruim dertig jaar geleden ken vanuit de vorige woonplaats Oosterhesselen waarbij ik vertelde alweer 10 jaren te lanterfanten en onzin op dit blog te schrijven, de vraag stelde of ik mij niet verveelde ??? Lachen natuurlijk want het antwoord was en is ” mens, ….. ik kom tijd te kort ” ………… en da’s echt geen cliché . Plannen voor een motortocht naar Londen en daarna door naar Ierland…….. komt niets van, geen tijd. Plannen voor een motortocht naar Albanië, geen tijd. Thuis klussen de stratenmakers bij mij in voor en achtertuin, wil je toch wel graag bij zijn. Op de camping moet er een schuurtje gesloopt/vervangen worden. Het zeilbootje vraagt wat aandacht op ’t gebied van onderhoud en kleine aanpassingen. Heb er meer aan gesleuteld inmiddels dan mee gevaren. Vrijwilligerswerk doe ik niet aan ( veel te lui voor ) , oppassen op de kleinkinderen alleen op verzoek als de betrokken ouders qua planning omhoog zitten. Kortom druk, druk, druk met onnozele dingen mijn intelligentieniveau waardig. Genieten kun je op de meest simpele wijze iedere dag weer. Deze laatste zin is een kapstokkie naar bovenstaande foto want, ……. lieve lezertjes, wat wij daar zien is een leeg gevreten mosterdkuipje van de Hollandse Eenheidsprijzen Maatschappij . Ja ha, die verkopen volgens mij al sinds 1930 halve rookworsten in een puntzakje en tegenwoordig krijg je daar in dit kuipje je mosterd in gepresenteerd. Al sinds mijn achtste levensjaar eet ik met genoegen rookworst van de HEMA . Leuk leven kun je doen met een Porsche 911 scheurend met 250 km/uur op de autobahn , je kunt ook in Meppel een beetje rondkijken/filosoferen terwijl je een stukkie worst zit te verorberen. Stuk goedkoper en net zo leuk. Dit zo opschrijvend bedenk ik mij dat ik al eens met de Z4 250 km/uur ( harder ging ie niet ) gereden heb met notabene de cabriokap open dus ja …….gaaaaap , geef mij die worst maar.

Over eten gesproken ……. dat kan natuurlijk bij Jonnie Boer maar ook gewoon op de camping of in de tuin thuis met een skottelbraai . Een heerlijk instrument, veelzijdiger en makkelijker dan dat geklooi met een (houtskool) grill en als het dreigt te gaan regenen dan zoek je een oplossing m.b.v. een nog te slopen schuur.

Over dat reizen ( lees vluchten voor dat kl….weer ) dat is momenteel niet zo aan de orde tenzij ik de heleboel in de steek laat want de vriendin kan al sowieso niet mee vanwege werk en ….. hondjes ! Jaha één der twee mormels is plezierig op stap geweest in Leeuwarden en kwam zwanger terug in Meppel zodat we nu ook nog eens drie minimormels hebben die je niet zo maar alleen kunt laten.

Nog even terug naar simpel genieten …………… Heb thuis een megascherm (80″) voor de voetbalwedstrijden etc. en als ik iets op de Iphone wil zien een houdertje van Ikea van €3,- maar als ik op nr 17 ben , waar die arme maar wel lieve dame woont ( die heeft al die dure spulletjes niet ) dan moet je bij gebrek aan een Iphonehoudertje ( je moet tenslotte haar maar ook je bierglas vasthouden ) een grandioze oplossing voor ’t kijken naar een voetbalwedstrijd.

ZEILEN MET (EEN ) ERVARING

Op het water een ervaring of een aanvaring …………. beide kunnen naar aflopen maar dat hoeft niet per se. In ons geval ervaring die afliep met een …………. ” Nou dat weten we dan ook weer ”

Het begon zo mooi …….. windkracht vier en we ( Rob en ik ) inmiddels geleerd dat als je ’t grootzeil volledig in top wilde hebben dat moest hijsen met de kop in de wind. Doorgaans doe je dat altijd al maar hier ging het even om de laatste 50 cm wat de vorige maal niet wilde lukken. Ook het probleem met de diepte ( zwaard loopt aan de grond ) hadden we opgelost en na wat gestuntel op weg richting Arembergergracht. Enkele malen een slag maken om voor gaats te komen en zie …….. zo snel waren wij er nog nooit doorheen geweest. Op de Belterweide ging het ook prima echter naarmate we meer noordwaards gingen werd het wel ruig allemaal, dreigden aan lager wal te komen en moesten terug. Fikse koppen met schuim inmiddels en veel water over. Zeil naar beneden en dan maar op het motortje terug. Alleen zo’n motortje heeft brandstof nodig en toevallig had ik zonder zeil de vorige dag een aardig tochtje gemaakt. Na dus een klein eindje geprutteld te hebben dacht ’t motortje ……. doe ’t nu zelf maar. Hoe we daar weg gekomen zijn weet ik niet meer maar ’t is gelukt en richting de zuidkant van die zelfde Belterweide werd het aangenamer en wat rustiger zeilweer. Wel inmiddels helemaal zeikend nat besloten om maar terug te gaan en al laverend nu die zelfde Arembergergracht in. Weinig wind, rustig vaartje, aangenaam klimaatje kortom de sfeer aan boord was prettig en ik besloot eens even nog naar ’t motortje om te zien want als we dat nog aan de praat kregen zou ’t een stuk sneller gaan. Omdat we al eens aan één der zijden in het riet aan de grond gezeten hadden besloten om het zwaard maar op te halen. Achteraf hoorden we van echte stuurlui …….. “nooit het grootzeil voeren zonder zwaard ” edoch dat was achteraf want terwijl ik aan het motortje prutste hoorde ik achter mij ( beschaafde vertaling ) Oh nee hé en in werkelijk no-time lagen we op de zij. Ik kon nog net op de zijkant blijven staan met de schouders boven water en Rob kwam even daarna proestend boven. We konden niet veel meer doen dan de c.a 10 meter naar de kant zwemmen en daar beteuterd kijkend op de paaltjes gaan zitten rillen want boven kwam ie niet meer. Om een lang verhaal kort te maken, ‘s-avonds heeft Eddy van de camping “de Groene Draeck ” terug gesleept en is ie de volgende dag omhoog gehaald en leeg gepompt .

Afgelopen dinsdag begonnen met reinigen, motortje demonteren en water eruit halen en donderdag liep alles weer en klaar voor nieuwe avonturen.

LUXEMBURG DEEL 2

Bovenstaand beest ( niet die in ’t blauw) staat niet in/op Wallstreet NY Manhattan maar gewoon in Clervaux voor ’t hotel. Moest hier even aan Wallstreet denken want je komt dan al snel op geld, geld, geld. Nou hier in Luxemburg zie je aan alles dat het een rijk land is. De auto’s die hier voorbij tuffen zijn geen van allen basismodelletjes maar uitsluitend de meest luxe uitvoeringen. Het asfalt hier is ( Paus Paulus ) het kussen waard, niet één scheurtje of vlekje op de weg, zeer nette huizen, geen enkel krot. Het openbaar vervoer van bus tot trein in het gehele land(je) is gratis kortom aan geld geen gebrek.

Een mooi land met leuke plaatsjes en dorpjes wat dus ook mooie plaatjes oplevert waar het leuk wandelen is.

Dat gratis openbaar vervoer sprak deze luie rat wel aan en ook de rattin is meestal tuk op een koopje dus moest dat maar eens uitgeprobeerd worden. Met de fiets naar het stationnetje, fietsen in de trein, uurtje treinen door een leuk landschap en zie daar was Luxemburgstad al. Groter station, dat wel maar ook even proper als in het kleine Clervaux. Luxemburg kent een boven en benedenstad met een behoorlijk hoogteverschil, wij kennen onze stadsfietsjes ( hadden geen oude mensen-E.bikes bij ons ) ………… en dachten ……………… als we dat maar gaan halen. Nou ……….naar beneden met een gigantische snelheid geen probleem , daar rond gereden en leuk apart (thais) gelunched in een sjieke zaak maar toen nog naar boven. Die rijke Luxemburgers echter hebben overal een oplossing voor want ergens ( wederom gratis ) vonden we een enorme lift met ruim plaats voor de fietsen die ons c.a. 80 meter hoger bracht waarbij je in enkele minuten weer in de bovenstad was.

Daar in die bovenstad tref je de luxe winkelstraten met o.a. het luxe warenhuis Galerie Lafayette waarbij je als je je begeeft naar de bovenste verdieping een dakterras vind met een geweldig uitzicht en een motor. Een motor ?? Ja, een heuse Indian waarbij je je afvraagt hoe die daar nu is gekomen.

Wederom beneden sta je nog steeds in die luxe winkelstraat met z’n Louis Vuitton, Gucci, Prada en Zeeman …….. huh ? Nee, grapje , die zit daar niet. Ik wilde nog wel ff een klokkie scoren maar wist niet of ik nu de toko rechts of links zou nemen 🙂

In de namiddag met de gratis trein terug , de volgende dag in de trein naar het noorden gestapt en het volgende station uitgestapt en door de bossen en over velden 12 km terug gelopen. Leuk, leuk,leuk …..

Eind vd week het bootje te water laten en zien of er weer gezeild kan gaan worden en als het weer daarna wat opknapt grootse plannen ( voorlopig plannen ) voor een motortrip naar Greenwich ( London-zuid ) en daarna door naar Ierland voor de  Slí an Atlantaigh Fhiáin of in gewoon Duits the Wild Atlantic Way de meest westelijke motorroute in Europa c.a. 2500 km . Kiep in tatjs hè …………………