MET ESTHER IN ENGELAND

Na terugkomst met Huyb vanuit Ierland begin mei (2014 ) gaf dochterlief aan ook wel eens te willen gaan lopen in Engeland. Ze was daar naar een studievriendin geweest en vond het toch wel een heel mooi land. Dus schaf je een boekje/kaart aan van de Pennine Way, Engelands oudste lange afstand pad vanuit het Peakdistrict tot een eind in Schotland c.a. 450 km. Nou ……. dat waren wij niet echt van plan met maximaal vier dagen maar een eerste deel lopen moest te doen zijn. Vliegen naar Manchester, met de trein van luchthaven naar hoofdstation en vandaar uit naar Edale het officieel startpunt van de Pennine Way. Na een kilometer of twee bereik je de z.g. Jacobsladder en toegegeven, als je boven bent ben je bekaf ook mijn 32 jaar jongere jongste dochtertje. Dit pad doorkruist het meest ruige gebied van Engeland en is qua lopen redelijk pittig. Grote stenen op het pad waar je over of omheen moet kortom geen eitje.

Even uitrusten kwam regelmatig voor .

Na twee dagen gelopen te hebben met uitsluitend een miezerregen recht in het gezicht besloten hiermee te stoppen en af te reizen per trein naar Hebdenbridge. Een heel leuk plaatsje waar een aantal kanaaltjes welke in de vorige eeuw de transportwegen in Engeland waren tezamen komen. Je hebt hier net als in Venetië werfjes voor kleine vaartuigen en we kwamen erachter dat dit soort kanaaltjes door grote delen van Engeland lopen waarbij je op het z.g. jaagpad uitstekend van A naar B kunt lopen of fietsen.

Een kort deel van één der kanaaltjes hebben wij toen gevolgd om bij het station te komen voor de trein naar Manchester en een nieuw idee was geboren . Het komend jaar lopend van Manchester naar Liverpool.


DE DINGLEWAY IN IERLAND

Vele malen reeds ben ik met Huyb en ook JanCarel in Schotland en Ierland geweest voor wandelvakanties. Deze echter in het meest zuidwestelijk puntje van Ierland was de eerste trip na het pensioneren. Op zich niet veel anders dan de vele vorigen echter met wel het verschil nu net zo lang weg te kunnen blijven als je zelf wil en da’s toch wel reteluxe. Geen einddata, geen afspraken, meetings of vergaderingen. Gewoon lekker lopen, biertje onderweg of een andere versnapering en huiswaards ? Ach we zien wel 🙂

Een fantastisch mooi land, vriendelijke mensen, meestal mooi weer en geen druppel regen. Aangaande die vriendelijke mensen ……………….. je moet ze wel tegenkomen natuurlijk anders blijft het erg rustig, zeker aan het strand.

Als ik van deze trip weer terug ben begin mei even alles uitwassen etc. en ga ik later deze maand lopen met dochter Esther in midden-Engeland.