Ja, dan ben je weer thuis in dat inmiddels koude Nederland, op het moment van schrijven nauwelijks 7 graden en ga je weer over tot de orde van de dag. Dat begint bij mij met laat uit bed, verder wakker worden, krantje lezen. Daarna denken we aan enkele huishoudelijke taken ( alleen denken ) , dit stukje schrijven en er achter komen ………… heb dit al eerder hier beweert dat Spanje mij wel ligt. Vriendelijke mensen, lekker klimaat, niet duur en natuurlijk fantastisch eten. Je neemt altijd wat mee naar huis, ook in de figuurlijke zin en zo kwam ik er achter dat Paella maken niet moeilijk is en fantastisch kan smaken. Na in Baskenland al kennis gemaakt te hebben met de Pintxos was de volgende uitdaging natuurlijk de Tapas. Iets groter ( doorgaans ) dan de Pintxos maar zeker zo lekker. Heb vervolgens i.v.m. de verjaardag van de jongste twee spruiten die hier gevierd zou worden ongeveer een dag in de keuken gestaan en kreeg op de dag zelf nog hulp van twee keukenprinsesjes.
Continue Reading →
En wat doe je dan zoal in zo’n stad ? Nou …… wat denk je van bijvoorbeeld koekjes kopen bij de nonnen ……… Lopend door een gewoon smal Sevilliaans straatje met ergens een enorme poort met daar weer in een loopdeurtje met daarop een A4tje met de prijzen van diverse soorten koekjes. Binnen kom je op een geheel gesloten bnnenplaats waar in een der muren een nis met een luikje en een bel. In de nis een mini draaideurtje waar je geld in kan leggen………. het deurtje draait , weg geld, deurtje draait na enkele ovenblikken nogmaals en zie, daar liggen de koekjes……… ja uhhhhn en m’n wisselgeld…..? Wat meer tellen later……. deurtje draait weer en daar ligt de change…….. grappig. Boze tongen beweren dat deze nonnen slechts gekleed gaan in een voetbalbroekje en een stropdas dragen. Wie zal dat weten…..? Persoonlijk lijkt ’t mij een doodnormale zaak als je zo je koekjes aan de genderneutraal brengt.
Draaideurtje bij de koekjesverkoop.
Na de koekjes ga je naar de “champignon”…………uhhh pardon……. ik bedoel de Metropole Parasol in de volksmond de champignon genoemd. De hoogste en grootste houtconstructie in de wereld en waarschijnlijk ook ver daar buiten. Ga met de lift omhoog, heb een geweldig uitzicht over de Sevilla en verbaas je over hoe dat allemaal in en aan elkaar zit. Zie de foto bij aanvang van dit epistel………… en hier onder.
Verder leuke smalle straatjes, pleintjes met terrassen en overal die tapas in de aanbieding. Een der avonden naar een flamengo-voorstelling met diner geweest. We hadden vanaf een verhoging prima zicht op het dansvloertje waarbij een dame en/of heer knetterhard met hak en teen een roffel ten gehore brengt en de dame al dansend ook nog eens de castagnetten laat uhhh…. ja uhhh, rammelen, trillen,klepperen, wie ’t weet mag het zeggen kortom een kleurrijk en luidruchtig spektakel waarbij jij intussen ook nog eens drie gangen opgediend krijgt. Nou, ……. da’s werken hoor voor iemand die al bijna vijf jaar geen flikker meer uitvoerd .
Schitterende gebouwen door de gehele stad.
Fietsen gehuurd, doen we altijd in zo’n stad en vervolgens overal naar toe. De mooiste plekken, straten en lanen, gebouwen, kortom van alles kom je dan tegen.
Het Real Alcazar
Een eenvoudige tourist .
Vier en een halfuur in het Alcazar.
De volgende dag met de auto naar Cadiz en op de terugweg Jerez de la Frontera aangedaan want ook de sherry moest geproefd gaan worden op de plaats van oorsprong. Naast de Fino, Dry en Medium Dry heb je ook nog de Cream (dikker en zoeter) en Pedro Ximenez oftewel PX . Dit laatste diende natuurlijk ook geprobeerd te worden. Je schrikt als de ober het inschenkt ………….. bijna zo dik als stroop met een kleur die ligt tussen die van stroop en teer en zoet ………. nou ja …… weer een ervaring rijker.
De laatste dag wat gezworven door de omgeving en ook de noordelijke wijk van de stad en rond 18.00 uur richting luchthaven waar nog een akkefietje met de autoverhuurder die ons een schade wilde aansmeren. Na overleg met Sunnycars in Nederland besloten die schade domweg te accepteren omdat e.e.a. toch verzekerd was en vervolgens de grote zilverkleurige ( pietsie groen erbij ) vogel in voor de thuisvlucht, aankomst rond 23.00 uur en de derde vliegvakantie dit jaar was weer teneinde.
In de ochtend aangekomen op Sevilla-airport oftewel een soort Madurodam-Schiphol waarbij direct de voordelen van zo’n miniluchthaven opvallen , je haalt je bagage van de band, loopt c.a. 50 meter en je bent bij de balie van de autoverhuur waar geen eindeloze rijen . Autootje inchecken, waarbij men eerst nog even tegen meerprijs een grotere auto probeert te slijten echter…… ik vind voor met z’n tweeën een Fiat 500 een prima bakkie dus die zou ’t zijn en blijven. Vervolgens de B&B links laten liggen en direct Sevilla in. Koffie drinken op een terrasje, parkeren bij een groot luxe hotel en verder lopen. Eerste indruk een fantastisch mooie maar ook leuke stad. Eind vd dag naar Finca la Luz, 20 km buiten de stad , kennismaken , uitpakken en plannetjes maken.
Continue Reading →
Ja, en als je dan drie weken thuis bent is het eigenlijk tijd voor weer een vakantie-tje . Daar laatst Spanje ons prima bevallen is dit keer maar eens voor de verandering naar Spanje. Weliswaar zuid-spanje dit keer i.p.v. noord-spanje maar in ieder geval Spanje. Aardige mensen daar, aangenaam klimaat en doorgaans niet duur kortom Spanje moest het dit keer maar weer eens worden.
Duidelijk intro zo om aan te geven dat wij dit keer naar ……………. nee he’ ………….. Een finca is spaans voor boerderij en via booking.com kwamen we bij Finca La Luz. Een adres c.a. 20 km buiten Sevilla de stad die we wilden bezoeken. Huurautootje reeds geboekt, fietsen ook verkrijgbaar dus dat moet gaan lukken.
Volgens mij heeft deze finca geen kippen los lopen of scharrelvarkens en ook geen WC met een hart-vormig gaatje in de deur , nou ja we gaan het ontdekken.
De volgende dag verder naar het westen gereden met als reisdoel Santander. Wat wisten wij van Santander ….? Nou arbeiders en overige ongelukkigen, helemaal niets dus en toen we de stad naderden en industrie, containerkranen en allerlei bedrijfsterreinen zagen hadden we zoiets als ..tsja …… is dit het. Aangekomen op de plaats van bestemming werd de omschreven indruk er niet beter op want het huisje welk wij gehuurd hadden was klein, schoon en netjes ingericht maar was gelegen op een stuk land met aan een zijde enkele bedrijven, in de verte mega-torenflats, dichterbij een niet voltooid viaduct van een autosnelweg kortom ……….. Nou ja ……. geboekt (airbnb) is geboekt en meteen was ook duidelijk waarom er alleen foto´s op de site stonden van het interieur en niet het uitzicht.
Maar dan …….. rolluiken welke zo goed sloten en derhalve geen licht door lieten dat je niet voor negenen wakker werd, een prima bed , 10 minuten rijden voor een prima strandje en via een tunnel dwars door de stad bereikte je een schitterende boulevard , leuke en luxe winkels, aangename terrasjes en uiteraard de nodige pintxosbars. ´s-avonds krioelde het er van de mensen, derhalve een aangename gezellige sfeer kortom Santander helemaal top ! En het huisje ……. ach …… de luiken dicht ( ook die van ons ) en het was prima zo.
De derde dag hier een tocht langs de kust in westelijke richting, je ziet dan ook de eerste Camino-lopers op weg naar Santiago de Compostella herkenbaar aan de schelp welke aan de rugzak bungelt. Leuke plaatsjes, schitterende stranden, niet druk kortom helemaal naar de zin.
Uiteindelijk geeindigd in het plaatsje Suances waar het wemelde van de , uitsluitend, visrestaurantjes. De volgende dag hier naar terug voor het opnemen van de benodigde vitamine D voor Sandra.
Morgen rijden we 100km terug in oostelijke richting naar Bilbao waar we een apartement geboekt hebben voor twee nachten. Ben benieuwd wat dat nu weer voor een hut wordt.
Al een aantal jaren gaan S. en ik inmiddels tweemaal in de zomer met vakantie en na zuid-Italie in juni was het dus nu tijd om eens richting noord-Spanje te gaan.
Continue Reading →
Get my kicks on ……ja ja ja ………… en wat heb je na deze Italie-vakantie dan zo al uitgevoerd ? Nou , ………. dit maal best wel iets. Lang had ik al het plan om als ik m’n keuken ging faceliften dit zelf uit zou voeren. Ik hoor het S. nog zeggen ” dat ga je toch zeker niet zelf doen hé ?” en het antwoord mijnerzijds ……. “nou en, hoe moeilijk kan dat zijn ” , nou arbeiders en overige ongelukkigen het zat niet helemaal mee maar met wat improviseren, nadenkend over oplossingen en af en toe een handige tip ben ik er toch gekomen.
De te vervangen keuken had ik 24 jaren geleden zelf ontworpen dat zou dus ook deze maal wederom gebeuren. Eind januari besteld en pas in juli geleverd verdiende niet echt de schoonheidsprijs maar omdat ik telkens aangaf dat ik geen haast had was dit slechts een rimpeltje in de vijver der problemen. Persoonlijk vis ik bij voorkeur in de vijver der oplossingen en ik moet zeggen die gaf wel enkele golven. Speciaal extern laten inmeten ( bij een granieten blad zaag je er niet makkelijk een stukje af ) en bij uiteindelijk aflevering er achter komen dat e.e.a. niet echt klopte. De muur in-frezen bleek een oplossing en zo waren er nog enkele hobbels die genomen dienden te worden. Op z’n voorzitters dus eerst ‘s-morgens het krantje,ontbijtje en koffie en daarna pas de keuken en ook niet in de weekends dus ja, snel ging het niet. Na een ochtendje behangen met S. voor de fotoposter van Brooklin-bridge bleek de ondergrond niet juist gereinigd te zijn en kwam na enkele uren het geheel er weer net zo hard af als dat ’t aangebracht was. Kortom het meeste zat mee ……………maar niet alles.
Het uiteindelijke resultaat stemt mij zeer tevreden en daar gaat het om. Tussendoor een beetje squashen, niet te veel want het was wel erg warm in juli en begin augustus is het nu weer zo ver dat wij maar weer eens op vakantie moeten. Over vakantie gesproken ( dit woord kan mij op deze site niet vaak genoeg getoond worden) , toen JC en ik per motor afgelopen oktober op het eiland Vis in Kroatie waren werden daar de opnamen van de film Mama Mia 2 afgerond. Deze film nu was in premiere begin augustus dus die moest gezien gaan worden al soieso om te zien of er nog bekende plekjes te zien waren …………… nou plekjes …….. just one place.
Dat fucking pad , zie “en nu van Korcula naar Vis ” van okt. 2017 kwam enkele malen in beeld voor de rest was het gewoon een leuke “feel good movie”
Komend vanaf ons vorige verblijf in San Cataldo Brindisi aan gedaan. Een wel aardige stad met terrassen/restaurants aan de haven waar overigens op dat moment speedboot races werden gehouden.
Continue Reading →
Ja, we zijn er weer. Dit keer beide vliegend af Schiphol en niet zoals vorig jaar met de brommert. Dat ” Bella” valt overigens tot nu toe wel mee want de weg van Bari-airport naar onze eerste bestemming, c.a. 180 km rijden ging o.a. door een industriegebied doch vandaag gaan we na het ontbijt de omgeving eens verkennen en zien waar we beland zijn.
Continue Reading →
Al enige tijd had ik de wens om eens een keer mee te kunnen varen met een binnenvaartschip. Bijvoorbeeld de Waal, Rijn of IJssel eens van de andere kant te zien, leuk, maar met name de sfeer aan boord wilde ik mee maken. Continue Reading →
