Al weer bijna drie weken geleden dat de voorzitter heerlijk in het zonnetje in de tuin zat te mijmeren over o.a. wel een nieuwe motor of toch maar niet, wel een andere auto of toch maar wel ……… huh …? Er is die afgelopen weken al weer veel gepasseerd. Moeilijk te vatten voor een transpirerende arbeider wellicht maar toch ……………….. Leuke dingen ja natuurlijk , daar leven we van. Maar ook een tragisch geval wat (helaas) weinig met leven van doen had. Destijds (aangetrouwde ) neef Martin uit Utrecht, ik zie hem nog voor me 42 jaar geleden trots als 17 jarige op z’n pas verworven Puch met hoog stuur, nadien (gelukkig) een levensgenieter pur sang waarmee ik vorig jaar in de sauna nog zat te mijmeren over het heerlijk lanterfanten in het vuttijdperk heeft dat niet meer mogen mee maken. De plannen waren er, jawel en de mogelijkheden ook edoch twee weken geleden ( 59 jaren ) zijn crematie …. dat vreet aan je. Binnen drie maanden van huisartsenbezoekje tot overlijden ……………… dat gaat niet zomaar aan je voorbij, daarover pieker en peins je. Dat we sterfelijk zijn wisten we al ( op een enkele gek na ) maar de wijze waarop en wanneer overvalt je ( mij althans ) elke keer weer. Terug naar het leuke en leve het leven. De voorzitter zag ergens een dikke BMW staan compleet met rood leren interieur ( patseriger kan bijna niet ) en dacht ……. k’eb natuurlijk geen andere auto nodig maar om de schrijver Leonard Huizinga maar eens te citeren ” Je leeft maar zo kort en je bent zo lang dood ” waarom ga ik niet eens “op chic” . Bij de jacht op dat soort auto’s ( hier spreekt een ervaringsdeskundige ) is het ook zo dat je een hart hebt en een verstand. Dat laatste ( niet te geloven natuurlijk ) was tot nu toe wat groter dan het hart. Dus staat ie nog steeds niet voor de deur . Echter vanmiddag was de voorzitter bij Ikea , ja , ook ik begeef mij wel eens tussen het gemene volk om slechts een legbordje voor een al lang in bezit zijnde kast te kopen en welk een onheil overkomt mij. De maten van de huidige kasten zijn aangepast dus moest ik genoegen nemen met een legbord van wat grotere afmeting. Questie van een stukje afzagen zou je zeggen wat ook zonder meer waar is. Echter ………. die paar centimeter zorgden er wel voor dat ik aangekomen in de Ikea-garage vervolgens behoorlijk aan het pielen was teneinde de plank in het niet al te grote kofferbakje van Citroentje te krijgen. Schuw rond kijkend , je wilt niet al te lang voor Jan met de korte achternaam ( Jan-lul dus ) staan bleef ik plots als gebiologeerd ( ja zo heet dat ) aan de grond genageld ( dat heet ook zo ) staan en kreeg terstond een verhoogde hartslag, zweet brak ( bijna ) overal uit , ogen rolden in de kassen, bloeddruk rees tot gevaarlijke waarden, haren gingen rechtover …………. ha nee dat laatste is overdreven. Daar stond er een …….. juist achter mij …… zo’n dikke vette , brede Z4 ………. zijn bi-xenons priemden als dolken in mijn ( ja, ook nog ) sidderende lijf. Ja toegeven …….. het leven kan zwaar zijn………. ik geef het je te doen daar midden in zo’n Ikea-garage. Je moet dan wel heel sterk in je “Floris van Bommels staan.
Brrrrrrrr ……. even jezelf herpakken heet dat en voort maar weer met het uitvoeren van plezierige en onnuttige zaken. Ik weet er wel een paar te staan zo hier en daar maar ja, zal je altijd zien druk druk druk. Morgenavond naar de Elvis Presleyavond van Frederique Spigt. Donderdag en Vrijdag naar Eindhoven voor de Dutch Design Week, Zaterdag koken voor de visite, Zondag lunch in Zwolle op uitnodiging van de twee jongste spruitjes. Die zijn beide op dezelfde dag jarig ….. toch knap . Dinsdag daarop naar Sandra want Woensdag vertrekken we naar Lissabon, je moet als voorzitter natuurlijk wel een beetje reizen. Dus ja daarna komt die Z4 wel weer een keer in beeld ……………………… of niet natuurlijk ………………. je weet wel ………. hart, verstand, hart, verstand, hart, verstand…. ’t is net een cupfinal ……. wie gaat er winnen ? Wat maakten wij verders nog mee voor bijzonders afgelopen tijd ?………………. Nou …………….. het volgende, eergisteren zat de voorzitter op z’n gemak ( kan ook moeilijk anders ) een puzzeltje op te lossen in de trein op weg naar huis . Het was niet druk in de dalurenintercity en naast mij (andere zijde gangpad ) zat een nette casual geklede heer die z’n gewone gsmmetje ( dus geen smartphone oid ) pakte en aan het bellen ging. Nou ……… of je nu wil of niet en bezig bent of veinst dat te zijn, in zo’n stille coupe hoor je natuurlijk alles. Het gesprek begon vriendelijk en beleefd dat laatste bleef het trouwens ook maar gaande weg kreeg ik toch de indruk dat de gebelde telefonisch/juridisch aardig in de klem genomen werd. Passages als ” en mocht U twijfelen aan mijn woorden dan checkt U de kamer van koophandel in Luxemburg waarbij duidelijk wordt dat wij sinds gisteren 50% van de aandelen van bv ……? bezitten en dat uw mijnheer ………(?) niet zo maar weg komt met anderhalf miljoen euro. Oh ….. merkwaardig….. U kent mijnheer X helemaal niet, hoe komt het dan dat U …………. luister goed, ik ben een eenvoudige jongen maar dat geld komt terug dat verzeker ik u nu, goedschiks/kwaadschiks, het feit dat U weigert namen te noemen c.q. mensen te kennen waarmee U overigens wel vorige week gezien bent maakt dat U als medeplichtige gezien zal worden bij de rechter als wij ………. dus heel slim bent U niet ……….. ( even later ) oh, U kent mijnheer …? dus wel …… Ik zat met gespitste oren eerste rang en van puzzelen kwam niet veel. De man hing op , keek mij aan en zei zuchtend, …….. hier kan ik zo slecht tegen he’ zulke gigantische criminelen en dan denken ze met dit soort constructies weg te komen. Vervolgens kreeg de voorzitter college in hoe je de kluit geraffineerd kon besodemieteren . In welbespraakte termen ( de man gaf aan een juridische achtergrond te hebben) vertelde hij mij dat ie dat tuig liever besproeide met een kalasnikov voorzien van vers magazijn maar dat ie zo dom om dat echt te doen ook niet was. Nee, en dat verwacht dat tuig ook niet, die verwachten een rechtzaak maar hebben hier wel buiten de waard gerekend. Deze jongen is lid van een Amsterdamse motorclub en dat zeggende trok hij z’n col weg van de hals waarbij een gigantische tatouage zichtbaar werd. Ik heb andere methoden om af te rekenen met dat gajus. En het leuke is dat in die kringen dat absoluut niet verwacht wordt. Een bezoekje afleggen voor een persoonlijk gesprek met achter je een paar fors gebouwde vrienden doet wonderen. In Zwolle moest hij er uit en vond ik het jammer dat er een einde aan dit gesprek kwam. Ik kreeg netjes een hand en wij namen afscheid. Enigszins verbijsterd de reis vervolgend naar Meppel bleef het bij mij nog lang spoken in de hersenpan.
Via de statuten van deze stichting is voornamelijk vastgelegd dat wij ons vooral niet met nuttige zaken dienen bezig te houden. Luieren, lanterfanteren en zalig nietsdoen is dan ook ons devies. Daaraan denkend gezeten in mijn achtertuin in de perfecte (eind) sep-temberzon herstellend van een griepje waarbij ik minder energie aan boord had dan een naaktslak in een vrieskist ( komt overigens wel vaker voor ) bedacht ik dat je om lid te zijn van deze stichting een aangeboren talent moet hebben voor het vermogen in alle omstandigheden heerlijk te kunnen suffen, te dutten, kortom zich bezig te kunnen houden met niets. Op deze namiddag (we schrijven 30 sept.) waarbij ijver Nederland zoals het hoort bezig is met hard werken teneinde het BBP omhoog te krikken zit ik hier in de tuin te bedenken of ik nu een nieuwe motor zal kopen (niet echt noodzakelijk ), een andere auto (ook niet echt nodig ) of wellicht beiden. Moet ik ook weer niet te lang over doen want denken kost ook energie. Als het om een motor gaat dan moet dat een gerenommeerd merk zijn met een zekere historie voorzien van cardan of snaar (natuurlijk niet zo’n ordinaire regelmatig te moeten smeren ketting) te denken valt dan aan BMW, Triumph, MotoGuzzi, Harley Davidson of (aardige nieuwkomer met een beroemde naam ) Indian. Eigenlijk valt HD al snel af omdat ik dat merk associeer met rijders met van die touwtjes onderaan hun armen, type linedancer en daar wil ik niet bij horen. Bij voorkeur een 2 cyl. chopper zodat BMW eigenlijk ook al afvalt. De enige chopper die ze daar in Beieren gemaakt hebben bezit ik al ( prima fietsje maar een nieuwer model is er niet ) blijven over Triumph, Guzzi en Indian . Dan volgt nog het het proces van de technische beeldvorming ( wat kost dit een ontstellende energie ) waarbij te denken aan ……. niet van die grote kachelpijpen als uitlaten, geen waterkoeling, niet al te grote (zichtbare ) oliekoelers, geen spaakwielen en toch wel minimaal ABS en last but not least niet al te naked. Dan heb ik het alleen nog maar gehad over de motoren ………. bij de auto’s is het nog iets ingewikkelder daar zal ik U voorlopig niet over lastig vallen. Al met al …….. zo gezeten in mijn zonnige achtertuintje ………… We moeten het ook weer niet “te” druk krijgen he’ …………………
De terugreis verliep voorspoedig alleen jammer dat er veel tijdverlies was bij het starten (lang moeten wachten op toestemming ) en landen op de polderbaan wat ook weer 20 min. taxieën opleverde. Tijdens de reis zelf (nauwelijks 6,5 uur ) leken wij wel te vliegen uhh ? en op de bagageband hadden we supersnel de koffers in handen. Naar Monnickendam en kort daarna met het Citroentje naar Meppel. Thuis veel te veel te doen zoals uitpakken, wassen draaien, de volgende dag strijken, koffer opbergen even de buren bezoeken met een bloemetje en danken voor de goede (thuis)zorgen. Kortom ik moest maar eens op vakantie om wat uit te rusten. Even wat plannen …………. Zondag in Biddinghuizen de BMW Motorradday lijkt mij wel leuk, komende week de Frankfurt Autosalon, 3 oktober in Assen de supercupraces en later in oktober in Eindhoven de Dutch Design Week. Wel snel even wat tussendoor gaan uitvoeren……. leuk museumpje oid, kortom er wordt aan gewerkt ( vies woord trouwens ).
Gisteren weg gereden vanuit Philadelphia, na nog even getankt te hebben, da’s echt lachuh hiero. $1,90 voor een gallon komt neer op ongeveer 0,45 ct voor een liter benzine. Niet zo moeilijk te bedenken waarom hier van die grote auto’s met huge engine’s rijden. Na begonnen te zijn op de interstate ( beetje saai ) maar terug gegaan naar een kleinere weg, je ziet dan meer van het amerikaanse leven en komt langs aardige koffietentjes. Op een gegeven moment raakte het daar vast en toch maar weer de interstate op gegaan richting Brooklin. Daar aangekomen zagen we op de borden Coney Island. Yes ……….., dat moet gezien gaan worden. De Volendammers onder de New Yorkers trekken daar heen in hun vrije tijd het is dan ook een soort mengeling van Volendamse kermis met een fikse snuf Valkenburg. De beroemde houten boardwalk bekend van veel films ligt er nog steeds en je kunt je er laten fotograferen met een heuse slang om je nek.
| Vergane glorie. |
Slang om je nek, leguaan op je hoofd, welkom op Coney Island. |
Werkelijk “ the place to be “ maar niet echt ………… We bestelden het kleinste kinderijsje voor $3,50 en je krijgt dan een kuipje vergelijkbaar met 3 coupe’s in Nederland. Na 3 kwartier hier geweest te zijn ( lang genoeg ) de weg terug opgezocht en verder op weg naar Merrick op Long Island. In Merrick zouden we de laatste dagen te gast zijn bij Marie en Tom, zij een francaise en hij een volbloed yank. Na een heel hartelijke ontvangst daar en de koffers etc. uitgeladen te hebben werden wij uitgenodigd om mee te gaan naar hun al meer dan veertig jaar oude strandhuisje om daar aan zee een glas wijn te gaan drinken. Daarna zijn wij met z’n vieren gaan eten bij een perfect italiaans restaurant. De volgende dag zijn wij richting “ the Hamptons ” gereden, de plaatsen waar de superrijke amerikanen optrekjes hebben van geloof het of niet ( de plaatselijke makelaarskrant gaf het aan ) van bijvoorbeeld $147.000.000,- ………….. complete paleizen dus. Wij waren korte tijd in het plaatsje Sag Harbour en wat daar direct opvalt is dat er een zeer hoog Ferrari, Lamborgini en Bentley-gehalte aanwezig is. De volgende dag inchecken voor de terugreis, afscheid nemen en de Hertzbak retouneren waarna wij terug vlogen richting Amsterdam.
I walked the avenue till my legs felt like stone I heard voices of friends vanished and gone …………in the Streets of Philadelphia.
Gisteren in Washington lopend vanaf het Capitool richting China Town koffie gedronken in het gigantisch ( heb ik dit meer gehoord ) grote Central Station. Voor de monumentale ingang daar hangt een enorme bel met inscriptie welke een replica is van de Liberty Bell van 1776 die in Philadelphia hangt. Beetje toeval want die avond pas besloten wij om toch nog door te rijden naar Long Island en een (tussenstop) hotel te zoeken in Philadelphia. Na onze spullen in dit hotel gebracht te hebben besloten om het centrum op te zoeken en ook daar te gaan eten. Het enige wat wij wisten van deze stad was ( volgens een in Frankrijk laatst ontmoet Tsjechies stel ) dat het een heel leuke stad zou zijn ………………….. nou, ……. minder voorbereid kun je toch niet zijn. Laat nu toevallig hier in Philadelphia de originele Liberty Bell hangen die geluid is in 1776 tijdens het lezen van de declaration of independence. Nadien nog 8 jaar onafhankelijkheidsoorlog tegen de Britten en de republiek was een feit. Philadelphia is een heel gezellige stad ( historisch centrum ) met oude huizen en in tegenstelling tot Washington en New York veel kroegjes en restaurantjes die enigszins oud west-europees aandoen. Eerst een glas bier ( speciaal brouwsel ) in “the city tavern ” waarbij het personeel gekleed gaat als in 1776.
En een uurtje daarna in “the gaslight” heerlijk gegeten, gezeten in een vensterbankje in het raam. Veel te kort geweest hier , maar ja …… vakantieplicht roept (belangrijke en zware last op de toch al tengere schouders ) en morgen op naar Merrick op Long Island waar wij twee dagen in zo’n leuk houten huis ( zie de foto’s van Cape May ) met veranda zullen verblijven bij Marie en Tom Sussingham.
Dag 3 vanaf huis ( Brightstreet Jersey City ) met de fiets op de ferry richting WTC. Bonjour !!( met een vreselijk accent ) zei de kaartenknipper lachend bij het aan boord gaan. Bijna goed vriend was mijn antwoord maar dutchies zeggen dan ” goede morgen ” ……….. goeduhmorrigen ,goedmorgun ………. na vijf maal herhalen vroeg ie enigszins argwanend wat het eigenlijk betekende ………. hij ’s nu nog aan ’t oefenen. Fietsend langs de Hudson maar nu tot aan 45e str. was ons doel vandaag het marinemuseum o.a. in de vorm van het gigantische vliegdekschip Intrepid. Zo groot ( destijds 1943, 3000 man aan boord) dat je gemakkelijk zou kunnen verdwalen. Heel indrukwekkend met o.a. ook aan boord de capsule waarmee John Glenn destijds een ruimtereis maakte. Talloze malen heb ik die capsule op TV gezien maar nooit in het echt en ohoo wat is dat ding klein, gewoon griezelig.
 
|
|
Talloze interessante zaken waren te zien daar waaronder ook het supersone vliegtuig Concorde. Maar daarover heeft de voorzitter een spreekverbod gekregen van de censuurcommissie. Een aantal uren hebben we daar door gebracht en lang niet alles gezien maar omdat wij vandaag ook nog de “tram” op het program hadden zijn we doorgefietst naar de 59 str. ter hoogte van Central Park . Met een gewone metrocard kun je daarmee de tram nemen naar Roosevelt Island. Alleen bij tram moet je niet denken aan een tram, am I clear ?
De Tram
Daarna naar 5th Av. waar we maar kort geweest zijn , mij een beetje te druk, alleen binnen geweest bij AberCrombie en het luxe Bloomingdale’s in 3 Ave. Times Square snel met de fiets dwars over gestoken brrrrr ( alleen maar touristen ) en op zoek gegaan naar een landkaart van het oostelijk deel van de US. Daartoe ga je natuurlijk naar Barnes and Noble op Lexington Ave . Zit daar pas sinds 1873 en ja ………. het wordt wat vervelend ……….. maar zo groot , zoveel boeken, echt ongelooflijk. Toen wij op de eerste verdieping aan een verkoper vroegen waar wij de gezochte landkaart diende af te rekenen zei hij humoristisch ” zal ik het even aangeven op de kaart” …….. daarna de fietsen ingeleverd bij de Russische maffia die notabene ook m’n eeehhhh rijbewijs kwijt waren en met de metro terug naar huis. De volgende dag weer present in de buurt van het WTC-gebouw en dit keer gelopen naar de ferrypier voor Ellis Island en het vrijheidsbeeld. Drommen toeristen daar in de brandende zon wachtend op de ferry waar je natuurlijk ook de nodige dollars voor moet lappen. Nee, voorzitter klukkluk is niet van de drommen en ook niet van de domme. Als je namelijk 300 m. doorloopt ( het kuddevolk voorbij ) dan kom je bij de gratis ferry naar Staten Island, die vaart ieder half uur. Een mooi tocht naar Thomkinsville. Het plaatsje zelf is niet veel bijzonders maar je komt onderweg wel langs Ellis Island en het vrijheidsbeeld. Na terugkomst lopend wederom naar the Path bij WTC en naar huis ………………… ik ben zo moe …….. ff geen New York meer na nu.
Het is 22 november 1963 tijdens een onderbroken programma op onze zwartwit-TV dat ik als 11 jarige te horen krijg stil te zijn omdat er belangrijk nieuws is. Zo juist is vanuit Dallas/Texas vernomen dat er een aanslag is gepleegd op president Kennedy, de president is in aller-ijl naar een ziekenhuis vervoerd ……… nadere gegevens ontbreken. Ik weet nog dat het stil bleef in de huiskamer. Een jonge president die z’n gasten ontving (vanwege rugproblemen) zittend in een schommelstoel. Een president die door bij de Cuba-blokkade (Rusland probeerde raketten Cuba in te smokkelen met vrachtschepen) z’n tanden te laten zien dat stomme Rusland (toen al) voor de wereld liet af gaan . Kortom die door haast iedereen bejubelde president Kennedy waarop nu een moordaanslag gepleegd was. Schokkender kon nieuws niet binnenkomen. En nu 52 jaar later sta ik aan zijn graf op de begraafplaats Arlington. Met velen anderen overigens. Hier moest ik geweest zijn al is het een halve eeuw later.
Gezien vanaf het graf heel in de verte het war-memorial. Indrukwekkend herdenkingsmonument van de tweede wereldoorlog.
Nooit zag ik een begraafplaats die groter was dan Arlington. Mon Parnasse , Pere Lachaise, Margraten of het ereveld voor amerikaanse soldaten in Normandie het valt allemaal in het niets bij het aanschouwen van de oppervlakten hier. Het was vandaag overigens bloedheet en vochtig en na Arlington een wandeling naar de rivier de Potomac van ongeveer een kilometer zat er niet in. We zijn de metro weer ingevlucht en bij de volgende halte ” het Pentagon ” weer uitgestapt. Daar was een bezoekerscentrum en ja, ….. als je er dan toch bent dan wil je toch wel eens een kijkje nemen in dat beroemde gebouw waar menig oorlog in de wereld uitgedacht c.q. gesmoord werd. Door een heel vriendelijke zwaarbewapende portier compleet met Rayban v.v. spiegelende glazen werd aan deze hillbillies uitgelegd dat je via internet een permit voor toegang kon aanvragen, slechts enkele persoonlijke vragen werden dan gesteld en na goedkeuring ( 14 dagen later ) zou dan een verklaring van goed gedrag / toegangskaart verstuurd worden. Tsjaah …….. we zijn maar weer in de metro gestapt en een halte verder (Pentagoncity) een mall ingegaan waar shopaholics prima gedijen en waar het qua temperatuur ook nog eens een stuk aangenamer was. Daarna …….. moest er natuurlijk, het was inmiddels 16.00 uur nog wel iets cultureels gedaan worden ( staat lekker interessant ) dus op naar het Capitool. Nou arbeiders ………. je gelooft het niet maar we waren te laat voor een rondleiding en het stond nog in de steigers ook.
HIER VERHERVERBOUWD BIERENCO !
Ja, toen bleef er maar één ding over en dat was lekker gaan eten in China Town ! Morgen maar eens zien waar we terecht komen als die stomme Nissan het tenminste niet begeeft …………..
Dag drie. Fietsen opgehaald bij de Russische maffia …………. ehhh we zaten toch in New York ? Ja, dat dacht ik ook toen ik via internet een paar fietsen reserveerde bij Central-Park bicicles. We kwamen daar binnen ( hoek 59 st. / 9th.Av ) en aanwezig waren een paar ongelooflijk lelijke kerels met chagrijnige oost-europesche koppen. Toen ik vroeg of wij de fietsen ’s avonds konden houden ipv terugbrengen werd er in het russisch …? oid overlegd. Dat kon, vermits ik als borg mijn rijbewijs achter zou laten. Ja, ja, en dan kopieeren en ik de komende tijd uit vanuit Leningrad, verweggistan en andere plaatsen waar ‘k nog nooit geweest ben de procesverbalen ontvangen. Nou had ik nog een broodspaarkaart van bakker Bart dus ja …. wisten die gasten veel. Het zelfde formaat als een rijbewijs ……….. werd geaccepteerd en wij weg met de fietsen. Eerst richting Hudson, makkelijk te vinden met die genummerde straten en vervolgens in westelijke richting dus stroomopwaards. Een leuke fietsroute buiten de melee van de city. Ons doel was ” the cloisters ” een klooster/abdij gebouwd in 1935 met centen van John D. Rockefeller voor niet intimi een door de olie rijk geworden Dagobert Duck die dit liet bouwen met gebruik van stenen afkomstig van vijf kloosters uit Europa. The cloisters staat vol met kunst, beelden, onderdelen zoals graftombes, gebrandschilderde ramen etc. afkomstig van kerken en kloosters uit datzelfde Europa. Bizar enigszins maar toch best wel indrukwekkend. The Cloisters is een dependance van het Metropolitan Museum of Art .
 |
 |
Na het klooster via de stad terug naar downtown en Central Park. Het fietsen ( wij als ervaren stadsfietsers) valt ook hier reusachtig mee. Beetje uit den doppekes kijken, je houden aan de verkeersregels/lichten etc. en je komt supersnel op de plaats van bestemming. In de avond, dit keer met fietsen, het bootje genomen naar Paulushook welk onderstaand plaatje nog opleverde en volledig uitgeteld ( na het eten ) de mand in.
Ja, en als je dan echt uitgekeken bent dan pak je de koffers. Haalt een (gereserveerde ) auto op bij Hertz ( 5 min. lopen van ons app. ) en vertrekt. Nou, …… enkele details daargelaten ging het wel bijna zo. Het (airbnb) appartement van Marcia was zoals al reeds vermeld heel leuk. Midden in Jersey-City en vanaf het balkon regelmatig eekhoorntjes te zien in de bomen en ook balancerend over de stroomkabels die in veel straten hier nog voor komen. De douche hier gaf niet altijd echt heet water en na een klacht hierover kregen we een aardige reductie op de prijs. De Honda die wij bij Hertz ophaalden zat onder de vlekken op voor en achterzittingen en werd niet geaccepteerd door ons. Toen maar een Nissan ( mijn favoriete merk, ….. maar niet heus ) als er ooit een prijs komt voor non-design en gemiddelde burgelijke auto’s komt ie bij mij op de eerste plaats. Maar goed deze Nissan Sentra (nooit van gehoord) had geen vlekjes, een automaat en een kromme contactsleutel. We waren al een tijd op weg en besloten koffie te gaan drinken. Van alles geprobeerd maar de sleutel kwam niet uit het contactslot. Op de rem, in de parkingstand, van de rem uit de parkingstand, stukje rijden en weer terug kortom de sleutel kwam er niet uit. Hapje gaan eten met zicht op de auto want ja, iedereen kon er zo mee weg rijden. Onderweg een Hertz-vestiging aangedaan en daar wisten ze het al ………. met heel veel kracht er domweg uitrukken en niet meer gebruiken ………… ook weer opgelost. Op naar Cape May, een heel leuk plaatsje aan zee met van die houten huizen met veranda’s voorzien van schommelstoelen. Die avond gegeten bij een fatastische Italiaan. Voorgerecht, hoofdgerecht, dessert, de wijn, alles klopte. Dik en rond naar de hotelkamer. De volgende dag in Cape May rondgeslenterd en geluierd aan het zwembad en tickets gehaald voor de ferry voor de volgende dag naar Washington. Via de ferrynaar Lewes en door Delaware waren wij om 15.00 uur in onze hotelkamer in Washington. Vanuit New Jersey zonder navigatie met alleen een landkaart en slechts 1 zijstraatje ( jersey-City ) verkeerd gereden. Hulde aan de navigator. Na het douchen een metrokaartje gekocht en het stadje in. Nou ……….. Washington is niet echt een stad om te lopen, daar waren we al snel achter maar toch ……… Capitol gezien, the White House, het monument voor de tweede-wereldoorlog en Washington monument. Dat laatste nam ik op de foto vlak voordat er zich een vliegtuig zou inboren.
Ach ……. met een beetje fantasie heb je een wereldfoto.
’s avonds gegeten in Chinatown en morgen eerst lekker uitslapen en dan naar de beroemde begraafplaats Arlington waar o.a. twee beroemde Kennedy’s liggen begraven.
Gisteren (dag twee ) eerst gelopen naar the Waterfront ( 10 min ) , je hebt dan een schitterend gezicht op Manhattan het was heel warm/vochtig en daardoor wel gesluierd. Overgestoken met de watertaxi ipv de path waarbij je voor 1 dollar ook nog je fiets kunt mee nemen. We hadden alleen één probleem ………. we hadden geen fietsen. Een heel leuke manier om Manhattan te benaderen in ieder geval. Gewandeld langs de Hudson en vervolgens haaks de stad in naar chambersstreet voor de subway naar de 23e straat. Daar begint n.m. ” the highline ” een geweldige vondst om van een oude treinbaan boven de stad af te komen. Je maakt er gewoon een wandelpromenade van. Hij loopt nu nog voorlopig tot ongeveer de 30e straat en geeft een goed beeld van het drukke verkeer en leven beneden je, leuk voorzien van parkjes, waterdrinkpunten, bankjes, ligbanken en kleine tribunes om even te zitten en rond te kijken of je geeft hier je eigen performance waarbij als je ’t goed doet natuurlijk ook nog publiek trekt. Aan ’t begin van de highline vonden we chelseymarket , een verzameling winkeltjes ,foodbazars en boutieks een beetje zoals in Amsterdam de remise ( de Hallen ) bij de ten Catemarkt alleen hier natuurlijk ongeveer 20 x groter. Alles, werkelijk alles is hier te koop, groente in soorten die ik nog nooit gezien heb naast de spruitjes etc. natuurlijk, bij de afhaal-sushi lopen ze met complete kreeften op een dienblad naar buiten. Kortom je kijkt je ogen uit ……. deze provinciaaaltjes namen een arancini en een stuk fritata bij de afhaalitaliaan ( mooi woord he’ ) om dat boven bij de highline in het zonnetje te vermalen. In de middag naar downtown ( als 20 jarige herinner ik mij, een place to be discotheek in Maassluis ), om in de rij te gaan staan voor het museum bij “ground Zero”. De voorzitter heeft een gigantische hekel aan wachten in rijen en massa’s toeristen ( zelf ben ik een waarnemer ) en de moed zonk mij in de schoenen toen ik de rijen zigzag voor de kassa zag, echter …… wij hadden gereserveerd en konden zo doorlopen ………….pfffffffffff. Binnen gekomen is het eerst net de luchthaven dus riemen af, tassen in een bakje, sleutels en andere metalen voorwerpen uit je broekzak, door een scannerpoort en alles weer aanpellen. Daarna word het alleen maar indrukwekkend. Amerikanen doen alleen aan mega-huge …………. je gaat een trap af en daarna nog een hellingbaan en staat dan na 10 minuten op de fundamenten van de twintowers. Vervolgens moet je omhoog kiijken …………………….. Ik lieg niet maar in vergelijking, ………. een middeleeuwse kathedraal in Europa verschrompeld tot een dorpskerkje bij het aanschouwen van de ruimte die je dan waarneemt. Ongelooflijk groots en ondanks de hoeveelheid mensen daar aanwezig een ongelofelijke stilte. Als je ’t al niet was wordt je er ongelofelijk van ……………………. In deze gigantische ruimte als relikwieën her en der de sporen van de catastrofe als grote stukken staal welke als dun blik gebogen en gevouwen lijken, gevonden kleding als tassen en schoenen, vliegtuigonderdelen en andere persoonlijke zaken als documenten, passen etc.
